YENİLİK

2010-10-24T11:25:00.000-07:00

Hər Allahı olandan adam olmur!

2010-06-27T20:34:00.000-07:00

Dünən yazıçı Seyran Səxavətin “Adamın Allahı olar” adlı bir yazısını oxudum. Düzü oxumazdım,çünki nə yazıçı kimi, nə də siyasi mövqeyinə görə bəyəndiyim biri deyil. Amma düşündüm ki, yəqin bir qarabağlı kimi Almaniyada Ağdamlı Fəxrəddin Hacıbəyli ilə Serj Sərkisyanın dialoquna münasibət bildirib, bu “Adamın Allahı olar” ifadəsini də Serjikə xitabən yazıb. Amma elə deyilmiş. Düzdü ağdamlıdan yazıb,amma başqa ağdamlıdan. Azərbaycanı Türkiyədə “bozuk türkcəsi” ilə, Xocalı faciəsi günüdə şou proqramda mahnı oxuması ilə, “Sarı gəlin” qulağının dibində erməni mahnısı kimi təqdim olunanda süküt nümayiş etdirməsi ilə heç də yaxşı təmsil etməyən və sənəti ilə deyil, daha çox Rza Zərrabla eşq dedi-qodusu ilə yaddaşlarda qalan, özünü hər yerdə “Azəri qızı Günel” kimi təqdim edən Günel Zeynalova haqqında.

Əvvəla onu qeyd edim ki, mənim üçün Azəri qızı Zeynəb Xanlarova var, Azəri qızı Azərin var, Günel isə elə Güneldir, sadəcə Günel Zeynalova. Hələ bir müddət əvvəl bütün jurnalistlərə təklif etmişdim ki, bu “Azəri qızı” ifadəsini işlətməsinlər,hər kəsi adı ilə çağırsınlar. Amma görünür bəzi jurnalistlərə Güneli belə adlandırmaq lazımdır,heç olmasa hərdən onunla bir foto çəkdirib qohum-qardaşa göstərib forslana bilirlər. Yaxşı bəs Seyran Səxavətə nə olub ki, durub nəvəsi yaşda bir xanımı müdafiəyə qalxıb sağlam tənqidlərdən qorumaq istəyir,hətta “Adamın Allahı olar axı... Ay... “ yazır. Bu yazıçının yazıçı kimi tükəndiyi məqamdır. Bu sözün təkənməsinə sübutdur. Bir müğənni səhnədə səsi batanda sənətdən gedirsə, yazıçı da yazmağa söz tapmayanda və artıq üç nöqtə qoyanda qələmi yerə qoymalı,gedib istirahət etməlidir. O nöqtələrdən biz də qoya bilərik,həm də daha çox və daha mənalı. Amma hələ deməyə sözümüz var ikən nöqtəyə nə ehtiyac var ki?! Qoy nöqtələrlə söz ehtiyatı olmayanlar danışsınlar,biz isə sözümüzlə davam edək.

Bəli,adamın Allahı olar, amma hər Allahı olandan da adam olmaz. Allahı olan müğənni də ola bilər, rəssam da,jurnalist də,siyasətçi də,hətta qripli burnunu siyasətə soxan yazıçı da. Amma tənqidə təhqirlə cavab verənlərdən adam olmaz.

Necə olur ki, hansısa yazıçı xalqın sevdiyi,seçdiyi lideri tənqid edə bilər,amma jurnalist bir Günel Zeynalovanı tənqid edə,onun səhvlərini açıb xalqa göstərə bilməz. Bu harda,hansı qanunda yazılıb? Bəlkə biz bundan sonra kimisə tənqid edəndə Seyran Səxavətdən soruşaq? Bəlkə icazə vermədi,onda nə edək? Eybi yox,qoy xoşqeyrətlər hansısa müğənnini müdafiə eləsinlər, yaza bilməməkdənsə bəlkə də kimisə müdafiə etməkləri daha yaxşıdır,amma təhqir etmək təhqir edənin öz səviyyəsini nümayiş etdirir. Təhqir etmək xoşqeyrətlilərin peşəsidir. Qoy etsinlər. O cür adamlar peyğəmbərləri də, peyğəmbər kimi dahi şəxsiyyətlərimizi də nə vaxtsa təhqir ediblər, nə olsun ki? Zaman haqqın tərəfindədir. Amma məni bir sual düşündürür: Doğrudanmı Günel Zeynalovanın Seyran Səxavətin müdafiəsinə ehtiyacı var və doğrudanmı Günel Zeynalova bu müdafiənin onun sənət yollarında inkişaf etməsinə təkan verəcəyi fikrindədir?

Allah xeyir versin!

Xanlar Xoca

Toy korrupsiyasına son qoyulacaqmı?

2010-05-23T02:38:00.000-07:00

Bu yaxınlarda bir məsələ ilə bağlı yüksək səviyyəli məmurlardan birinin mobil telefonuna zəng vurmalı oldum. Halbuki kifayət qədər məşğul biri olduğundan telefona köməkçisinin cavab verəcəyini ehtimal edirdim. Amma əksinə oldu. Səbr və nəzakətlə dinlədi,hələ üstəlik bir neçə xoş söz də dedi. Amma təxminən iki həftə əvvəl özünü “ulduz” sayan, lakin heç qapı dalında saxlanmağa da layiq olmayan bir müğənniyə zəng edəndə başqa cür olmuşdu. Deməli mən müğənninin nömrəsini yığanda qadın səsi əvəzinə cılız oğlan səsi eşitdim. “Bu filankəsin nömrəsidir”soruşanda təsdiqləyici cavab aldım,”bəs sən onun nəyisən” sualına cavab isə belə oldu ki, “mən məsələn Xəyal xanımın prodüsserinin köməkçisiyəm”. İndi vəziyyətə baxın. Məmur telefona özü cavab verir, adına min cür söz qoşulan bir səyyar küçə müğənnisinin isə prodüsserinin də öz köməkçisi var. Bunun bir adı var korrupsiya. Bu gün Azərbaycanda ən böyük korrupsiya şou-biznes, əyləncə sahəsindədir. Bu biznesdə isə qara pullar dövr edir.

Elə bu ötən günlərdə Milli Məclisin üzvü Musa Quliyev haqlı olaraq bildirdi ki,"Dünyanın heç bir yerində Azərbaycandakı qədər şadlıq evi yoxdur. Heç bir yerdə toya bu qədər adam dəvət etmirlər. Bir adam nə qədər yemək yeyə bilər? Toylarda süfrəyə 20-30 çeşiddə xörək düzürlər. Onların 80 faizi isə elə stolda qalır və əl vurulmamış bu xörəklər növbəti toyun süfrəsini "bəzəməli" olur". M.Quliyevin sözlərinə görə, toylar korrupsiya mənbəyinə çevrilib: "Vergilər Nazirliyi bu işlə ciddi məşğul olmalıdır. Belə də şey olar? Bir toyda müğənniyə 10 min və ya 15 min dollar pul vermək olar? Bizim toylarda adam səs-küydən sadəcə dəli olur". Bəli doğrudan da toylar əsl korrupsiya mənbəyinə, bir çox toy müğənniləri isə korrupsionerlərə çevriliblər. Ödədikləri vergilər qəpik quruş olsa da, bir-birinə ad günlərində, əlamətdar günlərdə ya ev, ya əntiq qızıl-zinət əşyaları, ya da da bahalı avtomobil hədiyyə edirlər. Ən qəribəsi də budur ki, hansısa şirkət məsələn gəlirlərini gizlətmək üçün müxtəlif yollara əl atıb vergidən yayınmağa çalışsa da istintaq nəticəsində sonradan həqiqət ortaya çıxır, cərimələnir, qapadılır, amma bu müğənnilər heç kimdən çəkinmədən açıq-aşkar deyirlər ki, “Allaha şükür yaxşı qazanırıq, toylarımız boldur,böhran bizə təsir etməyib”. Niyə həmin müğənnilərin də çox qazanıb az vergi ödəməsi araşdırma mövzusu olmur? Niyə həmin toy müğənnilərinin bəziləri əsgərlər qarşısında pulsuz çıxış etməyə can verir görəsən? Səməd Səmədov yaşadığı,çörəyini yeyib, suyunu içdiyi torpağın himninin müəlliflərini bilmir,amma Telman İsmayılovun məclislərinə dəvət olunduğunu, ondan avtomobil hədiyyə aldığını fəxrlə deyir. Hamı yaxşı bilir Səmədin Telman İsmayılovun tədbirində yeri hardadır. Mən şəxsən həmin verilişə baxmamışdım, baxanda özümü təhqir olunmuş hesab etdim ki, özünə sənətkar deyən sıradan bir müğənni Əhməd Cavadın sözlərini,Üzeyir Hacıbəyovun musiqisini tanımır. El arasında “yaxşı oğlan” deyilən bir məfhum var. Mənim fikrimcə o müğənni “yaxşı oğlan” sayıla bilər ki, hansısa məclisdə fonoqram oxuması ilə deyil, Murovda,Naxçıvanda buzda,şaxtada düşmənlə üz-üzə dayanan əsgərlərin qarşısında oxuması, onlara mənəvi dəstək verməsi ilə öyünə bilsin. Yoxsa Bakı və aran rayonlarında ona-buna yaltaqlana-yaltaqlana mahnı sözlərini ayrı-ayrı vəzifə sahiblərinə görə dəyişməklə, şabaş yığmaqla oğlan olmaq olar, “yaxşı oğlan” olmaq isə mümkün deyil. Murovda əsgər və zabitlər qarşısında oxumayan müğənniyə mən “yaxşı oğlan” deyə bilmirəm. Elə bəzi məmurlara, iş adamlarına VİP xidmət göstərən əksər qadın müğənnilər də ayda bir dəfə hərbi hissələrə getsələr üzüklərinin qaşı düşməz, düşsə də eybi yox, təki “sponsor”ların hədiyyə etdiyi o üzüklər Azərbaycan əsgərinin çəkməsinin altına düşsün.

Bu yaxınlarda bir siyahı ilə tanış oldum. Müğənnilərin toy qiymətləri idi. Ən ucuz qiymətə bütöv toy aparan İlqar Sail olsa da, onun da qiyməti od tutub yanırdı-2500 manat. Natəvan Həbibova adlı biri isə toyda yarım saatlıq çıxışa görə 2500 manat alırmış. Biləcəridən o tərəfdə kimsənin tanımadığı müğənnilərə yarım saata 2500 manat nədir, heç 50 qəpik də vermək olmaz,günah olar. Amma verənlər var. Müxtəlif idarələrdə müxtəlif adlar altında “yuxarılar”ın xəbəri olmadan yığılan pullar yarım saatlıq oxuyanlara, bir gündə fonoqramla 5 toyu yola verənlərin cibinə gedir. Adi bir məktəb direktoru, yaxud su idarəsinin rəisi övladına toy edəndə bir də görürsən müğənnilər oxumaq üçün növbəyə elə düzülüb ki, elə bil təqaüdçülər bankomatın qarşısında növbə tutub. Halbuki televiziyalarda şou verilişlər dayandırılsa mərc gələrəm ki, bir həftədən sonra özünə ulduz deyən müğənnilərin bircəciyi də heç kimin yadına düşməz. Onları ulduz qayıran televiziyalar və onların bozbaş verilişləri,bozbaş aparıcılarıdır. “Yağ kimi”,”Ay Zaur” kimi əttökən, mənasız verilişlərdir marqarin müğənniləri kərə yağı kimi xalqa sırıyan. Qiymətlərə gəldikdə isə təbii ki, real toy qiymətlərinin siyahıdakından daha çox olması istisna edilə bilməz. İndi qoy o müğənnilər ödədikləri vergilərin də məbləğini açıqlasınlar. Başımla cavabdehəm ki, əgər ödədikləri vergilərin məbləğini açıqlasalar elə bir gülməli vəziyyət yaranar ki, “Bu şəhərdə” və “Parni iz Baku” da onun yanında yalan olar güldürməkdə. Sonra da dövlətdən fəxri ad,Prezident təqaüdü, nə bilim ev, imtiyaz istəyirlər. Məscidin qapısı açıq olanda nə olar, adamın bəs abır həyasına nə gəlib. Bu xalqın bir qismi hələ də ehtiyac içində yaşayır,Telman Adıgözəlov kimi Namuslu İnsan ehtiyac içində vəfat etdi, Xanım Qafarova kimi sənətkar qarajda yaşayır, dindirməsələr demir ehtiyacım var, amma bəziləri arsız-arsız lütlənib qazanmağı bir yana, hələ dövlətdən də nəsə umur. Halbuki təbii fəlakət baş verəndə də dövlət hər şeyi öz gücü ilə edir, belə vəziyyətdə bəs niyə o od tutub yanan qiymətlərlə toy aparan, amma danışanda vətənpərvərlikdən danışanlar bir təşəbbüslə çıxış etmir, soydaşlarına maddi yardım etmirlər. Evini sel aparanın nəyinə lazımdır axı onun qarşısında kiminsə saxladığı müğənnicik fonoqram oxusun, təbii fəlakətdən əziyyət çəkənə konsert lazım deyil, inək,qoyun,keçi alıb vermək lazımdır. Hələ eşitməmişəm ki, Azərbaycanda hansısa müğənni bir uşaq evini,məktəbi öz himayəsinə götürsün. Bütün dünyada tanınmış sənət adamları hətta həbxanalara yardım edirlər, Bakıda da qadın həbsxanası var, nə olardı ki, həmin qadın müğənnilər həbsxanada yatan həmcinslərinə bir mənəvi dəstək olsunlar, onların islah olunmasına, həbsdən azad olandan sonra yenidən bu cəmiyyətə qayıda bilmələrinə bir inam oyatsınlar? Vəzifə və şirkət sahiblərinin qarşısında nə qədər əzilib büzülmək, açıq-saçıq, silikon əndam nümayiş etdirmək olar axı?! Bəsdir də, yetər!!!

Elə istedadlı bəstəkarlarımız var ki, xaricə bir müsabiqəyə getməyə adicə bilet almağa pul tapmır, ona dəstək verən olmur, amma lüt bir müğənni burdan hansısa rayona konsert vermək üçün gedəndə o qədər sponsor tapılır ki, gəl görəsən. Hamı oxuyan olub indi. Yerindən duran ya bəstəkardır, ya da müğənni. Eləsi də var ki, həm sözü, həm musiqini yazır, bu azmış kimi hələ durub klipi də özü çəkir. "Universal əsgər" filmini görmüşdük, ancaq universal müğənni Bakıda qarşımıza çıxıb. İndki kliplərin də səviyyəsi məlumdur da, ya maşınlar, ya da telefonlar reklam olunur, bir tərəfdə oğlan durur, bir tərəfdə də qız, ya ayrılırlar, ya da qucaqlaşıb öpüşürlər. Bu da olur rejissorluq sənəti. Klip də deyilənə görə, on min manatdan aşağı qiymətə çəkilmir, çəkilsə gərək müğənni heykəl kimi dayana dənizkənarı bulvarda yalandan ağzını açıb yuma, bu da olsun 5 min manatlıq klip. Yaxşı bəs niyə bizim bu klip çəkənlər və klip çəkdirənlər ödədikləri vergiləri ictimaiyyətə açıqlamırlar? Az qala öz yataq otaqlarını, alt paltarlarını da göstərməkdən utanmayanlar əgər ödəyirlərsə ödədikləri verginin məbləğini açıqlamaqdan niyə utanırlar görəsən? Yəqin ona görə ki, haqqında danışdığım siyahıdakı toy qiymətləri ilə vergi bəyannamələrində göstərilən məbləğ heç cür üst-üstə düşmür. Vergilər Nazirliyi ticarət və s. obyektlərin vergidən yayınmasının qarşısını almaq üçün post terminallar quraşdırmağa hazırlaşır, hətta yanacaq doldurma məntəqələrində çeki müştəriyə zorla verirlər ki, “götürün, yoxsa benzin vurmarıq maşına”, indi hər toy müğənnisinə də yaxşı olar ki, bir kassa aparatı verilsin, ya da bütün şadlıq evlərində Vergilər Nazirliyi tərəfindən dəqiq nəzarət etmək üçün kameralar quraşdırılsın ki, heç bir müğənni və şadlıq evi vergidən yayınmasın. Axı bu ədalətli deyil iri şirkətlərdə, holdinqlərdə səyyar, kameral vergi yoxlamaları, audit yoxlaması həyata keçirilsin, amma böyük bir çalıb oxuyanlar zümrəsi “sponsor”ların sayəsində hər cür yoxlamadan kənarda qalsın və sonra da efirdən çıxıb xalqla,ziyalılarla minnət dilində danışsın. Mən şəxsən bununla razılaşa bimirəm və ona görə də bu mövzunu diqqətdə saxlamağa çalışacam.

Xanlar Xoca

Aparıcı meymunlar

2010-05-23T02:37:00.000-07:00

Azərbaycan televiziyaları haqqında tənqidi fikirlər çox deyilib, çox yazılıb. Hətta görkəmli dövlət xadimləri də televiziyaların fəaliyyətini tənqid edib, müxtəlif fikirlər səsləndiriblər. Amma görünür tənqid ünvanları tənqiddən nəticə çıxarmaq üçün yetişməyiblər. Təbii ki, mən səviyyəli teleaparıcıları nəzərdə tutmuram, elə özəl telekanallarda da az da olsa dişə dəyəsi bir-iki nəfər tapmaq olar ki, onların üzərində işləsələr, təcrübə keçməyə xarici telekanallara göndərsələr onlardan gələcəkdə nəsə alınar. Yerdə qalanları isə heç zibilliyə də atılası deyil. Adama deyirsən ki, adam ol, evdə anana, bacına dediyin sözü köynəyinin qabağına yazıb efirə çıxma, deyir “özüm bilərəm, istəsəm köynəyimin üstünə lap həyat yoldaşımın adını yazaram, bundan kimə nə var”.

Bəli artıq məlumdur ki, bəzi insanlar evdə anasına,sevgilisnə məşuqə kimi baxır, “məşuqə” deyə müraciət edir,amma bu Azərbaycan xalqına xas olan bir cəhət deyil. Azərbaycan xalqının efiri müəyyən qədər İctimai televiziyada və Dövlət Televiziyasında hiss olunur,özəl telekanalların bəzilərində isə bir də görürsən ki, kimi gəldi efirə çıxarırlar. Bir azdan hətta meymun da tapıb efirə çıxarsalar təəccüblənmərəm. Onsuz da səhər tezdən meymunluq edən, əl qol oynadan meymun aparıcılardan xali deyilik. Gic-gic gülüşlər, hırıldamalar, meymun kimi diş ağartmalar,bir sözlə hər cür eybəcərlik görmək mümkündür. Kimisi soyunur, kimisi də meymunluq edir. Elə bil meymunun axırıncı balasıdır. Danışanda isə ağzından horra tökülür. Amma qınamaq da olmur. Eləsini efirə buraxan da axı onun tayıdır, əgər bir verilişə məsul olan efirdəki aparıcının xalqla öz anası ilə danışdığı biədəb formada danışdığını görüb eşidirsə və buna reaksiya vermisə,”dur” demirsə deməli o da elə evində doğmalarına məşuqə deyir ki, bu cür sözlərə adi yanaşır. İnsan hər gün gördüyünə, eşitdiyinə adi yanaşar, məsələn biz artıq intihar,avtomobil qəzaları haqqında xəbərlərə o qədər vərdiş etmişik ki, indi buna adi bir hadisə kimi baxırıq, yəni hər gün kiminsə intihar edib, kimisə bıçaqlanması adi bir hala çevrilib. Deməli bunlar da evdəkiləri o cür obrazda görüb belə hallara öyrəşiblər, evdə əzizlərinə məşuqə deyirlər. Ona görə də bəzi verilişlərdən əxlaqsızlıq, tərbiyəsizlik yağır. Bilmək olmur bu veriliş böyüklər üçündür, yoxsa kiçiklər üçün. Əgər verilişdə hansısa senzurasız sözlər işlənərsə, insan sinəsinə anasının peşəsini yazıb efirə çıxırsa gərəkdir ki, əvvəlcədən aşağıdan titrlərdə belə bir elan getsin: 18 yaşına çatmayanların baxması qadağandır. O zaman heç bir tənqid də olmaz. Amma hələ ki, bunu görmürük. Teleproyektlərdə nə məna var,nə də məzmun. Evdə o qədər bozbaş bişiriblər ki, efirdə də danışmaqdan çox bozbaş bişirməklə məşğuldurlar. Beləsindən yaxşı nə gözləyəsən. Danışanda da hiss olunur ki, özlərinə nə qədər jurnalist desələr də xalq onları ancaq meymun kimi qəbul edir və əl çalıb oynadır. Çünki sinəsinə yazdığından xəbəri olmayanların təbii ki, evindən də xəbəri olmaz. Evindən xəbəri olmayana isə nə deyilirsə hamı bilir də.

Xanlar Xoca

Seda Sayana təşəkkür!

2010-05-16T05:33:00.000-07:00

Əvvəllər əlinə qələm alan tez-tələsik Əliyevlər haqqında kitab yazırdı. Çox şükürlər olsun ki, yüksək səviyyədə bu məsələyə son qoyuldu və böyük mövzular xırda adamların əlindən alındı. Amma hələ də elə adamlar tapılır ki, boyundan hündürə tullanmağa cəhd edir, amma alınmır. Biri taxta qələm mükafatı təsis edir, o biri milli nə bilim nə. Kiçik bir araşdırma nəticəsində də aydın olur ki, belə mükafat təsis edənlər Azərbaycan dilində nə bir cümlə yaza, nə də iki sözü bir-birinə qoşub danışa bilmir. İndi mən başa düşə bilmirəm ki, bu icazəni kim verir axı kimsə deputat mandatı qazanmaq, yaxud mağazasını reklam etmək üçün millətin adından müsabiqə keçirsin, ya da pulla “taxta qələm” paylasın. Son vaxtlarda da təzə ifadə dəbə minib: Dünya azərbaycanlıları. Hərə bir təşkilat yaradır, adına qoşur dünya azərbaycanlıları ifadəsini, sonra da yolda dayanıb mükafat paylayır, qazanır da özü üçün. İsətyirsən Dünya azərbaycanlılarının fəxri alimi, filosofu, aşpazı, cangüdəni, daha nə bilim nəyi ol, problem yoxdur, deyilən məbləği ödə, mükafat sənindir. Amma bir az tanınmış adamlara belə mükafatlar havayı verilir. Təki adı hallansın, desinlər ki, bu mükafatdan filankəsə də verilib. Daha həmin şəxsin Azərbaycanın problemlərini bilib bilməməsi heç kimin vecinə də deyil. Götürək elə Seda Sayana Dünya Azərbaycanlıları Konqresi adından verilən “Sevgi Ödülü” adlı mükafatı. Əvvəla bu mükafatın adı çox mənasızdır, ikinci də onu verən hər kim olur olsun heç kimin haqqı yoxdur dünya azərbaycanlıları adından rəsmən 7 dəfə ər dəyişmiş Seda Sayan kimi birinə mükafat versin. Seda Sayan kimiləri elə Bakıda da var da, barı onlara verin o mükafatları, necə olsa millidirlər. Seda Sayan Azərbaycan və azərbaycanlı üçün nə edib axı? Bilən, ya da görən varsa desin biz də bilək. Heç olmasa 7 kişidən biri azərbaycanlı olsaydı bəlkə də başa düşmək olardı. Elə isə bəs bu yarınmaq nəyə lazımdır? 40 milyon azərbaycanlı sənə icazə veribmi ki, onun adından Seda Sayana yarınasan? Azərbaycanı və azərbaycanlını Seda Sayan səviyyəsinə endirməyə kimsənin haqqı yoxdur. Kim istəyirsə öz adından mükafat paylasın, hansısa qeyri-hökumət təşkilatı nə xalqın, nə də dünya azərbaycanlılarının adından danışmaq haqqına sahib deyil.

İndi yada düşüb ki, Seda Sayan erməni imiş. Halbuki Günel Zeynalova Azərbaycanda verdiyi müsahibələrdə Seda Sayanın və İbrahim Tatlısəsin ona mənəvi dayaq durmasından həvəslə danışardı. Belə çıxır ki, “aman, sən də bozuk turkcənlə nəyi anlatacaqsan” deməsəydi Seda adlı varlığın erməni olduğu yada düşməyəcəkdi. Seda Sayanda günah varsa Günel Zeynalova da günahsız deyil. Dəfələrlə qeyd etmişəm, yenə xatırladıram ki, azərbaycanlı öz ana dilində danışmalıdır, necə ki, Türkiyə vətəndaşı gəlib azərbaycan tv-lərində öz dilində danışır, azərbaycanlı da Show Tv-də öz dilində danışmağa borclu idi. Günel Zeynalova kimi “bozuk türkcə”də danışıb özünü gülünc vəziyyətə salmaqdansa, Seda Sayan kimi birinin tənəsini eşitməkdənsə türk dilindən daha gözəl, daha şirin Azərbaycan dilində danışmaq lazım idi. Əgər sənin dilini bəyənmirlərsə onda səni də bəyənmirlər. Amma kimə deyirsən? Türkiyədə təyyarədən hələ düşməmiş azərbaycanlıların “bozuk türkcə”si işə düşür. Yetmədimi bu qədər iradlar, bu qədər ironik tənələr, yetmədimi, hə? Türklər əvvəl özünü Tarkana, Emraha, İbrahim Tatlısəsə bənzədən Azərbaycan müğənnilərinə gülürdlüər, indi də “bozuk türkcə”də danışanlara gülürlər. Nə vaxt öz dilimizdə danışıb, başqalarını da öz dilimizdə danışmağa vadar edəcəyik? Facebookda türkcə, televiziyada türkcə, küçədə türkcə, hətta sevgi etirafı da türkcə. Bəziləri “aşkım” sözü üçün darıxıbmış, sən demə bu sözü türklər öz qadınlarına daha şirin deyirmiş. Əhmədlidə bir türk yaxınlaşıb birindən soruşur ki, “əfəndim hava alanına nasil gide bilirim”, azərbaycanlı dərhal “bozuk türkcə”sini işə salır və çalışır ki, onu türkcə başa salsın. Həmin azərbaycanlı Türkiyəyə gedəndə də türkcə danışmağa məcburdur, çünki onun dilində heç kim danışmayacaq. Hərdən sevinirəm ki, çin dili çox çətindir, yoxsa çoxdan çinliləşmişdik.

Seda Sayana isə nə qədər nifrət etsəm də “bozuk türkcə” ifadəsinə görə təşəkkür edirəm. Heç olmasa bundan sonra türklə türkləşib, rusla ruslaşıb, ingilislə ingilisləşməyək, Azərbaycanlı olaraq qalaq.

Xanlar Xoca

Ummağa haqqım var

2010-05-16T05:32:00.000-07:00

Axır ki, danışdı. Mirşahini deyirəm. Dünən ANS-in “Zərif çərşənbə”sinin qonağı olan Mirşahin bir qədər əsəbi tonda da olsa tənqidlərə üstüaçıq və üstüörtülü cavablar verdi. Amma cavabını gözləyən suallar elə cavabsız qaldı. Hər şeydən danışıldı, fəqət lazım olan mövzudan danışılmadı. Məsələn, Mirşahin AzTv-nin ANS-ə nümunə kimi göstərilməsi ilə razılaşmadığını bildirdi, hansısa kadrların Dövlət Televiziyasında deyil, məhz ANS-in arxivində olduğunu dedi. Amma daha onu demədi ki, 1971-ci ildə hansısa bayraq sancma hadisəsi olanda hansısa müstəqil telekanalın gizli fəaliyyəti belə mümkünsüz idi, nə vaxtsa kimsə nəsə çəkib indi hansısa telekanala verirsə burda öyünüləsi bir şey yoxdur. Ona qalsa ən maraqlı və tarixi kadrlar Zeynəb Xanlarovada olar, çünki 20 Yanvar gecəsi məhz Zeynəb xanım öz kamerası ilə müəyyən anları tarixin yaddaşına köçürə bilib. AzTv-nin isə elə Sovet dövründə də kifayət qədər gözəl verilişləri olub. “Şahmat klubu” Turanın təqdimatındakı “Günə baxan”dan kütləviliyinə görə geri qalsa da, hər halda həmin verilişdə heç kim əli cibində dayanıb “qədeşfason” danışmır, tamaşaçının əsəblərini yerindən oynatmır. Dövlət Televiziyasının “Əlifba”, “Ailələr, talelər”, “Dalğa”, “Səhər görüşləri” kimi verilişlər təəssüf ki, indi hətta Aztv-nin öz efirində də yoxdur. Roza Tağıyeva və digər sevilən diktor və aparıcıların yerini verən varmı bu gün televiziyalarda? Yoxdur. Çünki o cür tanınmış və peşəkar televiziya ustadlarının bacarığından istifadə olunmur. “Ailələr, talelər” verilişi də ailə dramlarından bəhs edirdi, amma mədəni formada, hadisələri dramatikləşdirmədən, oğulu ataya,ananı qıza, qızı ataya, gəlini qaynataya qarşı qoymadan, insanları bir-birilə üz-göz etmədən, insanlar barışığa səslənirdi, problemlər həll edilirdi, verilişdə aparıcı kiminsə sözünü yarımçıq kəsmir, ona-buna atmaca atmır, kimisə ələ salmır, studiyada əyləşən tərəflərdən hansınasa “səni indi atarlar bayıra”, “bu da bizim Azərbaycan milləti” demirdi, efirdə özünü mədəni aparırdı. Bir vaxtlar belə bir söz yaranmışdı-“çörəyi zəlzələdən çıxanlar”. İndi artıq “çörəyi insanların ailə faciəsindən çıxanlar” ifadəsinin yaranması münasibətilə televiziya tamaşaçılarına dərin hüznlə başsağlığı vermək olar. Çünki necə deyərlər, dəyirman öz işindədir, çax-çux baş ağrıdır, tənqid var, tənqiddən nəticə çıxaran yoxdur. Cümə axşamlarında insanlar böyüklərə, ata-anaya rəhmət oxuyardılar, indi isə cümə axşamlarında oğul efirdə atanın üzünə qayıdır, gəlin qaynanadan ifritə obrazı yaradır. Belə verilişlərə baxan gənclər yaxşı nə götürəcək, nə öyrənəcək?..

Kürün daşması hamını sarsıtdı, hamı kömək etmək istədi, edən etdi, etməyənlərə və ya köməyə yenicə başlayanlara da dünən bildirildi ki, buna ehtiyac yoxdur, dövlət özü nə lazımdırsa edəcək. Amma ANS-in efirində az qala bu hadisədən də hansısa reklam üçün istifadə olundu. Məsələn, ANS-in yardım payının bölgəyə çatdırılması haqqında süjetdə “Dadlılar” şirkətinin məhsullarının da zərərçəkənlərə göndərildiyi bildirildi. Halbuki başqa yardım gətirən maşınlarda “Azərsun” Holdinqin, “Gilan” Holdinqin məhsulları görünsə də adlarını çəkən olmadı. Əslində kiminsə adını çəkməyə heç ehtiyac da yoxdur, əgər ehtiyac olsa onda gərək pampersdən tutmuş kontura qədər hər şey bir-bir sadalansın. Həm də axı qardaş qardaşa yardım edirsə bunu heç dilə gətirmək, reklam etmək də düzgün deyil. Onda gərək hərənin yanınca gün boyu bir dənə kamera gəzsin ki, kimə nə verdyini çəkib göstərsin.

Ötənlərdə “Milli Metr”in anonsunda Mirşahinin “Xüsusilə ağıllılar” üçün fikrinə münasibət bildirdik, nəzərə alındı, amma nəzərə alınmasa bundan yaxşı idi. İndi Mirşahin verilişi belə anons edir: “Bu veriliş də dəlilər üçün deyil, amma yox, həm də dəlilər üçündür. Xüsusilə”. Yaxşı bunu necə başa düşək? Baxsan da dəli hesab ediləcəksən, baxmasan da. Gəl indi bu tapmacanı tap görüm necə tapırsan.

Jurnalist tamaşaçıya nə qədər yuxarıdan aşağı baxsa da gərək nəzər ala ki, hamı televizoru yuxarıdan asıb aşağıdan ona tamaşa eləmir, bəzən mənim kimi imkansızlar da tapılır ki, televizoru yuxarıdan asmağa imkanı olmur, onu yerdə qoyur, özü də ayaq üstə dayanıb baxır. Ona görə də mənə elə gəlir ki, əlavə nəsə deməyə ehtiyac yoxdur, sadə təqdimat daha gözəl alınar, nəinki əlavə frazalar dilə gətirməklə. Ümumiyyətlə ANS-də əvvəldən belə bir tendensiya var ki, hər kəs mütləq xüsusi olaraq nəsə deməlidir. Əvvəl biri komandirmiş kimi “Azərbaycanın şəxsi heyətinə salam” göndərirdi, sonra nədənsə hər dəfə mən asqıranda kimsə efirdən “Sağlam olun”, əsəbi vaxtlarımda bir başqası “Gülümsəyin cənablar” söyləyirdi, indi də kiməsə qonaq gedirsən, saat 1-ə işləmiş “gecəniz xeyrə qalsın” deyib qapıdan çıxmaq istəyəndə bir də eşidirsən ki, efirdən kimsə “”Gecəniz xeyrə qarşı” deyir. Bu cür kəşflər vacibdirmi?

Bu gün tənqiddən nəticə çıxarmayan bəzi məmurlar, bəzi aparıcılar,bəzi kütbeyin,savadız müğənnilər və bir də Tolikdir. Tolik “Maşın” şousunda ona atmaca atanlara “Bakcell”in reklamı kimi qızarıb adəti üzrə dil çıxartmaqla reaksiya verdi, özü də həmişə açıqlamalarında deyir ki, “kim nə deyir desin”, yəni ki, vecimə deyil. Bu sözü Turan da efirdə deyir ”Çina, qoy bizdən nə qədər istəyirlər danışsınlar”. Elgiz isə hələ heç nə demir, o türk dünyasının fəxri, “Türk dünyasının uğurlu televiziya layihəsinin aparıcısı”dır. Xalqımız onunla fəxr edir. Heç olmasa cümə axşamlarında onun verilişdə danışılanlara reaksiyasına, mimikasına baxanda adamın ürəyi açılır.

Başqalarını bilmirəm, mənim televiziyanı tənqid etməyimdə heç bir qərəz yoxdur, nə efirə çıxmaq niyyətim var, nə də reklam olunmaq kimi bir arzum. Televiziya ilə bağlı arzum budur ki, nəhayət Azərbaycanda da sevə-sevə baxdığımız telekanallar olsun, xarici tv-lərdən nəhayət öz milli tezliyimizə qayıdaq. Tamaşaçıya “bizdən ummağa sizə haqq verməmişik, biz sizi filan vaxtı gördük” deməyə də heç kimin haqqı yoxdur, əgər bu tamaşaçının dövlətinin tezliyində fəaliyyət göstərib onun qarşısına çıxırsansa, “bizi qaççırmayın”,”kanalı dəyişməyin” deyirsənsə bir tamaşaçı kimi səndən ummağa haqqım var. Həm də Turan əgər Hacıbalanı tənqid edə bilirsə Turanın özünü də, ANS-i də tənqid etmək günah olmaz. Baxmayaraq ki, Hacıbala Abutalıbovun “mənim Bakım” deyə-deyə Bakını tikinti meydançasından söküntü meydançasına çevirməsi, evləri sökülən şikayətçilərdən, jurnalistlərdən qaçması mənim də ürəyimdən xəbər vermir.

Xanlar Xoca

Hakimlər və hökmlər

2010-05-16T05:31:00.000-07:00

Qədimlərdə sözü çəp düşən, şərikli malı bölə bilməyən və s. mübahisəli məsələləri olanlar qazının yanına qaçarmış. Qazı da insaflı adam olanda mübahisəni ədalətli həll edərmiş, ədalətdən xəbərsiz olanda isə məsələn, deyərmiş ki, “qonşu sənin inəyinin bir gözünü çıxarıb, sən də get onun inəyinin bir gözünü çıxart, vəssalam”. Feodalizm quruluşu dağılandan sonra qazıları məhkəmələr əvəz edib, amma bəzən elə hakimlər tapılır ki, adam istər-istəməz ayağına baxır ki, görüm ayağımdakı çarıqdır, yoxsa ayaqqabı.

Sirr deyil ki, bu gün Azərbaycanın bir çox müəssisələrində işçilərin əmək kitabçaları olmadan fəaliyyət göstərirlər və işlərini itirməmək üçün buna sadəcə məcburdurlar. Belə hallar isə televiziya və qəzet redaksiyalarında daha çoxdur. Jurnalistlərin əksəriyyəti əmək müqaviləsi və əmək kitabçası olmadan fəaliyyət göstərir, işdən çıxanda isə ya əmək kitabçasını ala bilmir, ya da alanda da orada müvafiq qeydlərin aparılmadığını görürlər. Buna adi bir hal kimi yanaşıb susanlar da, haqqını bərpa etmək üçün məhkəməyə müraciət edənlər də olur. Məhkəmə isə heç də həmişə işçinin xeyrinə qərar çıxarmır. Məsələn tanınmış jurnalist İlhamiyyə Rzayevanı hamınız yəqin ki, “Space” tv-nin efirində aparıcı kimi, jurnalist kimi görmüsünüz, amma indi bu xanım bir vaxtlar həqiqətən həmin televiziyanın işçisi kimi efirdə olduğunu məhkəmə yolu ilə sübut etmək istəyir,hələ ki, alınmır. Jurnalistin teleşirkətə qarşı iddia qaldırmasına səbəb işdən azad olunması barədə əmrin surətinin və əmək kitabçasının ona üç ildən sonra verilməsi və həmin şirkətdə işləməsi barədə müvafiq qeydin aparılmasından teleşirkətin qanunsuz olaraq imtinası olub. Belə ki, İ.Rzayevanın bildirdiyinə görə, 2002-ci ilin sentyabr ayından “Space”də “Gecə kanalı” departamentinin baş redaktoru vəzifəsinə təyin edilib və 2006-cı ilin mayında öz ərizəsinə əsasən işdən azad edilib. Lakin əmək kitabçasının verilməsinə dair dəfələrlə teleşirkətə müraciət etsə də, heç bir əsas gətirilmədən sənəd ona təqdim edilməyib. Əmək kitabçası işdən azad olunmasından üç il sonra – 2009-cu ildə onun etibarnamə üzrə nümayəndəsinə verilib. Lakin ən qəribəsi o olub ki, teleşirkətdə işlədiyi müddət barədə sənəddə heç bir qeyd aparılmayıb. İ.Rzanın “Space”yə ünvanladığı sorğuya şirkətdən daxil olan cavabda bildirilib ki, işə qəbul olunan zaman əvvəlki müdiriyyət onunla əmək münasibətlərini rəsmiləşdirmədiyindən əmək kitabçasında müvafiq qeyd aparılması mümkün deyil.

Bu cavabdan sonra İ.Rzayeva hüquqlarının bərpası üçün 2009-cu ilin avqustunda adı çəkilən şirkətə qarşı məhkəmədə iddia qaldırıb və işlədiyi müddətlə bağlı əmək kitabçasında müvafiq qeydin aparılması və pozuntu nəticəsində ona dəymiş maddi və mənəvi zərərin ödənilməsi vəzifəsinin teleşirkətin üzərinə vəzifə kimi qoyulmasını xahiş etsə də, Yasamal Rayon Məhkəməsi 18 yanvar 2010-cu il tarixli qətnaməsi ilə İ.Rzayevanın tələblərini təmin etməyib. Məhkəmə “Space”in nümayəndəsinin arqumentlərinə istinad edərək gəldiyi nəticəni onunla əsaslandırıb ki, jurnalist teleşirkətdə işləməsini təsdiqləyən əmək müqaviləsi və işə qəbul edilməsi barədə əmri məhkəməyə təqdim edə bilmədiyi üçün o, “Space”nin işçisi olduğunu iddia etməkdə haqlı deyil. İ.Rzanın uzun müddət efirə çıxıb veriliş aparmasını, teleşirkətdən onun adına verilən vəsiqədə “Space”də baş redaktor olmasının göstərilməsini isə məhkəmə İ.Rzanın “Space”nin işçisi deyil, müvəqqəti layihə iştirakçısı olması ilə əsaslandırıb. Fərz edək ki, İ.Rzayeva layihə iştirakçısı kimi baş redaktor vəsiqəsi alıb, bəs bu barədə teleşirkətdə hər hansı bir sənəd varmı, zəruri qeydlər aparılıbmı?

Əgər Avropa Məhkəməsinə qədər gedib çıxacaqsa yəqin ki, o zaman iddia təmin ediləcək. Amma maraqlıdır, hakimlər qərar çıxararkən niyə yerli şəraiti də nəzərə almırlar? Axı sirr deyil ki, heç kim işə qəbul ediləndə nə əmək müqaviləsinin surətini, nə də əmrin surətini rəhbərlikdən tələb edə bilmir. Hətta vəkil adi bir idarədən adi bir sorğusuna cavab ala bilmirsə işçi nə edə bilər? Məsələn, Daşınmaz Əmlakın Dövlət Reyestr Xidmətinin Sumqayıt Ərazi İdarəsindən nə vəkil sorğusuna cavab verilir, nə də müxtəlif daşınmaz əmlaklar haqqında arayışlar. Gəl indi belə şəraitdə vəkillik elə. Vəkillər Kollegiyasının üzvü Anar Qasımov da elə bu səbəbdən həmin idarədən məhkəməyə şikayət edib və Sumqayıt şəhər Məhkəməsi DƏDRX Sumqayıt Ərazi İdarəsinin vəkil sorğularının icra olunmamasının qanunsuz sayılması,vəkil sorğularının icra olunmamasının qadağan olunması haqqında qətnamə çıxarıb. İndi bir vəkil sorğusuna cavab almaq üçün məhkəməyə müraciət etməli olursa jurnalist, yaxud digər peşə sahibi işə qəbul edilməsi barədə əmrin surətini hansısa idarədən necə alsın?

Xanlar Xoca

"Bozbaş" tv və müğənnilər

2010-05-16T05:30:00.000-07:00

Səhər yuxudan ayılanda evdən bozbaş iyi gəldiyini hiss elədim. Səhər tezdən bozbaş? Ola bilməz. Yuxulu-yuxulu aydınlaşdırmağa çalışdım ki, bu bozbaş iyi hardan gələ bilər axı, “Evdə bişməyib,qonşudan gəlməyib”. Aha, yadıma düşdü. Dünən gecə yerli telekanallara baxırdım, yüz faiz ondandır. Televiziyada daha nə qədər bozbaş müğənnilər bozbaş bişirər axı, ay camaat?

Əvvəl müğənnilər bozbaş oldular, sonra bozbaş kliplər çəkdirib telekanallarda yayımladırlar, indi də gecə-gündüz efiri zəbt edib bozbaş bişirə-bişirə telekanalları da bozbaşa çeviriblər. Hansı tərəfə çevirirsən eyni bozbaş simalar, eyni bozbaş mahnılar,eyni məzmunlu bozbaş verilişlər və onların bozbaş aparıcıları. Hələ 2008-ci il ilin sentyabrında Mədəniyyət naziri Əbülfəz Qarayev Lent.az-a açıqlamasında demişdi ki, “Hər bir kanalın musiqi redaksiyası səviyyəsiz, bayağı musiqilərin efirə buraxılmaması üçün təşəbbüs göstərməlidir.Ölkənin efir məkanı bozbaş müğənnilərlə, musiqilərlə dolub və bunların qarşısı vaxtında alınmalıdır”. Nazir həmçinin hələ o zaman bildirmişdi ki, Mədəniyyət və Turizm Nazirliyi milli adət-ənənələrimizə xələl gətirən verilişlərin yayımlanmasının qarşısını almaq üçün televiziya kanallarının rəhbərləri ilə xüsusi saziş imzalayıb. Amma vəziyyətin günü-gündən daha da pisləşməsi göstərdi ki, bəzi telekanal rəhbərləri yazılı sənədlərə də əməl etmirlər. Həmin sazişə əməl edilməməsi Milli Televiziya və Radio Şurasının bu il aprelin 28-də keçirilmiş iclasının yekun qərarına əsasən 18 aprel 2010-cu il tarixdə yayımlanan "Ağlasığmaz həqiqətlər" verilişində "Uşaqların və yetkinlik yaşına çatmayanların fiziki, əqli və mənəvi inkişafına ziyan vura bilən və kodsuz yayımlanan, o cümlədən, erotikanı və qəddarlığı əks etdirən proqramlar üçün xüsusi Qaydalar"ın 2.7, 2.8-ci bəndinin tələblərini pozduğuna görə "ANS Müstəqil Yayım və Media Şirkəti"nə xəbərdarlıq elan etməsindən də bir daha aydın oldu.

Azərbaycan telekanalları bir qrup tərbiyəsiz və yüngül əxlaqlı aparıcının mənasız dedi-qodu yerinə çevrilib və tamaşaçı bu telekanallardan yaxşı bir şey əxz edə bilmir. Bütün efir məkanımızda rəsmi xəbərləri, İTV-nin “Virtual rinq”, ANS-in “Ağıl dəryası”, “Xəzər” Tv-nin “İqtisadi baxış” verilişini və bir neçə digər analitik, ədəbi-bədii, mədəniyyətə dair proqramı çıxmaq şərtilə yaxşı nəsə yoxdur. Şou proqramlar və onların aparıcıları bozbaşdır. İnsan gün ərzində nə qədər hırıldaya, saxta təbəssüm nümayiş etdirə, nə qədər özündən razı ola bilər, ilahi?! Bu qədər səviyyəsiz insan hardan peyda oldu görəsən efirdə? Telekanalların nə veilişləri ürəkaçandır, nə aparıcıları, nə də reklamları. Bütün günü ancaq manıslar danışır,çalır, oynayır, sonra da uşaq və qadın bezlərinin reklamı gedir. Xaricdəki dostlarım hərdən zarafatla məndən soruşurlar ki, orda doğrudanmı əksər insanlar enurezdən əziyyət çəkirlər? Cavab verməkdə çətinlik çəkirəm. Çünki dünyanın heç bir yerində günün istənilən vaxtı, hətta uşaq verilişlərindəki fasilə zamanı qadın bezlərinin reklamı verilmir, bu təcrübə yalnız Azərbaycan telekanallarına xasdır. Yaxud “Dadlılar” nə vaxtdan Azərbaycanın fəxri oldu ki? Bu xalqın, bu torpağın fəxr edəcəyi igidləri, sənətkarları, dövlət xadimləri ola-ola “Dadlılar Məşuqə” niyə fəxrimiz olur ki?!

Azərbaycan teleməkanında bozbaş verilişlər və aparıcılar o qədərdir ki, saymaqla bitən deyil. Hamısı da özü ağılda bir müğənnini, ya da falçını gətirib oturdur yanında, bir-iki saat qeybət edib, xalqın əsəblərini yerindən oynadıb dağılışıb gedirlər.

Kimdən soruşuram ki, “Ay Zaur”, “Yağ kimi”, “ATV Maqazin”,“106 House”, “Çal-çağır şou”, “Niyə də yox”, “Oxu Dostum”, “Solo”, “Hər səhər”, “Qonaqlıq”,”Toylar kralı”, “Günə baxan”, “Elgizin cümə axşamları”, “De gəlsin”, “Sən bir nəğmə”, “Etiraf”, “Bazar+” verilişi, Rəhim Rəhimli, Murad Arif, Aygün Kazımova, İlkin Həsəni, Yusif Ağayev, Zaur Baxşəliyev, Gülnarə Məmmədova, Turan İbrahimov, Səxavət Nur, Zaur Kamal, Xədicə Mövlazadə, Aynur Məmmədova, Dilarə Əliyeva, Elçin Əlibəyli və digər bu kimi aparıcılar sənə mənəvi olaraq nə verir, deyirlər ki, sadəcə təzyiqimiz aşağı olanda onlara baxırıq ki, qalxsın. Bəs təzyiqi yuxarı olanlar neyləsin indi? Nə vaxta qədər falçıların daimi müştəriləri olan aparıcılar barter qaydasında onları öz verilişlərinə dəvət edib reklam edəcəklər görəsən? Axı televiziyanın bir maarifçilik, normal əyləndirici funksiyası olmalıdır. Şou proqramlar qonşu Türkiyə və Rusiyada da var da. Onsuz da bir çox verilişlər elə həmin ölkələrin telekanallarından “copy-paste” edilib,amma pinti formada. Halbuki hansısa veriliş hazırlananda milli xüsusiyyətlər, tamaşaçının adət-ənənəsi də nəzərə alınmalıdır, təbii ki, əgər tamaşaçının rəyi telekanal rəgbərliyi üçün bir əhəmiyyət daşıyırsa. Daşımırsa indiki vəziyyət tamaşaçının özünə başqa dildə, başqa tezliklərdə efir məkanı axtarmasına kifayət edir. Məsələn, ingilis dilini bilməsə də, adət-ənənəyə bağlı istənilən azərbaycanlı tamaşaçı heyvanlar aləmindən bəhs edən verilişlərə həvəslə baxar, amma “Ay Zaur”a baxmaz. Çünki mən özüm bu verilişə bir dəfə təsadüfən baxdım, onda da gördüm ki, Natəvan Həbibova adlı müğənni Türkmənistandan Azərbaycana hansı səbəbdən gəlməsindən danışarkən atası ilə küsülü olmasını necə həvəslə danışır və s. Bu verilişə baxan, müğənninin öz atasına münasibətini eşidən gənc qızlarımız yaxşı nə öyrənə bilərlər? Azərbaycan əxlaqına görə, nəinki qız, ümumiyyətlə övlad atanın, ananın üzünə qayıda bilməz, amma bozbaş verilişlər gənclərə bunun əksini aşılayır. Yaxud Turan İbrahimovun təqdimatında “Günə baxan” verilişində aparıcı əlləri cibində əvvəlcə DJ Çina ilə “məhlə uşağı” kimi hal-əhval tutur, sonra mətbəxə qaçır, ondan sonra da dərdli bir insan, məsələn oğlunu itirən ata-ana studiyaya dəvət olunur, amma DJ Çinanın “dups-dups” musiqisinin müşayiəti ilə. Bu heç bir normal məntiqə sığmır ki, dərdli bir insanı bu cür musiqi ilə studiyaya dəvət edəsən. Sonra da deyirlər ki, Turan jurnalistdir, bəli biz də bilirik ki, Turan jurnalistika fakültəsini bitirib, amma əgər ANS-də doğrudan da onu jurnalist hesab edirlərsə niyə bir dəfə “Milli metr” layihəsini Turanın təqdimatında, “Günə baxan”ı isə məsələn elə Mirşahinin təqdimatında efirə vermirlər? “Milli metr” demişkən yadıma Mirşahinin verilişin anonsunda dediyi “Xüsusilə ağıllı olanlar üçün” fikri düşdü. Bu fikirdən həm də belə nəticə çıxarmaq olar ki, həmin verilişə baxanlar ağıllı, baxmayanlar isə ağılsızdırlar. Burdan sual yaranır ki, Siz əminsinizmi ki, ölkənin bütün ağıllı insanları veriliş efirə gedən vaxtda bütün işini-gücünü atıb onu izləyir? Həmin vaxtda mühüm dövlət əhəmiyyətli işlər həyata keçirən və ya bu verilişi deyil, hansısa xarici telekanalda maraqlı bir proqramı seyr edən insanlar da ola bilər, indi ağıllı olduğunu sübut etmək üçün hamı “Milli metr”imi izləməlidir? Verilişi baxımlı etmək üçün başqa üsullar fikirləşmək olmazdımı?

Mənim imkanım olsaydı ümümiyyətlə bozbaş müğənni və aparıcıları nəinki efirə, heç teleşirkətin darvazasından içəri buraxmazdım. Bu gün gənclərə Alim Qasımov, Zeynəb Xanlarova kimi insanların sənəti təbliğ olunmalıdır. Qoy sənətə gəlmək istəyən gənclər onlardan, Brilyant Dadaşovadan,Sevda və Elmira Ələkbərzadələrdən, Zülfiyyə Xanbabayevadan,Gülyaz və Gülyanaq Məmmədovalardan, Lalə Məmmədovadan, Azərindən nümunə götürsünlər, özünü “ulduz” sayan bozbaş müğənnilərdən yox. Televiziyaya aparıcı kimi işləməyə gələnlər bozbaş aparıcılara deyil, Roza Tağıyeva, Rafiq Hüseynov, Ofelya Sənani, Şərqiyyə Hüseynova, Sabir Ələsgərov, Hicran Hüseynov, Natavan Hacıyeva, Gülşən Əkbərova,Nərgiz Cəlilova,Ülkər Quliyeva, Aygül Qaradağlı,Telli Pənahqızı,Dilarə Səlimova, Rafiq Həşimov, Nailə İslamzadə, İlhamiyyə Rzayeva kimi tamaşaçı sevgisi qazanmış insanlara örnək kimi baxmalı, onlardan öyrənməyə çalışmalıdırlar. Bu cür insanlar milyonların sevgisini qazandığı halda özünü heç vaxt “ulduz” hesab etməyib, halbuki xalq həmişə geyinməyi, danışmağı onlardan öyrənməyə çalışıb. Amma indiki aparıcıların bir çoxu “ulduz xəstəliyi” adı altında əslində şizofreniyadan əziyyət çəkir, özlərini ən tanınmış, ən sevimli aparıcı hesab edirlər. “Böyüklük maniyası” xəstəliyinə yoluxmuş aparıcılar bu gün ya soyunmağı təbliğ edir, ya da tərbiyəsizliyi. Xalq belələrindən nə götürə bilər axı? Bu günlərdə tarix elmləri doktoru Əli Həsənov da bir dövlət xadimi və ziyalı kimi haqlı olaraq bildirdi ki, “Televiziya elə bir institutdur ki, bütün dövlətlərdə cəmiyyət həyatının aparıcı vasitəsidir. Əgər gələcək nəsilləri sağlam, milli mənəvi dəyərlərlə zəngin görmək istəyiriksə, Azərbaycan mentalitetindən dönmədən, inkişaf etdirərək cəmiyyətimizin ayrılmaz bir hissəsinə çevirmək istəyiriksə, ictimai davranış normalarını getdikcə yüksəltmək istəyiriksə, teleradio fəaliyyətinə, efirə cəmiyyətin ən nümunəvi insanlarını gətirək. Tamaşaçı televiziyada eyni xanəndəni, jurnalisti, eyni insanları görürsə, müvafiq olaraq onlardan da nümunə götürür. Bəs onlar ən yaxşı nümunədirmi? Təhlil göstərir ki, nümunə deyil.” Eyni məzmunlu fikri bu gün MTRŞ sədri Nuşirəvan Məhərrəmli də bildirib:“Televiziya kanallarında keyfiyyətli verilişlərin azlığı, şou-biznes verilişlərinin çoxluğu, verilişlərdəki sünilik, bəsitlik, cəmiyyətdə o qədər də nüfuzu olmayan insanların tez-tez ekranlarda görünməsi və örnək kimi təqdim olunması bizi çox narahat edir”.Bu fikirlər Azərbaycanın müasir teleməkanının necə acınacaqlı vəziyyətdə olduğunu təsəvvür etmək üçün kifayətdir. Amma hələ də tənqiddən nəticə çıxaran, nöqsanları aradan qaldıran yoxdur. Çünki nəticə çıxarmalı olanların başla düşünməsi lazımdır, mədə ilə yox.

Çıxış yolu həmişə olub və bu gün də var. Əvvəla “Mədəniyyət” telekanalı mütləq nə vaxtsa açılmalıdır ki, zəngin Azərbaycan mədəniyyəti düzgün istiqamətdə təbliğ olunsun və bozbaş müğənnilər, aparıcılar ora buraxılmasınlar.Ümumiyyətlə isə bizim milli teleməkanı bu vəziyyətdən yalnız inzibati metodlar xilas edə bilər. Türkiyənin özündə də Radyo Televizyon Üst Kurulunun səlahiyyətləri Azərbaycan Televiziya və Radio Şurasının səlahiyyətlərindən dəfələrlə çoxdur. Ona görə də, həmin qurum efirə nəzarəti həyata keçirərkən hansısa telekanalın yayımını dayandıra da bilir. Bizdə isə MTRŞ əvvəlcə gərək hələ bir məhkəməyə müraciət edə. Hansısa aparıcı bir gün efirdə hamının gözü qarşısında soyunacaqsa, yaxud insanları itaətsiliyə çağıracaqsa uzun uzadı məhkəmə çəkişməsinə nə ehtiyac var ki? Həmin verilişin və telekanalın yayımını anındaca dayandırmaq lazımdır ki, başqalarına da dərs olsun, aparıcılara qarşı daha tələbkar olsunlar, hər yoldan keçəni efirə, xalqın qarşısına çıxarmasınlar. Başqa yol isə budur ki, müəyyən müddətə özəl telekanallarda canlı verilişlər ləğv olunmalıdır. Əks halda bizim efirimiz hələ uzun müddət belə bərbad vəziyyətdə olacaq.

Xanlar Xoca

Xəbər oğruları

2010-05-16T05:28:00.000-07:00

Xəbər oğruları

Şairə ilhamdan maya gərəkdir!

Anasız cocuğa daya gərəkdir!
Şairəm söyləyir yerindən duran,
Adamın üzündə haya gərəkdir!

Mikayıl Müşfiq

Yəqin ki, bir çox xarici telekanallarda səhər tezdən qəzet manşetlərinin təqdimatını görmüsünüz. Azərbaycanda da belə bir ənənə var, amma eybəcər formada. Ya ancaq rəsmi qəzetlərin xəbərlərini oxuyurlar, ya da kim pul verirsə onun. Başqa variant yoxdur. Amma bu o demək deyil ki, pul verməyənin qəzetini oxumur, onun xəbərlərindən istifadə etmirlər. Hər gün hamının gözü önündə hansısa qəzetlərdən maraqlı məlumatlar kəsilərək götürülür və tamaşaçılara oxunur. Bu həmin mənasız verilişin qlobal düşünmək imkanından məhrum olan daimi tamaşaçısının maarifləndirilməsi, qəzetin nə olduğunu öyrənməsi baxımından əslində yaxşı haldır. Amma nəzərə alanda ki, həmin maraqlı məlumatları kimsə əziyyət çəkib axtarıb tapıb, tərcümə edib, bir başqası redaktə edib, o biri onu səhifəyə qoyub və s. onda bu yaxşılıq puç olub gedir. Deyən lazımdir ki, ay “jurnalist”, istəmirsən qəzetin adını çəkəsən, o zaman özün zəhmət çək, xarici internet saytlarında maraqlı məlumat axtar tap da, başqasının əməyinin məhsulunu niyə istinad etmədən oxuyub oğurluqla məşğul olursan? Məsələn, mən qəzetin dizaynından təxmini bilirəm ki, bu “Yeni Müsavat”a daha çox oxşayır, amma başqası bəlkə də bilmir . Əgər oxuduğun qəzetin adını deməyə çətinlik çəkirsənsə xəbər oğrususan. Elə isə onda obyektiv və tərəfsiz olmaqdan danışmaq, hansısa icra başçısının adını çəkib özünü cəsarətli biri kimi zorla xalqa sırımaq lazım deyil. Yaxşı bilirik ki, hansı telekanal rəhbəri bahalı ərazilərdə torpaq almaq istəyəndə və maneə ilə üzləşəndə icra başçıları tənqid hədəfinə çevrilir, qalan hallarda onlar yüzilliyin adamı da elan oluna bilər, problem deyil.

Bəli,xəbəri istifadə edib,sahibinin, müəllifinin adını çəkməməyin adı oğurluqdur, həm də hamının qarşısında göz görə-görə oğurluq. Deyilənə görə, o veriliş son aylarını yaşayır, gələn mövsümdən efirə buraxılmayacaq, amma bu o demək deyil ki, belə oğurluq hallarına son qoyulacaq. Xeyr. Estafeti davam etdirənlər çoxdur. Az qala hər gün bir informasiya agentliyi, xəbər saytı yaranır, çoxu da xəbərləri, müsahibələri başqasından köçürüb, utanıb qızarmadan altına öz imzasını qoyur. Sonra da özünə haqq qazandırır, “filankəs həmin açıqlamanı verəndə mən də onun yaxınlığından keçirdim eşitdim” deyir. Bundan böyük həyasızlıq olmaz. Belə halları görəndə heyrətdən adamın damarda qanı donur. Nə qədər insanlıqdan uzaq olmaq lazımdır ki, başqa saytın, yaxud agentliyin yazısını öz imzanla verib hələ özünə haqq da qazandırsan, “məni ifşa etməyin”, “axı biz həmkarıq” deyəsən. Əcəba jurnalist ancaq jurnalist olmayanlardanmı yazmalıdır görəsən? Bəs jurnalistikadakı çirkabları kim üzə çıxarmalıdır, kosmonavtlar?

Ən pisi odur ki, bəzi jurnalistlər səviyyəsiz müğənnilərlə o qədər yoldaşlıq edib, müxtəlif pozalarda şəkillərini çəkiblər ki, nə səviyyəsizlik, nə də əxlaqsılıq baxımından onlardan geri qalmırlar. Məsələn, bir də görürsən ki, biri xəbəri ustalıqla oğurlayıb və yazıb ki, “yerli saytlardan birinin verdiyi xəbərə görə”. Bu elə əsl oğru variantıdır. Heç bir oğru axtarılan əşya əlində, ya da evində tutulanda hardan oğurladığını demir, deyir ki, yoldan tapdım, ya da tanımadığım birindən aldım. Eyni varıantdr. O yerli saytın xəbərini oğurlamaq olar, amma istinad etmək olmaz? Niyə sənin oğurluğunu mən üzə çıxarmalıyam və ondan sonra haqq öz yerini tapmalıdır, elə əvvəldən oğurluq etmə də. Sən əgər o yerli saytın xəbərinə ehtiyac duyursansa onda onun adını çəkməkdə sənə imkan verməyən ya qısqanclıqdır, ya da paxıllıq. Bəlkə isti otaqda oturub onun-bunun xəbərinin altına imza qoymaq, piratlıq eləmək daha asandır? Belə müxbirləri redaksiyada heç bir dəqiqə də saxlamaq olmaz, amma görünür bəzi sayt və agentliklərin belələrinə ehtiyacı var ki, ondan-bundan xəbər oğurlasın, yaxud da bu ola bilsin ki, bəzi baş redaktorların savadsızlığından irəli gəlir. Ona görə də, bir material müəyyən müddətdən sonra başqa saytda başqa imza ilə peyda olur.

Cəmiyyəti düzəltmək üçün ilk növbədə onun mətbuatını və televiziyasını təsadüfi adamlardan, bəzi əxlaqsız müğənniləri xalqa namus mücəssəməsi kimi təqdim edən tolikləşmiş şamtutan müxbirlərdən təmizləmək lazımdır. Ondan sonra efirdə də, səhnədə də əxlaqsızlar deyil, əsl sənətkarlar daha çox yer alacaq.

Xanlar Xoca

Fərda toy elədi

2010-04-28T04:46:00.000-07:00

Ötən gün paytaxtda yerləşən «Monte-Karlo» restoranında aktyor Fərda Xudaverdiyevin toyu olub. Onun seçimi ilə məclisi «Qala» qrupu idarə edib. Qrup həm aparıcılıq edib, həm də mahnılarını səsləndirib. Məclisi maraqlı edən məqamlardan biri Fərda ilə eyni telekanalda çalışan tele-aparıcılar İlkin Həsəni və Samirin çıxışları olub.

Müğənnilərdən Mətanət İsgəndərli, Röya, Elton, Kəmalə Qaramollayeva, "Şipşirin" Elçin və başqaları mahnı tövhələrini təqdim ediblər. Qonaq sənətçilər arasında canlı və geniş ifa təqdim edən Xumar Qədimova olub. Toy sadəliyi ilə yadda qalıb. Yəni, adət etdiyimiz qeyri-adi hazırlıqlara bu toyda rast gəlinməyib.

Xatırladaq ki, Fərda Xudaverdiyevin ailə həyatı qurduğu xanım sənət adamlarından deyil. O, sevib-seçdiyi bir insanla nigaha daxil olub.

Show-biznes.az

Adam kişi olar…

2010-04-25T23:54:00.000-07:00

Anadolu türkcəsində çox bəyəndiyim bir məqam var. Türklər “kişi” sözünü adam mənasında işlədirlər. Azərbaycan dilində isə “kişi” sözü cinsi mənsubiyyəti ifadə edir. Ona görə də bu gün bu sözün hər iki mənasından istifadə etmək istəyirəm.

Bazar iqtisadiyyatı, biznes deyəndə bəziləri çox irəli gedərək son illərdə az qala mənəviyyatını da satışa qoydu, kimi evini satdı, kimi də namusunu. Biri cinsini dəyişdi, digəri sifətini. Sonra da saç yoldular və xoruz savaşları başladı. Hər kəs özünün haqlı, qarşı tərəfin günahkar olduğunu sübut etməyə çalışa-çalışa olan qalan hörməti də ayaq altına atdılar. Bu proses hələ də davam edir və bu işdə əxlaqsız müğənnilərə bəzi televiziyalar şərait yaradırlar. Halbuki elə əxlaqsızların yeri ekran yox küçədir. Əgər bir müğənni efirə qoşulub münasibət bildirmək istəyəndə ağzı söyüş və təhqirlə açılırsa, sonra da bu “münasibət bildirmə” məhkəmə predmetinə çevrilirsə o müğənninin yeri ən yaxşı halda küçədir, eləsini efirə buraxan da elə onun tayıdır. Bax elələrinə adam demək istəyir ki, “adam kişi olar”.

Qadın da, kişi də gərək birinci adam ola. Adam olmağın da şərtləri var. Deyirlər ”Çağırıldığın yerə ar eləmə, çağırılmadığın yeri dar eləmə”. Əgər səni sayıb, adam bilib harasa dəvət ediblərsə, gələcəyini deyib də, bir saat qalmış mesaj yazıb gələ bilməyəcəyini, qarnının ağradığını bəhanə edəcəksənsə səndən nə adam olar, nə də ki kişi. Kişi verdiyi sözü tutar, söz verib dalından qaçana nə deyilirsə hamı bilir. Amma bir tərəfdən belələrini qınamaq da olmur. Bütün günü xoruz kimi döyüşənlərdən başqa nə gözləmək olar ki?! Kişi əzilib büzülməz, üzünə pudra, dodağına pomada sürtməz,qaşını dartıb alnına qoymaz, sinəsinə silikon qoydurub, dodağına gel vurdurub özünü Bagiraya oxşatmaz. Kişi kşi kimi olar. Əgər özünə kişi deyən biri qadın kimi gözəllik salonuna, estetik mərkəzə gedəcəksə ondan adamlıq gözləmək özü də axmaqlıqdır. Keçmiş Sovet dövründə belələrini psixi xəstə kimi dəlixanaya salır, ya da məcburi müalicəyə cəlb edirdilər, indi isə efirə çıxarıb əlinə mikrofon verirlər. Belə yerdə Kamran Həsənlinin "Qoluboy"lar efirdən düşmür” sözlərini xatırlamamaq olmur. Telekanalların bəzi aparıcıları ya maviləşib,ya da artıq maviləşmək üzrədir. Avropaya inteqrasiya deyəndə yəqin bəziləri hələ də elə düşünürlər ki, azlıqların faizi artırılmalıdır, ona görə də bəzi özəl telekanallar bu siyasəti asta-asta həyata keçirirlər. Qaşını götürən, burnunu rəndələyən müğənnicik “kişi”lər həmin televiziyaların artıq simasına çevrilməkdədir, külək əsir, onlar münasibət bildirir, yağış yağır yenə onlar, kiminsə ailəsi dağılıb onlar, kimisə evləndirirlər yenə də onlar. Hanı bəz bu millətin əsl sənət nümayiş etdirən sənətkarları? Dünyada Azərbaycan musiqisini bu gün Alim Qasımov və Sevda Ələkbərzadə tanıdır, Türkiyədə Azərbaycanın müasir estrada musiqisini Brilyant Dadaşovaya görə tanıyırlar, Qarabağ, Azərbaycan-Türkiyə dostluğu deyəndə Türkiyədə hər kəs Azərinin populyar etdiyi “Çırpınırdı Qara dəniz” mahnısını zümzümə edir, bəs niyə efirdə onlar deyil, küçə musiqiçiləri at oynadır görəsən? Niyə efirdə Şövkət Ələkbərova, Rübabə Muradova, Rəşid Behbudov, Gülağa Məmmədov, Məmmədbağır Bağırzadə kimi sənətkarların, canlı əfsanəmiz olan Zeynəb Xanlarovanın deyil, hansısa tin uşağının mahnıları səsləndirilir? Biri deyir “başım ağrıyor”, o biri deyir “ay qız oyan” və s. Gənclərin musiqi zövqü korlanır, yaşlıların isə əsəbləri. Ağcaqum çöllərində min oyundan çıxan, atasını qapısından qovanın biri də bu gün Azərbaycan səhnəsində ulduzluq iddiasındadırsa, fəxri adı olmadığından gileylidirsə, vay bizim halmıza, vay musiqimizin halına. Üzeyir Hacıbəyov əgər bilsəydi ki, onun az qala əlifbasını yaratdığı Azərbaycan musiqi sənəti bu kökə düşəcək, səhnəmizdə bagiralar, natavanlar, röyalar, rəqsanələr,xuramanlar, xatirələr, ildə ən azı bir dəfə plastik əməliyyat keçirən xoruzlar meydan sulayacaqlar yəqin ki, başqa peşə seçərdi. Kişi də qaşını alar, özünü braziliya qızlarına oxşadar? Kimin gəlinisən, axı sən qaşını alırsan? Adam kişi olar! Amma təbii ki, bu sözüm xoruzlara aid deyil, çünki xoruzlar bioloji cəhətdən quşlar fəsiləsinin toyuqkimilər dəstəsinə aiddirlər.

Xanlar Xoca

Şoumen jurnalistlər

2010-04-19T09:10:00.000-07:00

Bəzən yaşlı adamlardan soruşanda ki, filan hadisə nə vaxt oldu, deyirlər ağaclar çiçək açanda, yaxud kəndi sel basanda. Yəni bu milli xronoloji metodlardan biridir. İndi bu üsuldan istifadə edərək deyim ki, diaspora naziri Nazim İbrahimov hələ Ukraynada səfir olan illərdə qəzetlərdən birində hansısa telekanal rəhbərinin xanım əməkdaşlara romantik təkliflərindən o qədər yazıldı ki, axırda səhv etmirəmsə qəzetlə telekanal məhkəmədə üz-üzə gələsi oldular. Nəsə axırı xeyir oldu. Ümumi dil tapa bildilər və o mövzuya bir daha qayıdan olmadı, qəzet də yönünü dəyişdi. İndi bu günlərdə qəzetdə maraqlı bir yazı oxudum. Sən demə, ANS-in “Günə baxan” verilişinin aparıcısı Turan İbrahimov artıq şoumen deyil, jurnalist imiş. Bəli, bəli. Düz oxudunuz. Məlum yazıda bizdən sitat gətirilməsə də biz həmin yazıdan sitat gətirəcəyik, çünki çox maraqlıdır. Deməli belə: “Bu günlərdə qəzetlərdən birində televiziya verilişləri haqqında məqalə oxudum. Sitat gətirmək fikrim yoxdur. Amma yazı yalnız bir ovqat üzərində qurulmuşdu: hər şey pisdi!!! Vəssalam. Ola bilər ki, nələrsə pisdir. Amma bu, hələ hər şey deyil.” Düzdür. Bu hələ hər şey deyil!
Əvvəla onu qeyd edim ki, mən yazılarımı ancaq Qaynar.info üçün yazıram, teleproqramların tənqidinə həsr olunmuş “Dəqiq,vicdanlı və qərəzsiz” adlı yazımı isə yeni fəaliyyətə başlayan qəzetlərdən biri elə ilk nömrəsində yəqin mövzuya böyük maraq olduğunu hiss etdiyi üçün bütöv bir səhifədə yerləşdirmişdi və bundan yalnız başqaları oxuyub mənə bildirəndən sonra xəbər tutmuşdum. Qonorar cəhənnəm, heç olmasa yazını səhifəyə qoyandan sonra gərək xəbər verəydilər. Həmin yazımda yaxşı verilişlər haqqında da yazılmışdı, məsələn “Ağıl dəryası” və onun aparıcısı haqqında. Yəni biz hər şey pisdir yox, bir çox şeylər pisdir və düzəldilsə tamaşaçıya “kanalı dəyişməyin”, “diqqətiniz bizdə olsun”, “bizi qaçırmayın” deməyə ehtiyac olmayacaq deyirik. İndi isə keçək Turanın jurnalistliyinə. Bəli, əgər “vozvrat”ı satışından çox olan kağız parçası qəzet adlanırsa, kifayət qədər tamaşaçı auditoriyası olan Turan niyə jurnalist olmasın ki? Turan jurnalistdir, həm də yaxşısından. Hətta düşünürəm ki, onu gələcəkdə Mətbuat Şurasının İdarə Heyətinə üzv seçib, sonra sədrliyə də gətirmək olar. Niyə də yox? Hə bu məşhur sual lap yerinə düşdü: “Niyə də yox?” “Xəzər” tv-nin aparıcısı Səxavət Nur bu sualı lap dillər əzbəri edib və müəlliflik hüququ da ona məxsusdur, ona görə də sualı verib müəllifin adını çəkməmək, istinad etməmək qanunla qadağandır. Hə, başına döndüyüm Səxavət elə ki, ATV-nin görücü Zirəddin sayəsində reytinq cədvəlində sürətlə irəlilədiyini görüb təcrübədən yararlanmaq qərarına gəlib. Amma özünəməxsus şəkildə. Bu barədə görün dəyərli oxucu mənə nə yazır:”Bir verilişə baxırdım, elə əsəbləşmişəm ki, bunu sizinlə bölüşüm dedim, bəlkə bir az sakitləşdim. “Xəzər”də Səxavətin apardığı “Niyə də yox” verilişindən danışıram. Təsəvvür edirsiz insanları bu qədər ələ salmaq nə deməkdir? Kim verib bunlara bu ixtiyarı? Bir həftədir anons verir ki,bəs filan baxıcı belə dedi, belə gəldi-belə getdi. Düzü mən verilişə baxmaq həvəsində deyildim. Təsadufən evdəkilər bu proqramı izlədilər. Və orda olan qara-qara söhbətlərdən mənfi enerji ilə yükləndiyimi görüb yan otağa keçdim. Amma evimiz o qədər də böyük olmadığından televizorun səsi gəlirdi. Evdəkilər də maraqla oturub bu “verilişi” və ordaki məsələnin sonunu gözləyirdilər. Mən də məcburən bu səsi dinləməli oldum. Və bu qədər ağır, mənfi enerji ilə yüklənmiş dinləmələrdən sonra cin-şeytandan danışanın sonda aktrisa çıxmagı məni lap cin atına mindirdi.Bir tamaşaçı olaraq bu dərəcədə aldadıldıgımı və bütün ətrafımın, olduğu kimi desəm, ələ salındıgını görüb necə əsəbiləşməyəsən? Vallah mənim o Səxavətə ciddi insan kimi hörmətim var idi. Amma reytinq xatirinə 9 milyon camaatı ələ salmaq vallah biabirçılıqdır. Guya bu özünü xoş məramlı bilib, hansısa falçını reklam eləməyib, aktrisa çagırmagı üstün tutub.Çünki baxıcılar fırıldaqçılardı.Bəs camaatı reytinq xatirinə belə aldatmağın adı nədir? Ondansa əsl baxıcı çağırardı. Təsəvvür edin. Bir saat yarım verilişi dinləyib mənfi enerji ilə yüklənirsən, sonda da üstəlik aldadıldığını görüb ondan betər əsəb keçirirsən. Belə özbaşınalıq olar? İnanırsınız həyət qonşularım da məni görüb "Görürsən necə ələ saldılar axşamın bu vaxtı bizi" deyə eyni əsəbi yaşadıqlarını göstərdilər.”

Düzü mən sevimli oxucumla tam razı deyiləm. Axı Səxavət BBC və ya CNN-də, həm də dünya şöhrətli aparıcı deyil ki, onu 9 milyon izləsin. Azərbaycan telekanallarının ən baxımlı dövrü 1993-cü ilin iyun-iyul ayları olub. Çünki həmin dövrdə Azərbaycan Ali Sovetinin iclasları birbaşa translaysiya olunurdu və həqiqətən də o vaxt balacadan tutmuş böyüyə kimi hamı işini atıb televizor qarşısında vəzifə sahiblərinin uşaq kimi danlanmasına tamaşa edirdi. Televiziyaların indiki durumu ilə o vaxtkı vəziyyət arasında yerlə göy qədər fərq var. İndi tam əksəriyyət əsasən xəbərləri və Prezidentin çıxışlarını, fərman və sərəncamlarını Dövlət Televiziyasında dinləyəndən sonra xarici telekanalları seyr edir, çanaq antenni almağa imkanı olmayan kənd camaatı isə qeybət verilişlərinə baxmaqdansa elə öz aralarında bir-birinin qeybətini edib, sözünü danışmağı üstün tuturlar. Bir də hər gün mal-qaranın altına, toyuq-cücənin ayaqlarına, əkdikləri xiyarın, balqabağa fikir verirlər ki, nəsə bir yenilik olan kimi dərhal Bakıya hansısa xəbərsiz qalan telekanala zəng vurub desinlər ki, bəs bizim inək üçayaqlı buzov doğub, yumurtanın üstündə nəsə yazı var, 2 metrlik xiyar bitib və s. O telekanalın xəbər moderatoru da bu xəbəri elə təqdim eləsin ki, sanki azərbaycanlı kosmonavt Marsa uçub. Bütün bunlar jurnalistikadır. İndi jurnalist təkcə Turan deyil ki. ATV-də Zaur Baxşəliyev, Azər Axşam, Dilarə Əliyeva, Elçin Əlibəyli, Oqtay Əliyev, “Xəzər”də Zaur Kamal, Səxavət Nur, “Burç Fm”-də Çiçək, ANS-də Gülnarə Məmmədova, Qorxmaz Əlili, Çingiz Əhmədov, Elgiz Əkbər, Rövşanə Bektaşi, 102 Fm-də Elnarə, Tofiq Həsənsoy, Spacedə Xədicə Mövlazadə, “Lider”də Rəhim Rəhimli, Murad Arif tanınmış jurnalistlərdir. Murad Arif həm də görkəmli bəstəkardır və onun musiqiləri dünya ulduzları tərəfindən sevilərək oxunur. Məsələn bu günlərdə Britney Spears deyib ki, “Ay qız oyan” çox gözəl mahnıdır, amma bilmirəm bəstəkar onu oxumağıma icazə verərmi, deyilənə görə Azərbaycanda hansısa mahnını oxumamışdan qabaq onun bəsətəkarından, sözlərinin müəllifindən və həmin mahnını ilk dəfə oxuyan müğənnidən də halallıq, icazə-filan almaq lazımdır, amma qorxuram məndə o səs imkanları yoxdur deyə icazə verməyələr, arzum gözümdə qala.” Yəni ki, bizdə belə mahnılar, bəstəkarlar, müğənnilər , jurnalistlər yetərincədir, sadəcə qədrini bilmirik. Təəssüf ki, Murad Dadaşov kimi jurnalist hazırda “Lider”də fəaliyyət göstərmir. Onun “Maşın” realiti şousu araşdırma jurnalistikasının ən gözəl nümunələrindən idi. Amma darıxmaq lazım deyil, xalq arasında deyilənə görə, yaxın zamanlarda biz yenidən həmin jurnalist araşdırmaları ilə tanış ola biləcəyik. Jurnalist kimi televiziyada Rəqsanənin, Röyanın, Xuraman Şuşalının, Natəvan Həbibinin, adını çəkmədiyim bir çox başqalarının da yeri görünməkdədir. Gəlin ümid edək ki, gələn mövsümdə onları da araşdırmaçı jurnalist qismində ekranda görüb efirdə dinləyə biləcəyik.
Amma hər şey bir yana qalsın, bizim bu araşdırmaçı jurnalist Turanın təqdim etdiyi “Günə baxan” verilişi nədənsə ANS tv-nin saytında belə təqdim olunur: “Günə baxan” musiqili-əyləncəli tok-şou”. Biri mənə izah eləsin, bu tok-şou nəmənədir və şou aparıcısına nə deyilir?..

Xanlar Xoca

Acı həqiqət

2010-04-18T10:02:00.000-07:00

Düz deyiblər ki, “qulaq gündə bir söz eşitməsə kar olar”. Müğənni Sevda Yəhyayeva qulaqların kar olmaması üçün deyib ki, “sənətçi utanmamalıdır”. Yəni ki, sənətçi gərək utanmaz ola. Guya ki, utanırdılar, bu da mənfi bir hal imiş, Sevdanın fikrincə belə olmamalıdır. Əslində bu utanmazlıq cəmiyyətimizin hər sahəsində var və hətta çoxdur. Məsələn biri utanmadan rüşvət alır, digəri aparıcı qismində utanmadan efirə, məsələn “Arsız tv”-yə çıxıb ağzına gələni danışıb, özü də etiraf edir ki, “mən hörmətsiz və ədəbsizəm”, bir başqası kiminsə elmi işini öz adına çıxır, o biri içində həşəratlar üzən rəngli suyu yüz faiz meyvə şirəsi kimi camaata sırıyır və s. Yəni utanmazları biz və siz hər gün görürürk, onlar hər yerdə var. Elə jurnalistlər arasında da. Məsələn bəzi utanmaz müğənnilərlə daha çox təmasda olan jurnalistlərlə iki dəqiqə ünsiyyətdə olanda dərhal məlum olur ki, adamda artıq problemlər var, özünü bir az dartır guya ki, bu hansısa dünya ulduzu filanla həmsöhbət olub nə vaxtsa. Belə də baxanda heç dünya ulduzunu da hansısa əhəmiyyətsiz bir yerə qaravulçu qoymaq olmaz, o ki ola bizim bir-birinin saçını yolmaqla, ya da hansısa məmurun altına yıxılmaqla “ulduz”laşanlar. Ola bilər məndən inciyənlər olsun, amma bir içim su onlara yetər. Bis isə qaldığımız yerdən davam edək. Hə, onu deyirdim axı, bizim mətbuatda hər cür adam var, yal yeyəndən tutmuş bal yeyənə qədər. Di gəl, üzü üzlər görmüş elə adam var ki, balı da adam kimi yeyə bilmir. Özünü mətbuatın ulduzu sayır, yazılarının guya çox “tıklanma”sı ilə öyünür. Amma bu ölkədə internetdən az-çox anlayışı olan uşaq da yaxşı bilir ki, sayğac kimin əlindədir və ondan necə istifadə edir, yenicə sayta qoyulan xəbərin oxunma sayı qəfildən necə mini keçir. Həm də kiminsə yazısının çox oxunması da o demək deyil ki, onu sevərək oxuyurlar. Yazını oxuyanların dodağının altında nə deməsi onun oxunma sayından daha önəmlidir. Kobud da olsa bir misal çəkəcəm. Türkiyədə Matilda Manukyan adlı bir erməni qadın 10 il ardıcıl olaraq vergi rekordçusu olub və buna görə mükafatlar qazanıb. Amma o bu rekordu kitab satmaqla, fabrik,zavod açıb nəsə istesal etməklə deyil, “ümumxanalar” saxlamaqla qazanmışdı. Özündən başqa kimsəni bəyənməyən, amma yal yemək üçün kiminsə qarşısında ikiqat olanların Matildadan bir fərqi yoxdur məncə, olsa da adlarında olar, məzmunu eynidir, hər ikisi rekordçudur və bununla fəxr edir. Bizdə bəziləri kitabı da elə satır ki, kitabı lap gözdən salır. Bəziləri isə hələ də hökumətdən yeyə-yeyə bir ayağını da müxalifətə tərəf qoyur ki, birdən vəziyyət dəyişsə bunun güzəranı dəyişməsin. Məsələn, məmur var ki, bir neçə mətbuat vasitəsi yaradıb, amma həmin mətbuat vasitələrindən birində də Əli Kərimlinin məqaləsinə tutarlı bir cavab verən olmadı, yalnız kiminsə açıqlamasını verməklə kifayətlənib Əli Kərimli ilə körpünü yandırmamaq xətti götürdülər. Təkcə mətbuat deyil, hər gün telini darayıb poz verib hansısa mövzuda nəsə qırıldadan politoloq ekspertlərin də arasında biri tapılmadı ki, belə bir cavab verə, yaxud da “Washinqton post”a bir məqalə yaza. Əli Kərimli “Yazını pulla dərc etdirib” deyənlər də oldu. Bəs il uzunu bu hökumətin hesabına pul qazanan, obyekt işlədən bir deputatda ya məmurda müxalifətdə olan Əli Kərimlinin pulu qədər pul olmadımı ki, “Washinqton post”da bir məqalə çap etdirsin? Yoxsa “Washinqton post”da məqalə çap etdirmək Polat Alemdarı, Hadisəni, 50 Centi, Akonu Bakıya gətirməkdən də çətin bir iş olub,xəbərimiz yoxdur? Az qala qulluqçusunu da internetdə axtarıb Filippindən sifarişlə gətirdən məmur istəsə “Washinqton post”u ofis qarışıq alardı. Ona görə də, birdəfəlik deyin ki, biz hazıra nazir olmaq istəyirik də.

Qarabağ üçün ürəyi yanan oğlan film çəkdirməkdən öncə yaxşı olar ki, Qarabağda qol qıçını itirmiş oğlanlara bir əl tutsun, bu elə ən böyük vətənpərvərlik olar, yoxsa Qarabağı almamış yalandan uşaqlar kimi “dava-dava” oyunu göstərməyin mənası nədir görəsən? Gənc yaşında vətən uğrunda əlil olmuş bir insan onun sağlamlığı bahasına zənginləşən birinin çəkdirdiyi filmə görə hər halda “çox sağ ol” deməyəcək.

Sonda onu da qeyd edim ki, ötən həftə AXCP sədrinin bloqunun dağılması haqqında xəbəri oxuyanda maraq məni bürüdü, çünki o bloqda hackerləri cəlb edəcək bir şey də yox idi, ona görə mən də Wordpressin adminstrasiyasına müraciət etdim ki, doğrudanmı belə bir haker həmləsi olubmu, ya yox? Məlum oldu ki, Wordpressin hətta tarixində haker hücumu nəticəsində bloq dağıtma halı qeydə alınmayıb. Kişilkdən danışan AXCP sədri hədəfi düz seçməyib və əsassız ittiham etməyə yenə də tələsib. İndi Əli Kərimli öz bloqunu və ya parolunu kimə etibar edir bilmirəm, amma hər halda bloqla məzələnənləri öz ətrafında axtarsa daha effektli olar, nəinki əks tərəfdə. Bu araşdırmanı elə Əli Kərimlinin bloqun dağılmasından danışdığı kişiliklə bağlı yazısını oxuyandan dərhal sonra aparmışdım, sadəcə gözlədim ki, bəlkə tv və mətbuatda sinəsinə döyənlər məndən qabaq nəsə edərlər. Təəssüf ki, ölüm-itim xəbəri yaymaqda lider olanlardan səs çıxmadı, ya da ola bilsin yenə ayaq yeri saxladılar.

Bir sözlə Sevda Yəhyayeva narahat olmaya bilər, onun görmək istədiyi formada adamlar çoxdur. Çünki bu cəmiyyətdə əksəriyyət istəyir ki, oğlu olsun.

Xanlar Xoca

Marianna depressiyaya düşüb

2010-04-11T00:44:00.001-07:00

Bu günlərdə ad gününü qeyd edən Məryəm kimi tanıdığınız rəqqasə Marianna Cəbrailovna Süleymanova depressiyaya düşüb.

Belə ki, "Neolit" restoranında dostları ilə birgə ad gününü qeyd edən rəqqasə sürpriz hədiyyə gözləyirmiş və həmin gün xalq artisti adı alacağına ümid edirmiş. Lakin ümidləri özünü doğrultmayanda rəqqasə dostlarına gileylənməkdən özünü saxlaya bilməyib. Tədbirdə iştirak edənlərdən birinin verdiyi məlumata görə, 37 yaşını qeyd edən rəqqasə milli rəqslərin ən gözəl ifaçısı olduğunu deyərək Az'rbaycanda rəqs sənətinin inkişafının məhz onun adı ilə bağlı olduğunu iddia edərək əməyinin qiymətləndirilməməsindən narazılıq edib. Dostları onun könlünü nə qədər almaq istəsələr də Marianna acığından o ki var yeyib. Hazırda rəqqasənin depressiyada olduğu barədə xəbərlər yayılıb.

Show-Biznes.az

Nura: «Müğənni sözü «fahişə» sözü ilə bərabər tutulur»

2010-04-09T00:30:00.000-07:00

Nura Suri şok açıqlamalar verib.

Milli.az-a müsahibə verən Nura müğənnilərdən, müğənnilərə olan münasibətdən, çou-biznesin mövcud durumundan danışıb: "Yalandan ad çəkmək istəmirəm. Bizim şou-biznesdə olan müğənnilər dünya ulduzları ilə müqayisə ediləsi deyil. Burada söhbət istedaddan getmir. Sadəcə olaraq dünya ulduzlarının ətrafında çox güclü menecer və prodüserləri var. Ledi Qaqanı misal çəkim. Onun üzərində konkret bir imic formalaşıb. Buna uyğun mahnılar və kliplər hazırlanır. Bizdə güclü komanda olmadığından pərakəndəlikdir. Həm də bizim dünya standartlarına uyğun bir ulduz yarada biləcək şirkətlərimiz yoxdur. Müğənni hələki öz gücünə arxalanır. Mən özüm üçün həm menecerəm, həm də prodüser. Əslində, bu, düzgün deyil. Mən mahnı ifa etməliyəm. Qalan işlərlə komanda çalışmalıdır. Ona görə də, bizim vaxt, pul problemlərimiz ortaya çıxır.Götürək «Eurovision»a gedən iştirakçılarımızı. Getdilər oxudular və bir çox insanlar onları tanıdı. Bəs sonra? Samirlə Elnur bizə yaxın olan Tarkan, Dima Bilandan əskik deyillər ki, artıqdırlar. Haradadırlar onlar? Hazırda onların kənara çıxmaq imkanları yoxdur. Çünki ətrafında təşkilatçı yoxdu. Dünya səhnəsinə çıxmaq müğənninin özündən asılı olan bir iş deyil. Bizdə bunu bacaran insanlar yoxdur. Burada tək maliyyədən söbət getmir. Mənim albomum hazırlananda studiyada oturub ən xırda işlərlə belə maraqlanmaq məcburiyyətində qlamışam. Əslində isə bu, mənim işim deyil. Sonda isə satışdan bir qara təpik qazana bilmirəm. Əksinə, pul xərcləyirsən.

Məndən heç kim inciməsin, müğənnilərdə günah görmürəm. Bu gün reytiq xatirinə qalmaqal mövzusu önə çəkilib. Bu, gənclərə yaxşı örnək deyil. Bu gün hansı istiqamətə doğru addımlayırıq, bəlli deyil. Dəfələrlə olub ki, öz müsahibəmə qulaq asanda, yaxud oxuyanda şoka düşmüşəm. Cümlədə fikir bitəndə, yaxud montaj ediləndə, ortaya başqa bir fikir çıxır. Kimsə özünü təsdiqləmək üçün məni ağılsız göstərməyin nə xeyri var? Bəzi gənclər özlərini bizə oxşatmağa can atırlar. Bu cür təqdimat onların təfəkkürünə də yanlış təsir göstərə bilər. Əgər hansısa bir müğənni tərbiyəsizdir, ağzının danışığı bilmir, bax onu təbliğ eləmək lazım deyil.

Bir-iki müğənnini çıxmaq şərti ilə hamısı normal insanlardır. Hərdən şou-biznesi elə təqdim edirlər ki, guya bu mühit mərifətsiz, əxlaqsız bir yerdir. Verilişlərin birində qonaqlardan birinə sual edildi ki, «müğənnini ailənə gəlin gətirərsən?». Çox pis oldum, elə bil ki, müğənni sözü «fahişə» sözü ilə bərabər tutulur. Belə çıxışlar, insanda ikrah hiss oyadır. Ümumiyyətlə, hər bir insan söz deyəndə, mahiyyətinə varmalıdır. Niyə məhz müğənni? Əgər bir insan müğənnidirsə, bu, o demək deyil ki, o, əxlaqsızdır. Bu, hər sahənin adamında ola bilər.

Bizdə peşəkar müğənni deyəndə, bilmirəm nəyi nəzərdə tuturlar. Mən peşəkar deyəndə, hazırda Sevda Ələkbərzadənin adını çəkə bilərəm. Canlı alətlərlə oxuyur və dünyanın demək olar ki, yarıdan çoxunda konsert proqramı ilə çıxış edib. Baxmayaraq ki, bizim şou-biznesdə bir çoxları onu bəyənmir və tənqid etməkdən belə çəkinmirlər. Halbuki özləri Biləcəridən o tərəfə çıxa bilməyiblər. Toyda pul qazanan müğənnilərə peşəkar deyə bilmərəm. Belə götürəndə konsertindən, albom satışından heç kim pul qazana bilmir. Əgər mənim fikrimlə razılaşmayıb, peşəkar olduqlarını sübut etmək istəyirlərsə, dünya kanalları var. MuzTv, MTV və s. kliplərini orada yayımlasınlar və dünya xalqı Azərbaycanın sənətçisini görə bilsin. Biz hələki dünya səhnəsində caz və muğamlarımızla tanınırıq. Amma pop musiqisi ilə tanıdan yoxdur. Bunu bacaran varsa, meydana çıxsın. Kimsə özünü peşəkar adlandırırsa, dünya səviyyəli müsabiqələrə çıxsın. Məşhur və peşəkar münsiflər heyətinin qarşısında canlı ifa nümayiş etdirsinlər. Elementar Yaltada keçirilən «Novoya volna» müsabiqəsindən danışım. Bir dəfə də olsun, azərbaycanlı iştirakçını orada görə bilməmişəm. "

Nura arada müsəlmançılıqdan da danışıb və deyib ki,"Hələki müğənnilər efirdə daha çox pis tərəfdən göstərilir və bunun əvəzində bəzi verilişlər reytinq qazanır. Ümumiyyətlə, isə heç kimin qanadları yoxdur, heç kim məleykə deyil. Hamının bir səhfi var. Göz önündə olan insanın səhfini qabardıb, onunla reklam qazanmaq istəyənlər çox gülməli görünürlər. Onların bu hərəkəti müsəlmançılığa yaraşmır".

Günelin sevgilisi kimdir?

2010-04-05T00:11:00.001-07:00

Bu yaxınlarda "Yeni səhifə" adlı klipi ilə həyatında yeni səhifə açdığını deyən Günel Zeynalovadan yeni xəbərlər var. Müğənni Milli.az-a şəxsi həyatı haqqında danışarkən deyib ki,"«Artıq mən sevirəm və sevilirəm. Əhval-ruhiyyəm əvvəlcədən dediyim kimi xoşdur və bunun belə davam etməsini arzulayıram». G.Zeynalova «Bu barədə çox danışmaq istəmirəm. Şəxsi həyatımı qapalı saxlamaq, bunun müzakirəyə çıxarılmasını istəmirəm. Toy barədə isə hələ düşünmürəm» desə də show-biznes.az onun yeni sevgisi ilə bağlı bəzi məlumatlar əldə edə bilib. Belə ki, əldə etdiyimiz məlumatlara görə, Günelin sevib sevildiyi şəxs klipmeykerdir və onun yeni klipini də çox güman ki, həmin rejissor ekranlaşdıracaq. Həmin insanla Günelin dostluq münasibətləri hələ Türkiyədə yaşayarkən mövcud olub və dərdini çox vaxt onunla bölüşüb.

Qeyd edək ki, Günel Zeynalova ilə Türkiyədə 8 il sevib-sevildiyi Rza Zərrabın münasibətləri bir müddət əvvəl Ebru Gündeşin üzündən düşmənçiliyə çevrilib və keçmiş sevgilisi müğənnidən İstanbul prokurorluğuna iki ərizə ilə şikayət edərək həbs olunmasını istəyib.

Qələm hara, şam hara?

2010-04-03T01:33:00.000-07:00

Deyirlər “ilan ulduz görməsə ölməz”. Bizim bu cəmiyyətdə də elə adamlar var ki, onların səhvini üzünə deməsən narahat olurlar, mütləq nəsə edirlər ki, kim olduğunu deyəsən. İndi haqqını tələb edənə, düz danışana çox vaxt ya demaqoq deyirlər, ya da dəli. Ona görə də çox adam elə harda nə istədilər, nə qədər istədilər verir ki, təki adına demaqoq, ya da dəli deyilməsin. Halbuki bu sözdən narahat olmaq lazım deyil əslində. Atalar min il əvvəl deyiblər ki, “Meymun baxar güzgüyə adını da qoyaq özgəyə”. Yəni ki, kimsə sənə dəli, ya da demaqoq deyirsə deməli səni güzgü bilib özünü görüb, eyb etməz qoy desin, “İti sahibinə görə vurmazlar”. Gərək vəzifəsinə, işinə görə yola verəsən, amma öz haqqını qorumaq şərtilə. Haqqını qapısında qoruya bilməyənlər isə hər şeyi “yuxarılar”ın üstünə atmaqla öz vətəndaşlıq borclarını bitmiş hesab edirlər. Halbuki əvəzində elementar hüquqlarını bilsələr və müdafiə etməyə kiçik bir təşəbbüs göstərsələr daha yaxşı olardı. Amma əvəzində nə edirlər? Harda bir sözünü,danışığını bilməyən, harda nə gəldi deyən manıs var, harda bir lüt, bədəni çöldə, abır-həyası bayırda qalmış müğənni var ona ya çəpik çalırlar, ya da üzündən öpüb, əlindən tutmaq üçün basabas salırlar, buna da imkan çatmayanda gic mahnılarını “zəngimcell”ə qoyurlar və təsadüfən bu cür birinə zəng edəndə zəng etdiyinə peşman olursan.
Bayaq dəli dedim yadıma başqa bir məsələ düşdü. Aprelin 1-i saytların birində Rəşad Məcidin çox doğru bir fikrini oxudum ki, “Camaatın yumor hissi elə bil ölüb. Hamı robotlaşıb. Zarafat heç kimə çatmır.”
Razılaşmamaq olmur. Məsələn, həmin gün “Röya Aygünlə barışdı” başlıqlı bir xəbər yayıldı. Aygün inadla susdu və heç bir münasibət bildirmədi, amma qeyri-etik bir ifadə də işlətmədi, Röya isə tələsik də olsa mədəni şəkildə xəbəri təkzib etdi, hələ barışmaq fikrində olmadığını izhar etdi. Amma prodüsseri Kənan adlı biri Anspressə deyib ki, "Dəlinin biri ağlına gələni yazıb, hamı da inanıb". Təbii ki, kiminsə haqqında əlində heç bir dəlil sübutu olmadan bu ifadəni işlətmək adi iş deyil. Bu ifadəyə görə bu adamı rahatca məhkəməyə vermək, dediyini isbatlamağı tələb etmək olar, amma necə deyərlər “yuxarı baxırsan bığdır, aşağı baxırsan saqqal”. Arada Röya var axı, məcbursan Röyaya görə üstündən keçəsən. Həm də bağışlamaq böyüklükdür. Biz axı bəzi müğənnilər kimi hər sözün başına ip salan deyilik ki, ucundan tutub ucuzluğa gedək və kiminsə haqsız olduğunu sübut etməyə çalışaq. Həm də prodüsseri məhkəməyə vermək də adımıza yaraşmır. Cüzi maaşa işləyən adamdan nə təzminat tələb etmək olar ki? Məncə hər şeyi səbrlə yola vermək lazımdır. Onsuz da xalqın gözü tərəzidir.
İndi bir az da Azərbaycanın “Eurovision”dakı iştirakı barədə. Azərbaycan artıq üçüncü ildir ki, bu müsabiqədə iştirak edir, amma hələ də mən o müsabiqədə milli musiqini və gözəl Azərbaycan dilini eşitmirəm. Gedənlər ya ingilis dilində qışqırırlar, ya da gödək paltarları ilə “üzümüzü ağ edirlər”. Azərbaycanda bu qədər istedadlı bəstəkarlar var, hansı ki, Aygün Səmədzadə, Eldar Mansurov, Nadir Əzimov, Vüqar Camalzadə və adlarını çəkmədiyimiz başqaları kimi adları dərhal yada düşür,amma müsabiqə üçün mahnını əcnəbi yazır. Niyə görəsən onların bacarığından istifadə edilmir, hansısa bəlkə də heç xəritədə Azərbaycanın yerini bilməyənlər bizə musiqi yazır və ya Araş kimi biri bizi təmsil edib azərbaycanlı olmadığını da hər dəfə təkrar edir. Guya bu xalqa lazımdır o? Bu xalqın Xətai, Həzi Aslanov, Heydər Əliyev kimi oğulları olub, təbii ki, Araş azərbaycanlı ola bilməz. Mən ona inanıram. Amma bu xalqı Avropaya da öz milli musiqisi ilə tanıtmalıyıq. İndi görək “Drip drop”da hansı milli musiqi elementi var? Nə dili millidir, nə də musiqisi. Yaxşı fərz edək ki, bir möcüzə oldu, Səfurə oldu qalib, bu Azərbaycan mədəniyyətini təbliğ etmək üçün bir fayda verəcəkmi? Verməyəcək. Amma Harel Skaatın “Milim” mahnısı İsrail xalqının qədim mədəniyyətini, dilini çox gözəl təbliğ edəcək, qalib olsa da, olmasa da. Avropa bu dili bir də duyacaq, bu mədəniyyəti bir də tanıyacaq. Yoxsa Azərbaycandakı bəzi müsabiqələr kimi sonra “Türkiyə bizə 12 xalı vermədi” deyib nə var ki, umu-küsü etməyə. Məncə müsabiqə ədalətli keçirilirsə Azərbaycan da, Türkiyə də 12 xalı Ermənistanı çıxmaq şərtilə istədiyi ölkəyə verə bilər və bundan inciməyinə dəyməz. Qalib olmaq üçün sənət göstərmək lazımdır, çılpaq ayaq, ya da sinə yox. Bu müsabiqədə əgər heç olmasa köhnə estrada mahnılarımızdan, dahi bəstəkar Tofiq Quliyevin musiqilərindən ifa olunsaydı mən müsabiqənin favoriti olacağımıza inanardım, amma Səfurə Əlizadə və “Drip drop”la buna inanmaq bir qədər çətindir. Hər halda Səfurənin qalib olmasını arzu etməyə məcburuq, ifasına görə deyil, mahnısına görə deyil, yalnız və yalnız Azərbaycanı təmsil etdiyinə görə.
Son olaraq bəzi “sənətçi”lərin və “züytutan”ların jurnalistlərə olan mənfi münasibətinə cavab olaraq qeyd edim ki, kimsə əlində disk tutur, kimisi şam, kimisi qələm, kimisi də əldə silah Vətənin keşiyində dayanır. Qələmin də bir silah olduğunu nəzərə alsaq qələm tutan hara, şam tutan hara? Bunların fərqi o qədər böyük və aydındır ki, müqayisə etməyinə belə dəyməz. ən azı ona görə ki, bəstəkar Aygün Səmədzadə demişkən, “Raskrutkası yaxşı olsa keçidən də ulduz eləmək olar”.

Xanlar Xoca

Oksana İzzətlə klipə çəkilir

2010-03-30T22:47:00.000-07:00

Müğənni İzzət Bağırov yeni klip çəkdirir. Klipin rejissoru, tanınmış klipmeyker Nail Naiboğlunun show-biznes.az-a verdiyi məlumata görə, bu dəfə İzzətin "Dünya" adlı mahnısı ekranlaşdırılacaq. Bilgəh və Mərdəkan kəndlərində aparılacaq çəkilişlərdə müğənninin tərəf müqabili məşhur rəqqasə Oksana Rəsulova olacaq. N.Naiboğlu həmçinin bildirib ki, Türkiyənin VMC şirkəti ilə müqavilə imzaladığı üçün bu klip də Türkiyə klip bazarının formatlarına uyğun formada çəkiləcək. Qeyd edək ki, klipin süjeti məhəbbət alovunda yananve bir-birne həsrət qalan iki gəncin nakam sevgisindən ibarət olacaq.

Show-biznes.az

Dəqiq, qərəzsiz və vicdanlı, yaxud “Sizin məşuqəniz varmı?”

2010-03-27T11:13:00.000-07:00

Bu ölkədə ən kasıb insanın da cibində ən azı bir mobil telefon, evində isə köhnə də olsa bir televizor mütləq var. Bu ölkədə ən kasıb insan da əlinə imkan düşən kimi mütləq bir “tarelka” antenn alıb eyvanına bərkidir ki, canını milli məzhəkə televiziyalarından qurtarsın. Vay o adamların halına ki, bir “tarelka” almağa da imkanı çatmır. O zaman məcburdur gic seriallara, əttökən verilişlərə, hər gün ekrandan evlərə soxulan, bəli məhz soxulan bəzi simasız aparıcılara baxsın, onların meymun kimi əl-qol atmasına, şit-şit gülüşlərinə, qəfildən çıxardıqları Tarzana bənzər əcaib səslərinə qulaq assın. Bizim də əlimizdən yazmaq gəlir, amma nə qədər yazırıq, başa salmağa, normal televiziya necə olmalıdır izah etməyə çalışırıqsa xeyri yoxdur, kor tutduğunu buraxmadığı kimi bunlar da “çevir tatı, vur tatı” elə hər gün eyni qaydada, eyni səviyyəsiz, gic və düşük mövzuları müzakirəyə çıxarırlar, biz tənqid etməkdən, bunlar isə tamaşaçının zəhləsini tökməkdən yorulmurlar. Amma əsas budur ki, tənqiddən nəticə çıxarmasalar da açıq-aşkar etiraz da etmirlər, yəni bir növ fikrimizin, yazdıqlarımızın həqiqiliyini qəbul etmiş olurlar. Bu özü də müsbətə doğru bir addım kimi sevindiricidir.

Ötənlərdə televiziya haqqında geniş bir yazı yazdım, fikirlərimlə razılaşanlar da oldu, razılaşmayanlar da. Amma razılaşmayanlar bilirsiz nəyə irad bildirirdilər? ANS-in “Günəbaxan” verilişi və onun özünü Turan İbrahimov kimi təqdim edən məlum aparıcısı haqqında çox yumşaq tənqidi fikirlər yazdığıma görə. Oxucu tamaşaçı kimi daha sərt və kəskin tənqid gözləyirmiş. Ona görə də, indi Turanın məlum “köynək qalmaqalı”na görə bir növ özümü günahkar bilirəm ki, əgər o vaxt oxucunun arzu etdiyi kimi yazsaydım bəlkə də Turan nəticə çıxarardı. Amma bu yandan da özümə təskinlik verirəm ki, Turan nəticə çıxaran olsaydı, məndən qabaq o qədər tənqidlər olub ki, onlardan nəticə çıxarardı. Yəqin nəticə çıxarmaq sərf eləmir, sərfəli olanı tez eləyirlər axı. ANS onsuz da həmişə özünə sərf edən açıqlama verir. Məsələn, həmişə adət-ənənədən, düzlükdən, haqq-ədalətdən, bir sözlə müsbət cəhətlərdən danışan, başqalarının gözündə tük axtaran Mirşahin Lent.az-a deyib ki, “Adətən aparıcı efirə çıxarkən, onun geyimi üzərində hansısa firmanın brendi olarsa, ona təbii ki, reaksiya göstəririk. Turan bu maykada çıxarkən əməkdaşlarımız elə biliblər ki, adi yazıdır, onu efirə buraxıblar. Sonra bizə mesajlar gəldi ki, bəs maykanın üzərində yazılanlara diqqət edin. Turan da belə izah etdi ki, siz yazının bu tərcüməsini yox, başqa tərcüməsini nəzərə alın, yəni yazının sonu türk dilinə “sevgilim ol”, “məşuqəm ol” kimi tərcümə olunur. Yəni, “fahişəm ol” söhbəti deyil.” Mirşahinin Azərbaycan dilini gözəl bildiyinə heç bir şübhəsi olmayan hər kəsi indi bir sual düşündürə bilər ki, siz niyə ifadəni Azərbaycan dilinə deyil, məhz türk dilinə tərcümə edirsiniz, əgər türk dili deyəndə yazdığımız və danışdığımız dili nəzərdə tutursunuzsa bu da Konstitusiyamıza uyğun deyil və ziddir, çünki Konstitusiyamızda yazılıb ki, Azərbaycanın dövlət dili Azərbaycan dilidir. Hətta Anadolu türkcəsinin özündə də məşuqənin özünə belə “sən mənim məşuqəmsən” demirlər və özünə hörmət edən heç bir qadın ona “məşuqə” deyə müraciət olunmasına dözməz. Deməli belə məlum olur ki, Turan əgər sinəsində “Gilan”, “Azərcell”, yaxud “Akkord” yazılmış bir köynəklə çıxsa ona dərhal reaksiya verilərdi ki, birdən reklam olar, amma sinəndə evdə gündəlik olaraq işlətdiyin hansı sözü istəyirsən yaz çıx, sənə deyən olmayacaq ki, axı xalqın qarşısına çıxırsan, bu televiziyaya kanalları dəyişərkən qadın da, uşaq da, ruhani də, bir sözlə hər kəs baxa bilər. Mənim bildiyim Azərbaycan dilində “məşuqə” gözəl söz deyil Amma kimin üçünsə bu yaxşı ifadədirsə o zaman “Sizin məşuqəniz varmı” soruşmaq olar, baxmayaraq ki, belə sualların cavabı gecə kimi qaranlıq qalacaq. Ümumiyyətlə ölkədə söz azadlığı olmasına baxmayaraq televiziyalar bundan peşəkarcasına istifadə edə bilmirlər. Məişət problemlərini primitiv qaydada, hətta rüsvayedici şəkildə müzakirəyə çıxarmaqdansa insanların sosial problemlərini işıqlandırmaq daha yaxşı olardı. Çünki elə dövlət orqanlarının özünə də maraqlı olar ki, onların yerlərdəki nümayəndələri, yerli şöbələri necə işləyir, vətəndaşlarla necə davranır. Əgər belə verilişlər olsa onda Prezident bölgələrə səfər edəndə hüququ pozulmuş vətəndaşın Dövlət başçısına şikayət məktubu təqdim etməsinə də ehtiyac qalmaz. Yoxsa ki, Elgizin mənasız cümə axşamı, Turanın “Günə baxan”ı ilə elə ancaq günə baxa-baxa qalmaq olar, amma gündəmə baxmaq, tamaşaçı sevgisi qazanmaq olmaz. Əgər məqsəd tamaşaçı sevgisi qazanmaq deyil, efir vaxtını doldurmaqdırsa o zaman belə də davam edin.

Televiziya qeybət yeri deyil, xalqın maarifçilik ocağı olmalıdır. ANS-in “Ağıl dəryası” verilişi daha maraqlıdır, nəinki Gülnarə Məmmədovanın təqdimatında “Sehrli çıraq” verilişi. Məncə Lider televiziyasının bu verilişi efirə buraxmaması Azərbaycan televiziya tarixində çox böyük xidmət, tamaşaçı zövqünə böyük diqqətin nümunəsidir. Gülnarənin yeri isə intellektual veriliş deyil, “Qonaqlıq”da soğan soymaq, Əlikram Bayramovun səsinin incə variantı ilə şit zarafatlar etməkdir. Azərbaycan tamaşaçısı axı dekorasiyaları darıxdırıcı olan, aparıcısı ortada fırlanıb özünü nümayiş etdirərək “Cin, Xuraman gözəldir, yoxsa mən?” deyən, əlini falçılar kimi boş qaba sürtüb “Cin, nə olar tamaşaçını sevindir” söyləyən “Sehrli çıraq” kimi verilişdən nə qazana bilər? Məncə heç nə. Ona görə də bir tamaşaçının az qala üç dəfə qalib olduğu bu verilişə daha çox kilolu insanlar tamaşa edir. Ümumiyyətlə, bu gün Azərbaycan teleməkanında “Ağıl dəryası istisna olmaqla demək olar ki, intellektual yarışma praqramı yox dərəcəsindədir. Fəqət “Ağıl dəryası”nın da vaxtı düzgün seçilməyib. Bazar günü istirahət günü olduğundan əksər insanlar həmin gün yuxudan çox gec dururlar, hansısa məktəbli lap tez qalxsa belə onun səhər tezdən saat 10-da birbaşa intellektual yarışma verilişini izləməsi istənilən müsbət nəticəni verə bilməz. Televiziya tamaşaçı ilə işləsə belə olmaz. “Ağıl dəryası” çox gözəl ideyadır və onun nə zaman efirə getməsinin daha münasib olduğunu öyrənmək üçün məhz məktəblərdə kiçik bir sorğu keçirmək lazımdır ki, qoy tamaşaçı özü məhsulu nə vaxt seyr etmək istədiyini seçsin. Sorğu keçirmək, marketinglə məşğul olmaq, tamaşaçının hansı verilişləri izləmək istədiyini öyrənmək, ondan sonra televiziya məhsulunu istehsal edib ortaya qoymaq lazımdır. Dünyanın nəinki qabaqcıl televiziyaları, hətta qonşu Türkiyənin “Ordu”, “Qaradəniz” və s. əyalət telekanallları da bu cür işləyirlər. Yoxsa kim nə istəsə, nə zaman istəsə efirə versə onda nəticə də bu günki kimi olar. Bu gün televiziyanın bir problemi də budur ki, telekanallarda dəqiq bir iş bölgüsü yoxdur. Bu günlərdə “Xəzər tv”-nin xəbər aparıcılarından birini əlində mikrofon hansısa qonağa aeroportda sual verən gördüm. Azərbaycanda bütün telekanallarda belədir. Moderator xəbərin təqdimatını edir və izləyəndə görürsən ki, yenə də elə həmin adam danışır. Bu təcrübə ancaq Azərbaycana xasdır ki, xəbər aparan həm də reportyorluq eləsin. Əslində isə televiziyada hər kəsin öz yeri, öz işi olmalıdır. Əgər aparıcı həm prodüsserlik, həm reportyorluq edib, həm də montaj işinə baxacaq, sonda da xəbər moderatorluğu edəcəksə onda təbii ki, yüksək keyfiyyətdən danışmağa dəyməz. Televiziyada adi müxbir də “Brabus”da, “BMW” motosilklində işə gedib-gəlsə, avtobusda, metroda basa-basa düşməsə, ayaqqabısının tapdalanıb eybəcər vəziyyətə düşəcəyindən narahat olub kefi korlanmasa efirə də yüksək əhval ruhiyyə ilə çıxar, tamaşaçıya da müsbət enerji ötürər.

“Ay Zaur”, “Yağ kimi, “Qonaqlıq”, “El içində”, “İncə maraqlar” və s bu tip duzsuz verilişlər tamaşaçıya yaxşı heç nə aşılamır, əksinə onun zövqünü, əsəblərini korlayır, beynini yorur. “El içində” bu gün artıq elə bir nöqtəyə çatıb ki, onunla “Yağ kimi” arasında heç bir fərq qalmayıb. “Ay Zaur” isə artıq veriliş deyil, əttökən qeybət yığnağıdır. Təsadüfən belə verilişlərə baxanda yadıma Çin, Koreya istehsalı olan avtomobillərə olan münasibətim düşür. Həmişə sabun qabına bənzəyən bu avtomobillərə baxanda düşünürəm ki, görəsən bunları istehsal edəndə özləri əvvəlcə baxmır ki, bunun keyfiyyəti bir yana dursun, gözəlliyi də yoxdur? İndi eyni sualı bu televiziyalara da ünvanlamaq olar ki, balam, siz bu qeybət proqramlarınızın video yazısına özünüz heç olmasa bir dəfə baxmısınızmı? Baxın, onda özünüz deyə bilmədiyimiz daha çox nöqsanları hiss edəcəksiniz. Amma buna ümid azdır. Vaxt vardı “Elmlər Akademiyası” metrosundan Şəhidlər Xiyabanı istiqamətində hərəkət edən avtobusların konduktorları “Texniki Universitet, Space Tv, Əzizbəyov heykəli” qışqırırdılar, amma xeyli vaxtdır ki, “Texniki Universitet, kinostudiya, Əzizbəyov heykəli” qışqırırlar. Məncə televiziyanın rəhbərliyi ictimai nəqliyyatdan istifadə etmədiyindən bu nüansdan xəbərsizdir, yoxsa nəzərə alıb bir-iki keyfiyyətli müəllif proqramının hazırlanmasına imkan yaradardı. Səhərin gözü açılmamış insanları üstü boş stolların ətrafına toplayıb onlara fonoqramlı konsert verən “Hər səhər”, maraqsız söhbətlərlə yadda qalan “Kiçik Qala” kimi verilişlərdənsə Mehriban Ələkbərzadənin Azərbaycan tarixinin əyani öyrədilməsinə yönəlik müəllif proqramı, yaxud siyasətdən uzaq, daha çox publisistik veriliş kimi tanınan “Gecə kanalı”nın efirə getməsi daha yaxşı olardı.

İndi kimlərsə özlərinə haqq qazandırmaq üçün müxtəlif bəhanələr gətirəcək, bizlik deyil deyəcəklər. Amma az-çox dünyagörüşü olan hər kəs bilir ki, əgər telekanal rəhbərləri istəsələr siyasətdən kənar o qədər maraqlı verilişlər təqdim edə bilərlər ki... Təbii ki, əgər istəsələr. Televiziyada indi də aparıcı olan tanışlarımdan biri danışır ki, “bir dəfə verilişin ortasında redaktor qulağıma dedi ki, bəs “zamokun açıqdır, reklam elan elə, çıx qırağa bağla”, ondan sonra həyəcan məni boğdu ki, yəqin indi məni ya danlayacaq, ya da işdən atacaqlar, amma əksinə oldu, bundan sonra daha diqqətli olacağımı bildirəndə dedilər ki, “narahat olma, deməli veriliş baxılan verilişdir ki, tamaşaçı zamoka da diqqət yetirir”. Məncə bu teleməkanın hansı vəziyyətdə olduğunu təsvir etmək üçün kifayətdir. Sonra da deyirlər ki, tamaşaçının dəqiq, qərəzsiz və vicdanlı olmasını arzu edirik. Cənablar, tamaşaçının dəqiq, qərəzsiz və vicdanlı olmasını arzu etmək yox, ona dəqiq, qərəzsiz və vicdanlı məhsul təqdim etmək lazımdır. Zatən tamaşaçı istehlakçı olduğu üçün həmişə haqlıdır, elə deyilmi?

Xanlar Xoca

İsrail "Eurovision"da liderlik edir

2010-03-21T10:12:00.000-07:00

İsrailin "Eurovision" mahnı müsabiqəsində qalib olmaq şansı yüksək qiymətləndirilir.

Britaniyanın William Hill bukmeker kontorunda İsrail Harel Skaatın ifa etdiyi "Milim" "("Söz") mahnısının qalib gələcəyinə inananların say çoxluğuna görə liderlik edir. Esctoday.com saytının verdiyi məlumata görə, ikinci yerdə Azərbaycan təmsilçisi Səfurə Əlizadənin "Drip drop" mahnısı qərar tutub.

5/1 Israil

11/2 Azərbaycan

6/1 Danimarka

15/2 Norveç

10/1 Xorvatiya

12/1 Yunanıstan, Ermənistan və İsveç

14/1 Almaniya

20/1 Belçika

25/1 Ukrayna

33/1 Slovakiya, Islandiya, Böyük Britaniya, Irlandiya və Türkiyə

40/1 Moldova, İspaniya və Rumıniya

50/1 Rusiia, Malta, Lithuania, Kipr və Gürcüstan

66/1 Bosnia-Herzegovina, Estoniya, Albaniya və Serbiya

80/1 Finlandiya və İsveçrə

100/1 Latviya, Belarus, Portuqaliya, Fransa, Bolqarıstan və Niderland

150/1 Sloveniya

200/1 Macedoniya və Polşa

Röya-Nadir çəkişməsinə millət vəkillərindən reaksiya gəldi

2010-03-19T07:06:00.000-07:00

Röya ilə bəstəkar Nadir Əzimov arasında yaşanan qalmaqala nəhayət millət vəkilləri də reaksiya verdilər.

"Mərkəz" qəzetinin verdiyi məlumata görə, qalmaqala münasibət bildirən millət vəkilləri də hər iki sənətçini barışığa səsləyiblər.

Millət vəkili, Respublika Uşaq Təşkilatının sədri Gülər Əhmədova: Röyanın açıqlamasını oxudum və həmin açıqlama o qədər səmimi idi ki, istənilən adam bunu üzrxahlıq kimi qəbul edə bilər. Ümumiyyətlə, mən bunu açıqlama yox, üzrxahlıq adlandırıram. Qeyd edim ki, həyatında çox ciddi faciələr yaşamış bir xanıma (bəstəkar Nailə Mirməmmədli nəzərdə tutulur-c.S) onun dəstək durması, açığı məndə Röyaya qarşı böyük simpatiya yaratdı. Buna görə mən ona təşəkkur də edirəm. Röyanın özünün sonradan səhvini başa düşməsi və qəzetdə də üzrxahlıq etməsi ən səmimi etirafdır. Nadir müəllimi də kübar və mədəni insan kimi tanıyıram, bəstələdiyi musiqiləri də onun haqqında belə yüksək fikir söyləməyə əsas verir. Əminəm ki, o da eyni cür addım atacaq. Mən tarixi bir faktı misal çəkmək istəyirəm; Makedoniyalı İsgəndər Bərdə hökmdarı Nüşabəyə qarşı hücuma keçmək istəyir. Nüşabə ona məktub yazır ki, əgər sən məni məğlub etsən, deyəcəklər ki, bir qadın üzərində qələbə çaldın. Yox, əgər mən sənə qalib gəlsəm, onda da deyəcəklər ki, bir qadının qarşısında aciz qaldın. Hər iki halda, belə məsələlərdə kişilər uduzur. Bu mənada, istəməzdim ki, mənim özünə və sənətinə böyük hörmət bəslədiyim Nadir müəllim uduzsun. Buna görə də əminəm ki, Nadir müəllim Röyanın üzrxahlığını doğru-duzgün qəbul edəcək və öz şikayətini geri götürəcək. Çünki artıq Röya da bir ana kimi bu mübahisənin ağrısını-acısını, stresini yaşayıb və bətnindəki körpəsini itirib. Nadir müəllim böyüklük eləsin və bu məsələyə birdəfəlik son qoysun. Çünki kimsə qadın olaraq qadını müdafiə etməyə başlayıbsa, bu, özü-özlüyündə gözəl bir tendensiyadır."

Milli Məclisin Mədəniyyət Komitəsinin sədri, millət vəkili Nizami Cəfərov: "Hesab edirəmki, belə məsələlər, mübahisələr məhkəmə səviyyəsində həll olunmamalıdı, ümumiyyətlə, məhkəməyə qədər gedib çıxmamalıdır. Mən efirdən də baş verənləri görüb izlədim, müğənni Röyanın da bəstəkar xanımı müdafiə etməsinin şahidi oldum. Deyim ki, hər iki bəstəkara-Nailə xanım Mirməmmədli və Nadir Əzimova həm musiqiçi, həm də şəxsiyyət kimi böyük hörmətim var, qabiliyyətli bəstəkarlardır. İstərdim ki, bu məsələdə Nadir Əzimov Azərbaycan kişisi kimi ilk addımı atsın və barışıq, sülh yoluyla mübahisəyə son qoysun. Formasından asılı olmayaraq, qadınla mübarizə anlayışı yoxdur."

Millət vəkili, bəstəkar Novruz Aslan: "Mən hesab edirəm ki, hər üç insan- bəstəkar Nailə Mirməmmədli, Nadir Əzimov və Röya tanınmış sənətçilərdir, onların reklama ehtiyacları da yoxdur. Arada əgər, xoşagəlməzlik olubsa, üstəgəl də Röya xanım qəzet vasitəsilə Nadir Əzimovdan üzrxahlıq edibsə, hesab edirəm ki, Nadir Əzimov iddiasını geri götürəcək. Xüsusən də Novruz bayramı ərəfəsində bu, daha xoşagələn, hörmətli bir jest olardı. Nadir müəllim bu addımı atacaq, çünki mən o bəstəkarı mədəni bir insan kimi tanıyıram. Söz yox ki, məhkəmədə haqqını tələb etmək onun öz işidir, amma barışıq addımı daha məntiqli addım olardı."

Show-biznes.az

Flora Kərimova məhkəməni aldatmaq istəyib?

2010-03-17T09:44:00.000-07:00

Vəkil Anar Elmanoğlu: "Saxta sübutla əsassız ittiham irəli sürdüyünə görə Flora Kərimova və ona diski təqdim etmiş jurnalist haqqında qanun çərçivəsində tədbir görülməsinə çalışacağıq".

Xalq artisti Flora Kərimova ilə rejissor Sərxan Kərəmoğlu arasında uzun müddətdir davam edən məhkəmə çəkişməsi sona çatmaqdadır.

Məlumat üçün qeyd edək ki, S.Kərəmoğlu tərəfindən şərəf və ləyaqətinin təhqir olunduğunu iddia edən F.Kərimova rejissoru Cinayət Məcəlləsinin 147 və 148-ci maddələri ilə təqsirli bilinərək cinayət məsuliyyətinə cəlb edilməsi üçün xüsusi ittiham qaydasında Səbayel rayon məhkəməsinə verib. S.Kərəmoğlu tərəfindən təhqirə məruz qaldığını iddia edən xalq artisti maddi sübut kimi bir ədəd CD diski də məhkəməyə təqdim edib.

Əldə etdiyimiz məlumata görə, məhkəmənin gedişatı zamanı S.Kərəmoğlu sübut kimi təqdim olunan diskin montaj edildiyini iddia edərək bu məsələnin aydınlaşdırılması üçün ekspertiza keçirilməsini istəyib. Məhkəmə ekspertiza təyin edib və ekspertlər tərəfindən diskin həqiqətən də montaj edildiyi barədə rəy verlib.

Bu məlumatı dəqiqləşdirmək və münasibət öyrənmək üçün F. Kərimova ilə əlaqə saxlamaq cəhdimiz baş tutmadığından suallarımızı hazırda xaricdə olan S.Kərəmoğlunun vəkili Anar Elmanoğluya ünvanladıq. Vəkil məlumatın doğruluğunu təsdiqləyərək bildirdi ki, " həqiqətən də ekspert rəyi ilə diskdə 10-dan artıq yerdə montaj müdaxiləsi aşkar edilib. Ekspertiza nəticəsində məlum olub ki, fonoqramın 25-ci saniyəsində məntiqi rabitə pozulub, faydalı siqnal itib ki, bu da fonoqramın qısamüddətli pozulduğunu göstərir. Həmçinin fonoqramda 1dəqiqə 56-sı saniyədə, 2 dəqiqə 32-ci saniyədə, 4 dəqiqə 27-ci saniyədə və digər yerlərdə keçid siqnallarına rast gəlinib, yazılışın davamlılığının pozulduğu aşkar olunub. Bununla da məhkəməyə təqdim olunmuş yeganə sübutun saxtalaşdırıldığı aşkarlanıb. Ona görə də biz hazırda sübutların saxtalaşdırılmasına və əsassız ittiham irəli sürülməsinə, eyni zamanda iş vaxtının alınmasına, maddi və mənəvi zərərin vurulmasına görə Flora Kərimova haqqında müvafiq hüquq-mühafizə orqanlarına və məhkəməyə şikayət etməyi planlaşdırırıq. Həmçinin həmin diski F.Kərimovaya təqdim etmiş jurnalist haqqında da tədbir görülməsi üçün qanun çərçivəsində müəyyən addımlar atmaq planımız var. Ola bilsin ki, həmin jurnalist sübut kimi təqdim olunan və montaj edildiyi aydınlaşdırılan məlum CD diski xalq artistinə təqdim etməklə sənətçilər arasında qalmaqal yaratmağa çalışıb."

Qeyd edək ki, iş üzrə məhkəmə prosesi martın 19-da saat 12-də Səbayel rayon Məhkəməsində hakim Elnur Həsənovun sədrliyi ilə davam etdiriləcək.

Elmarı kim öldürüb?

2010-03-15T10:09:00.000-07:00

Elmar Hüseynov da işğal olunmuş torpaqlarımız kimi ildə bir dəfə ölümünün ildönümü ərəfəsində yada düşür. Sonra unudulur. Amma bu il xatırlanma bir az uzandı. Səbəb də məlumdur. Həbsdə olan Eynulla Fətullayev hadisədən bir neçə il keçdikdən sonra indi sifarişçi və qatillər haqqında məlumatlı olduğunu iddia edir. Və ən qəribəsi budur ki, Eynulla da daxil olmaqla bəzi insanlar hələ də bu qətldə Azərbaycan hakimiyyətini və ya onun hansısa qurumunu günahlandırmaqda, yaxud da adını hallandırmaqda davam edirlər. Amma nəzərə alanda ki, ölkədə baş verən ən xırda hadisə də beynəlxalq səviyyədə məhz mövcud hakimiyyətin zərərinə işləyə bilər, o zaman Elmarın qətlinin sifarişçilərinin də ölkədən kənarda olması heç bir şübhə doğurmur. Elmar 2005-ci il martın 2-də qətlə yetirildi. 2003-cü ildə Gürcüstanda, 2004-cü ildə isə Ukraynada “narıncı inqilab” baş vermişdi və artıq Azərbaycanda da aşkar surətdə “narıncı inqilab” haqqında danışılır, yazılır, bir çoxları narıncı rəngdə geyinirdilər. Halbuki həmin ilin dəbdə olacaq rəngləri haqqında danışan stilistlər, modelyerlər narıncı rəng haqqında heç nə deməmişdilər. Hər şey sanki hansısa gizli ssenariyə uyğun şəkildə gedirdi.
2005-ci il seçkiləri Prezident İlham Əliyevin hakimiyyəti dövründə ilk parlament seçkiləri olduğu üçün təbii ki, ölkədə sabitliyin olması, nəinki jurnalistlərin, adi vətəndaşların da burnunun qanamaması hamıdan çox məhz dövlət başçısının, sonra isə hüquq-mühafizə orqanlarının marağında idi. Amma bu İlham Əliyevin müstəqil siyasət həyata keçirməsini istəməyən, Qarabağın güzəştə gedilməsinə nail ola bilməyən, ölkədə marionet bir hakimiyyət formalaşdıra bilməyən xarici qüvvələrin marağında ola bilərdi. Qatil olduğu güman edilən şəxslərin “narıncı inqilab”ın baş verdiyi Gürcüstanda gizlənməsi və indiyədək də Azərbaycana təhvil verilməməsi, gürcü hüquq-mühafizə orqanlarının müxtəlif bəhanələrlə onları təhvil verməkdən boyun qaçırması, həmçinin Azərbaycana təzyiqlərin artdığı bir məqamda Eynullanın məlum açıqlamalarla çıxış etməsi doğurdan da istintaqın qatilin izinə düşdüyünü, doğru yolda olduğunu, amma bu gün də onu əsassız iddialarla doğru yoldan yayındırmaq istəyən qüvvələrin mövcudluğunu ortaya çıxarır.
Elmarın da qətlinin sifarişçiləri və səbəbləri nə vaxtsa tam bəlli olacaq, ola bilsin sabah, ola bilsin 30, yaxud 50 ildən sonra. Amma mütləq olacaq. 50 il demişkən yadıma ABŞ-ın Mərkəzi Kəşfiyyat İdarəsi haqqında oxuduqlarım düşdü. Sən demə bu idarə təkcə ABŞ-ın təhlükəsizliyinin keşiyində dayanmır, həm də xarici dövlət başçılarına qarşı sui-qəsdlər sifariş edir, xarici və yerli jurnalistləri qanunsuz təqib edirmiş. Bu barədə məlumatlar 2007-ci ildə ABŞ MKİ özünün 50 illik fəaliyyətini əks etdirən bir çox sirrlərin üstünü açandan sonra ortaya çıxıb.
Şübhəsiz ki, bir gün Elmarın da qətlinin üstü açılacaq və Azərbaycan hakimiyyətinə heç bir bağlılığı olmayan əsl sifarişçinin kimliyi hamımıza aydın olacaq.

Xanlar Xoca

İmpotent cəmiyyət

2010-03-13T22:47:00.000-08:00

Korrupsiyadan, rüşvətxorluqdan demək olar ki, bütün cəmiyyət danışır, amma bu neqativ halları yaradan da elə yaşadığımız cəmiyyətin özüdür. Bu barədə çox yazıb, çox danışmışıq, amma vəziyyətin dəyişməməsi yenidən yazmaq ehtiyacı olduğunu göstərir. 8 Mart bayramı öncəsi təhsil naziri Misir Mərdanov bəyan etdi ki, heç kim məktəbdə hədiyyə üçün pul verməsin, heç kim də pul yığmasın, əgər bu qadağaya məhəl qoyan olmasa məktəblilər və valideynlər şikayət üçün yaradılan imkanlardan istifadə edib “qaynar xəttə” baş verənləri bildirsinlər. Bayram bitdi, kimsə hədiyyə qazandı, kimsə də işini itirdi. Məlum oldu ki, dövlət rüşvətxorluğa qarşı mübarizə aparır. 10 məktəb direktoru işdən çıxarıldı, halbuki həmin məktəblərdə oxuyan şagirdlərin valideynlərinin günahı o direktorlardan az deyil. Bəlkə də hansısa direktorun təşəbbüsü ilə deyil, elə hansısa müəllimin və ya yaltaq valideynin təşəbbüsü ilə pul yığımına başlanıb, nəticədə isə direktor işdən azad edilib.

Təbii ki, direktor müəssisənin rəhbəri kimi təhsil ocağında baş verənlərdən xəbərdar olmalı, müəllimin təlim verməklə, yoxsa pul yığmaqla məşğul olduğunu bilməlidir. Amma valideyn də axı öz övladının, dövlətin gələcəyi naminə maraqlanmalıdır ki, məktəbdə hansı proseslər cərəyan edir və niyə hansısa müəllim hər gün və ya hər ay uşağa “pul gətir” deyir. Amma maraqalanırlarmı? Təbii ki, xeyr. Məsələn bayram ərəfəsində çox insanlarla qarşılaşdım ki, “uşaqdan məktəbdə hədiyyə üçün pul istəyirlər, verməsən attestat görməyəcəksən deyirlər” söyləyib hökumətdən narazılıq edirdi, amma hansına elə hökumətin nümayəndəsi olan təhsil nazirinin bəyan etdiyi “qaynar xətt”ə müraciət etməyi məsləhət bildimsə hamısı “20 manata görə özümü biabır edəsi deyiləm ki”, “şikayət eləsəm uşağımı gözümçıxdıya salacaqlar” deyib imtina etdi. Bu cəmiyyət həmişə belə olub, elə Sovet dövründə də.

Kim nə deyirsə desin, mən tam əminəm ki, korrupsiyaya şərait yaradan bu cəmiyyət özüdür və “yuxarılar” korrupsiyaya qarşı nə qədər mübarizə aparsalar da “aşağılar” ən ləyaqətli məmuru da yoldan çıxarıb cibinə nəsə dürtməyə cəhd etməklə bu mübarizəni effektsiz bir hala gətirirlər. Bu bilirsiz nəyə oxşayır? Yol polisi yol hərəkət qaydalarını pozan sürücüləri inzibati qaydada cərimələyir, amma həmin sürücülərə problemlər yaradan, bir çox hallarda qəza vəziyyətlərinin səbəbkarı olan, sərxoş kimi keçidi saxlayıb hasardan aşıb yol keçən piyadalar heç nə olmamış kimi yolarına davam edirlər. Bizim cəmiyyət həmin piyadalara daha çox bənzəyir. Rüşvətxorlar cəzalandırılır, amma onları rüşvətxor edən yaltaqlar, “verənlər” cəzasız qalır. Cəmiyyət o qədər impotentləşib ki, ona yaradılan imkandan istifadə edib haqqını da tələb etmir, əksinə həkimə verir, polisə gedir verir, məhkəməyə gedir yenə verir, hara gedirsə verir və bir gün verməyəndə qapılar üzünə bağlanır. Ona görə də bu verməyi tərgitmək lazımdır. Yoxsa hansısa məmuru işdən çıxarmaqla heç nə dəyişən deyil. Cəmiyyət birinci özünü dəyişməlidir, cəmiyyət dəyişsə onun içindən çıxan məmurlar da dəyişəcək.

Xanlar Xoca

Faiq Ağayevin xanımlara bayram hədiyyəsi

2010-03-09T22:34:00.000-08:00

Dünən “Bakı gecələri” restoranında Xalq Artisti Faiq Ağayevin 8 Mart Beynəlxalq Qadınlar Günü münasibətilə “Sevilməli zamandır” adlı konserti keçirilib.

“Qızıl Şlyager” pərəstişkarlarına ötən illərin “Sən gəlməz oldun”, “Dəşti” və s. sevilən mahnıları ilə yanaşı “Sevilməli zamandır” və digər yeni mahnılarını da ifa edib. Konsertdə sənət dostları ilə də səhnəni bölüşən Faiq Ağayev 15 il ərzində dostluq etdiyi sevilən müğənni, Xalq Artisti Nazpəri Dostəliyevaya minnətdarlığını bildirib və elə səhnədəcə bayram münasibətilə təbrik edərək hədiyyə təqdim edib. Konsert F.Ağayev pərəstişkarlarının böyük coşğusu ilə davam edib. Qeyd edək ki, F.Ağayev jurnalist xanımları da unutmayıb və onlara da bayram hədiyyələri təqdim olunub.

Show-biznes.az

Qadınlar dünyanın bəzəyidir

2010-03-09T22:33:00.000-08:00

Ötən ay millət vəkili Elmira Axundovanın gözəl bir təklifi oldu: “28 Aprel Analar günü kimi qeyd edilsin”. Bu təklifi hərə bir cür qarşıladı, bəyənən bəyəndi, bəyənməyən bu təklifin qəbul ediləcəyi halda ölkədə gender bərabərliyinin pozulacağını iddia etdi. Hətta millət vəkili Musa Quliyev bildirdi ki, “Hesab edirəm ki, bu təklif kişilərə qarşı bir diskrinimasiyadır. Bəli, ana müqəddəsdir, bəs, ata? Yaxşı, ana gününun qeyd edilməsini istəyirik, bəs ata günü harada qaldı? Özü də gender bərabərliyindən danışırıq. Hər halda kifayət qədər bayramlarımız var. Yenisinə ehtiyac yoxdur.”

Əslində isə cəmiyyətimizdə ən çox haqları pozulan qadınlardır. Dünyaya gəldiyi gündən son nəfəsinə qədər alnına kiminsə qayğısına qalmaq yazılan qadınlar cəmiyyətimizdə qanunla kişilərlə eyni hüquqlu olsalar da adət-ənənə baxımından kölədirlər. Əvvəllər heç olmasa növbəyə duranda, ya da ictimai nəqliyyatda qadınlara hörmət edilirdi, indi o da nağıla dönüb. Şəhla Əbusəttarın vərəsəlik hüququ ilə bağlı araşdırması da bunu bir daha sübut edir. Azərbaycan qadınının hüququ dünyaya gəldiyi gündən pozulur, kimsə qız övladı istəmədiyi üçün bəzən uşaq dünyaya gəlməmiş abort etdirir, dünyaya gətirən isə adını ya Yetər qoyur, ya Bəsti,ya da Kifayət, sonra da “sabah ərə gedəndə əlindən bir iş gəlməyəcək, səni qovacaqlar” deyə-deyə o qədər ev işləri ilə yükləyirlər ki, qızlar ərlik yaşına çatmamış qocalırlar. Adi bir müşahidə aparan hər kəs görə bilər ki, qızların əksəriyyəti qara paltar geyirlər və üzlərində çox nadir hallarda təbəssüm görmək olar. Çünki bu qızlar hansı cəmiyyətdə yaşadıqlarını və düşünmədən atdıqları istənilən bir addımın adlarının ləkələnməsi ilə nəticələnəcəyini yaxşı bilirlər. Kişilər istədikləri oyundan çıxa bilərlər, cəmiyyət onlara haqq qazandıracaq, amma bu qadınlara aid deyil. Qadınlar hər addımda düşünməli, suyu da ətrafa baxa-baxa içməlidir ki, görən olmasın. Qadınlara zərif deyə-deyə zəiflədiblər. Hətta bu zəiflik o həddə çatıb ki, bəzən yenicə ailə quran gənc xanımlar da borca girib UZİ-yə gedirlər ki, dünyaya gələcək körpəsinin oğlan, ya qız olmasını öyrənsin, qız olacaqsa abort etdirsin. Halbuki Məhəmməd Peyğəmbər “Övladlarınız arasında fərq qoymayın, əgər fərq qoymaq lazım gəlsəydi mən qızları üstün tutardım” söylədiyib. Unutmaq olmaz ki, çox atalar olub oğul övladını qızından üstün tutub, amma sonda qızının ümidinə qalıb. Ona görə də Allahın verdiyinə şükr etmək lazımdır, naşükürlük yox.

Bu ölkədə qadınlardan ən yüksək vəzifə sahibi Elmira Süleymanovadır, onun da ikinci dəfə Ombudsman seçilməsi az qala qısqanclıqla qarşılanır, hərə bir açıqlama verir, “73 yaşı var, fiziki imkanları işinin öhdəsindən gəlməsinə imkan verməz” deyirlər, guya Ombudsmanlıq əlbəyaxa döyüş idmanıdır, bunlar da “biz kişilər qala-qala qadınmı döyüşə gedəcək” deyirlər. Millət vəkili Gültəkin Hacıbəylinin verdiyi açıqlama nəticəsində aydın oldu ki, icra başçıları arasında bir nəfər də olsa qadın yox imiş. Heç şübhəsiz ki, o yolları bərbad, əhalisi işsiz, evləri işıqsız qalan rayon və şəhərlərdən hansına qadın icra başçısı qoyulsa mütləq oranı abad edəcək. Çünki qadın olan yerdə mütləq səliqə-sahman olur. Hansısa kişi cinsindən olan məmur işçinin, vətəndaşın boğazından kəsib eyş-işrətə xərcləyir, sonra da insanların haqqlarını tapdaladığı, korrupsiyaya qurşandığı üçün azadlığını itirməli olur, vətəndaş isə yenə də bir şey qazanmır, amma məmurların heç olmasa 50 faizi qadın olsa həm idarələrdə qayda qanuna daha çox əməl olunar, həm də aşağıdan yuxarıya gedən şikayətlərin sayı da əhəmiyyətli dərəcədə azalar. Çünki qadın həm də anadır, ana olan bir insan heç vaxt qəbuluna gələn insanı qapıda gözlədib televizor seyr etməz, ehtiyacı olanı, haqqı pozulanı naümid qaytarmaz, əlindən gələni edər ki, heç olmasa bir xoş sözlə ona pənah gətirənin qəlbini ovuda bilsin. Ona görə də iri şəhərlərdən bir neçəsinə qadınlar rəhbər təyin olunsa, nazirlərdən heç olmasa biri qadın olsa, parlamentdəki qadın deputatların sayı 50-yə çatdırılsa gözəl olar.

Azərbaycan qadını hər şeyə qadirdir, istedadlıdır, zəhmətkeşdir, vətənpərvərdir, sadəcə cəmiyyətdə qədrini bilən yoxdur. Hələ ki, kişilər qadınları xəyanət etdiyi üçün döyür, işgəncə verir,sonra da qətlə yetirir, amma xəyanət edən kişilərə gözün üstə qaşın var deyən yoxdur. Çünki Azərbaycan qadını əksər hallarda hüququnu bilmir, hüququnu biləndə isə qarşısını “el-oba mənə nə deyər” düşüncəsi kəsir. Mentalitet deyilən bir şey qadınlarımızın əl-qolunu elə bağlayıb ki, döyülsə də, söyülsə də ərini haqlı sayır, çünki ona hələ ər evinə getməmiş “ərin sənin Allahındır”, “ər evindən ancaq meyidin çıxa bilər” deyib yola salırlar, yəni bir növ ata evinin qapısını qızların üzünə həmişəlik çırpırlar və nəticədə geriyə yol olmadığını görən qızlar ya döyülüb ölür, ya da döyülməkdən bezib özü özünü öldürür. Amma biz hələ də kişilərə qarşı diskriminasiya ola biləcəyindən danışırıq. Axı hər şey göz qabağındadır. Hansı cinsin əzən, hansının isə əzilən olduğu sirr deyil, belə olan halda 8 Mart Beynəlxalq Qadınlar günündən əlavə 28 Apreldə Analar günü qeyd olunsa məncə biz kişilər heç nə itirmərik, onsuz da onlar bizdən çox şey istəmirlər, səmimi qəlbdən deyilən bir təbrik də onların ürəyini ələ alıb, il uzunu çəkdikləri əziyyətləri unutmağa yetərlidir. Dünyaya da, evlərə də gözəllik gətirən, işıq salan qadınlardır və onların dəyərini bilmək lazımdır. Qadınlar dünyanın bəzəyidir. Onları nə qədər təbrik etsək də, ən gözəl hədiyyələrə qərq etsək də azdır. Kövrək və həssas, diqqət və nəvazişdən başqa heç nə ummayan qadınlara dünyanı bağışlaya bilmiriksə dünya boyda sevinc bağışlayaq. Qoy bütün qadınların üzü gülsün. Qadınlar gülsə dünya da güləcək.

Bayramınız mübarək Əziz Xanımlar!!!

Xanlar Xoca

Bekar politoloqlar

2010-03-06T05:44:00.000-08:00

Deyirəm bekarçılıq yaman pis şeymiş. Adamlar bekar qalanda ya siyasətlə məşğul olurlar, ya incəsənətlə, ya da son illər olduğu kimi politologiya ilə. İranın ölkəmizdəki sabiq səfiri Əfşar Süleymanini indi mətbuatda politoloq kimi təqdim edirlər. Bakıda politoloqun sayı çox olan bir vaxtda məncə Süleymaniyə heç ehtiyac da yox idi. Gül kimi Zərdüşt Əlizadə var idi də. Onsuz da onun açıqlamaları İranın mənafeyinə daha çox uyğun gəlir, nəinki sabiq səfirin. Məsələn Z.Əlizadə bu günlərdə İsrail dövlətinin öz əhalisinin təhlükəsizliyinin qeydinə qalaraq əleyhqaz paylamasını “Azadlıq” qəzetinə belə şərh edib ki, “Qonşularına hücum edən, onların ərazisini işğal altında saxlayan, öz əhalisi hesab edilən fələstinlilərə işgəncə verən, on minlərlə insanı cani adlandırıb hərbi əsir kimi həbsxanada saxlayan, bütün beynəlxalq qanunları pozan dövlət əlbəttə ki, qorxmalıdır. Istənilən silahdan istifadə edib ona hücum edə bilərlər. Ondan qisas almaq istəyən, öz hüquqlarını müdafiə etmək istəyən insanlardan qorxmalıdır”. Bu fikri oxuyanda uzun illər Z.Əlizadənin Sosial Demokrat partiyasına necə rəhbərlik etdiyini düşündüm. Separatizm və terrordan əziyyət çəkən Azərbaycanın politoloqunun eyni vəziyyətlə üz-üzə olan İsarili hədəf seçib tənqid atəşinə tutması, az qala təcavüzkar dövlət kimi qələmə verməsi başadüşülən deyil. Şərqşünas politoloq bilməliydi ki, fələstinlilərin əzablarında İsrail yox, terrorçu təşkilatlar olan “HƏMAS” və “Hizbullah”, həmçinin onları maliyyələşdirən dövlətlər günahkardırlar. Bu məsələdə əziyyət tərəf çəkən tərəf varsa o da İsraildir ki, aralarında ərəblər də olan əhalisini terrordan qorumaq üçün ehtiyat tədbirləri görməkdədir. Həm də lap dinc dövrdə də öz əhalisinin təhlükəsizliyinin qayğısına qalmaq hər bir dövlətin vəzifəsidir və hansısa dövlətin buna imkanı çatırsa onu alqışlamaq lazımdır. İsrail heç vaxt hansısa dövləti yer üzündən silmək haqqında bəyanat verməyib və bunu da şərqşünas politoloq nəzərə almalı idi. Terrorçu təşkilatların sıralarında vuruşub günahsız insanları məhv etməkdənsə müasir tipli həbsxanalarda dincəlmək məncə terrorçuların özlərinin də ürəyincədir. Bir də axı onların qeydinə qalmaq bizim işimiz deyil. Biz Qarabağ haqqında, öz torpağından didərgin düşmüş insanlarımız, şəhidlərimiz, Xocalı soyqırımı haqqında düşünməliyik. Biz mənəvi terrorçuluqla məşğul olan və İran erməniləri tərəfindən maliyyələşdirilən “Səhər” televiziyasının erməni mənşəli rəhbərliyinin və əməkdaşlarının mənəviyyatsız, əxlaqsız fəaliyyəti haqqında düşünməli, bu çirkin təbliğat maşınına qarşı mübarizə aparmalıyıq ki, milli simvollarımıza, şəxsiyyətlərimizə qarşı mənəvi terrora son qoyulsun. Bunları demək, bunlardan danışmaq və tənqid etmək lazımdır. Yoxsa sülhsevər və hər zaman danışıqlara hazır olduğunu bəyan edən İsraili tənqid etməyə nə var ki... Ərdoğan da son zamanlar ermənilərin tarix boyu törətdikləri vəhşilikləri unudub Qəzzanı əlində bayraq eləmişdi, yeri gəldi-gəlmədi ərəb dünyasının maraqlarını müdafiə edən bəyanatlar səsləndirir, amma Ermənistana gəldikdə sərhədlərin açılması üçün əlindən gələni edirdi. Bu siyasətin uğursuz və acınacaqlı nəticəsi artıq məlumdur.

Z.Əlizadə isə elə partiya sədri olanda da İran meylli açıqlamaları ilə tanınırdı, indi də eyni mövqedədir. Belə politoloqluqdansa gedib Elza Seyidcahanla ağac əkmək daha faydalı olardı. Çünki ağaclar yaşıllıqdan əlavə həm də havanın təmizliyinə xidmət edirlər.

Xanlar Xoca

Nəzarətsiz qalan ekran və efir

2010-03-03T10:12:00.000-08:00

Akademik Ramiz Mehdiyevin “Azərbaycanın efir məkanı: problemlər və vəzifələr” adlı məqaləsindən sonra televiziya və radio sahəsindəki problemlərin aradan qalxacağını düşünürdük, amma ötən müddət ərzində dəyişməsi vacib olan bir çox şeyin dəyişməməsi, əksinə daha da pisləşməsi, əndazəni aşması bəzi telekanal rəhbərlərinin özlərini görməməzliyə, eşitməməzliyə vurduğunu, qulaqlarına da pambıq tıxadığını ehtimal etməyə əsas verir.

Bəziləri isə efir deyəndə deyəsən təkcə televiziya nəzərdə tutulduğunu zənn edir və yəqin elə buna görədir ki, radio efirində sözün əsl mənasında “bespredel” hökm sürür. Kim nə istəyir danışır, deyir, gülür, dinləyici ilə məzələnir, ingilis, rus dillərində bildiyi sözlərdən kokteyl düzəldib çərənləyir, bir sözlə efir vaxtı bitənə kimi təkcə vaxt öldürmür, həm də radio dinləyicilərinin zövqü, əsəbləri ilə oynayır, Azərbaycan dilini təhqir edirlər. ANS ÇM radiosunun efirində “Süranə” adlı bir veriliş səslənir. Mən dilçilərdən soruşmaq istəyirəm, varmı Azərbaycan dilində belə bir söz? Yoxsa kim nə söz istəsə düzəldə bilər? Azərbaycan Cinayət Məcəlləsinin vəzifəsi sülhü və bəşəriyyətin təhlükəsizliyini təmin etməkdən, insan və vətəndaş hüquq və azadlıqlarını, mülkiyyəti, iqtisadi fəaliyyəti, ictimai qaydanı və ictimai təhlükəsizliyi, ətraf mühiti, Azərbaycan Respublikasının konstitusiya quruluşunu cinayətkar qəsdlərdən qorumaqdan, habelə cinayətlərin qarşısını almaqdan, Ailə Məcəlləsinin vəzifəsi isə ailənin ümumbəşəri prinsiplər əsasında qurulması,ailə münasibətlərinin qadın və kişinin könüllü nikah ittifaqı, bütün ailə üzvlərinin maddi mülahizələrdən azad olan qarşılıqlı məhəbbəti, dostluğu və hörmət hissləri əsasında qurulması,ailədə uşaqların ictimai tərbiyə ilə üzvi əlaqədar şəkildə vətənə sədaqət ruhunda tərbiyə edilməsi, ana və uşaqların mənafeyinin hərtərəfli müdafiəsi və hər bir uşağın xoşbəxt həyatının təmin edilməsi, ailə münasibətlərində zərərli adətlərin aradan qaldırılması, uşaqlarda ailə və cəmiyyət qarşısında məsuliyyət hissinin tərbiyə edilməsindən ibarətdir fala baxmaq üçün deyil. Amma Milli Qəhrəman, Xocalı faciəsinin aşkara çıxmasında misilsiz hünər göstərmiş Çingiz Mustafayevin adını daşıyan radionun gecə efirində “Qru Tofiq” adlı Dj Cinayət Məcəlləsi və Ailə Məcəlləsi ilə məhz fala baxır və ən acınacaqlı hal budur ki, efirə zəng edən gənc qızlar onun hər kəlməsinə kortəbii inanırlar. Həmin “Qru” ləqəbli DJ dünən gecə zəng edən xanım dinləyiciyə təxminən belə bir sual verdi: “Yorğanın altından danışırsınız? Əliniz indi hardadır?” Bu Milli Teleradio Şurasının iradlarını qəbul etmək istəməyən bir radionun efirindən dünən gecə eşitdiyimdir. Bu radionu davamlı izləyənlər belə misalları daha çox göstərə bilərlər. Demək olar ki, “İctimai radio”nu, “Media Fm”-i, “Xəzərin səsi”ni, dövlət radiolarını, internet radiolarından isə “Day.az”-ı çıxmaq şərtilə bütün özəl radiolarda eyni vəziyyət hökm sürür. Hərdən düşünürəm ki, nə yaxşı ki, Day.az radiosu və onun “Cahan” verilişi var, yoxsa doğrudan da radio efirimiz çox kasib və bərbad görünərdi.

Televiziyalarda da vəziyyət ürəkaçan deyil. “Yağ kimi”, “Qonaqlıq” və s. bu tip verilişlər hələ də insanları Azərbaycan teleməkanından didərgin salmaqda davam edir. Amma nə qədər tənqid səslənsə, iradlar bildirilsə də xeyri yoxdur, “dəyirman öz işindədir, çax-çax baş ağrıdır” məsəlində olduğu kimi. Dəfələrlə ANS-də Sevil Nuriyevanın heç olmasa bir verilişinə sona qədər baxmaq üçün özümə nə qədər zülm etsəm də alınmır, ona görə yox ki, səbrsizəm, yox, səbrim də, əsəblərim də yerindədir, sadəcə xanımın osmanlı türkcəsindən gen-bol istifadə olunmuş bir kitablıq cümlələrini başa düşmək çətindir. Qulaq asanda sanki şifahi olaraq “sözləri ardıcıllıqla düz” oyunu oynayırsan. Turan İbrahimovun “Günə baxan” verilişində də eyni vəziyyət yaşanır, həm də daha pis formada. Məsələn bu verilişdə, oxucularımdan üzr istəyirəm, tez-tez tin uşaqlarının sözləri işlədilir, bir dəfə hətta özüm onun dilindən “fuflo” sözünü eşidəndən sonra yaxın bildiyim insanlara televiziyadan uzaq durmağı məsləhət bilmişəm. Məncə elə sözlərə ehtiyac olsa elə Eminemin, Tupakın, ən azından Elşad Xosenin ifasını dinləmək pis olmaz. Həm də Turan cümlənin əvvəlində nə dediyini sonuna çatmamış unudur ki, bu da onun mənasız əl-qol hərəkətlərini daha da mənasızlaşdırmaqla bərabər çatdırmaq istədiyi təsadüfi bir mənalı fikri də əhəmiyyətsizləşdirir. “Elgizin cümə axşamları” haqqında danışmağı isə sadəcə artıq bilirəm və vaxt almaq istəmirəm, özünüz hər şeyi görürsünüz onsuz da. Verilişin qırxının çıxmasını gözləyənlər az deyil.

Heç Sovet dövrünü demirəm, elə müstəqillik illərində Nailə İslamzadə, İlhamiyyə Rzayeva, Səadət Məmmədova, Leyla Tağıyeva kimi aparıcı və telejurnalistlər yetişmişdi, tamaşaçı sevgisi qazanmış, televiziyaları da tamaşaçıya sevdirməyi bacarmışdılar. Bu xanımların diksiyası, efir mədəniyyəti, geyim tərzi məncə bu günki aparıcılar üçün nümunə olmalıdır. Amma bu gün Leyla istisna olmaqla adlarını çəkdiyim insanlar öz iradələrinin ziddinə olaraq və ya bu günki televiziyalarda peşəkarlar üçün yaradıcı mühit olmadığı üçün öz peşələrindən uzaq düşüblər. Onların əvəzində ekranda, efirdə diletantlar at oynadır, iki sözü düzgün tələffüz edə bilməyənlər çıxıb xalqa dərs keçməyə təşəbbüs göstərir, amma düşünmür ki, xalq axi bu televiziyalara baxmır. İndi hətta bəzi aparıcılar var-dövlət qazanmağa o qədər həvəs göstərirlər ki, özlərinə bəzi müğənnilər kimi “sponsor” da tapmağa imkan qazanırlar və bir də görürsən ki, həmişə maaşının azlığından gileylənən bir aparıcı xanım bahalı avtomobildən düşür, sonra da hardasa “obyekt” sahibi olur. Halbuki nə istedadı var, nə peşəkar səviyyəsi, televiziyada da açıq saçıqlıqdan başqa bir yenilik etməyib. Əvvəllər heç olmasa Səadət Məmmədovanın təqdimatında xəbərləri izləmək olurdu, indi qışqıra-qışqıra, nəfəsi kəsilə-kəsilə xəbər təqdim edənlərin sayəsində ondan da məhrum olub Azərbaycana aid xəbərləri ya internetdən, ya da radio efirindən izləməyə məcburuq. Bu vəziyyəti görəndə “Kərəm ağlamasın bəs neyləsin”?

Azərbaycan efiri Azərbaycan dili üçündür və bunu birdəfəlik, qəti olaraq bütün aparıcılar, Dj-lər yadında saxlamalıdır. Bəli, biz artıq bilirik ki, bəzi aparıcılarımız Osmanlı türkcəsində gözəl danışırlar, bəyəndik, amma Azərbaycan dili daha gözəldir, Azərbaycan dilində danışaq. Heç olmasa bu dilin rəsmi dil statusu alması, rus dilinin içində əriyib getməməsi üçün Sovet dövründə Heydər Əliyevin çəkdiyi əziyyətləri nəzərə alıb dilimizə hörmət etməli, assimilyasiyaya uğramasına imkan verməməliyik. Ona görə də düşünürəm ki, bu biabırçı vəziyyətə son qoymaq üçün yalnız inzibati üsullara ehtiyac var. Dövlət bütün televiziya və radioların efirinə nəzarəti öz üzərinə almalıdır. Azərbaycanda da Türkiyədəki kimi hansısa televiziyanın yayımı bir neçə saatdan tutmuş bir neçə günədək dayandırılsa onda hər şey yaxşılığa doğru dəyişəcək və Azərbaycan teleməkanından didərgin düşmüş tamaşaçı nəhayət ki, Azərbaycan dilində normal danışıb fikrini düzgün çatdırmağı bacaran aparıcıların təqdimatında normal səviyyəli verilişlərə baxmaq imkanı əldə edə biləcək. O günü çoxları səbirsizliklə gözləyir. O günün tez gəlməsi üçün isə Milli Teleradio Şurasına mütləq əlavə və müstəsna səlahiyyətlər verilməlidir, başqa yol yoxdur.

Xanlar Xoca

Rəqqasə Fatimə:”O,hələ uşaqdır”

2010-03-02T02:22:00.000-08:00

Rəqqasə Fatimə barədə yenə şayiələr gəzir. Bu dəfə xəbər yayılıb ki, güya Fatimənin qızı Aydan ərə getməyə hazırlaşır və anası ona tezliklə toy çaldıracaq.Məsələyə aydınlıq gətirən rəqqasə SİA-ya bildirib ki, “O, hələ uşaqdır. Mənim qızımın cəmi 14 yaşı var. Hələ səkkizinci sinifdə oxuyur. Mənə təəccüblü gələn odur ki, bu yalan haradan qaynaqlanır? Bu qondarma söz-söhbətı kim yayır? Heç olmasa elə yalan uydursunlar ki, həqiqətə uyğun gəlsın. Bir də şayiə yayanlar nə deyirlərsə mənə desinlər. Mənim yaxınlarımın və doğmalarımın adını hallandırmasınlar”.

Show-biznes.az

Çılpaq supermodel

2010-03-01T11:32:00.001-08:00

Fransız supermodel Laetitia Casta Fransanın Oscarı adlandırılan Cesar mükafatını almaq üçün qatıldığı tədbirə demək olar ki, çılpaq gedib.

Show-biznes.az saytının məlumatına görə, tədbirə Yves Saint Laurenin kolleksiyasından qara transparan ziyafət paltarıyla qatılan supermodel kürsüyə çıxanda nəfəslər tutulub. Çılpaq vücuduna üstü işləməli şifon paltar geyən Laetitianın aydın görünən bədəni hamını heyrətə salıb və tədbirin sonuna kimi bütün gözlər onun üzərində olub.

Show-biznes.az

Sevgilisi Zaurdan ayrılıb

2010-03-01T00:21:00.000-08:00

ATV-nin “Yağ kimi” verilişinin aparıcısı Zaur Baxşəliyevin sevgilisi ondan ayrılıb. Bu barədə show-biznes saytına məlumat verən mənbənin sözlərinə görə, səbəb aparıcının özünü son zamanlar daha da şit aparması və həmçinin başqa qızlara meyl etməsi olub. Onun xüsusilə televiziyada aparıcı və müğənni xanımlarla isti münasibətləri qısqanc sevgilisini özündən çıxarıb və ayrılmaq qərarı verməsinə səbəb olub. Bir millət vəkilinin qızı ilə sevgili olduğu deyilən və hətta bir müddət əvvəl həmin millət vəkilinin Zaura “Qızımı rahat burax” deməsi barədə xəbərlər dolaşsa da Z.Baxşəliyev bu xəbərləri nə təsdiq, nə də təkzib etməmişdi. Görünür Zauru yola gətirə bilməyən ata qızını ələ ala bilib və onların ayrılmasına nail olub.

Show-biznes.az

Xocalını unutmayaq!

2010-02-26T08:38:00.000-08:00

Qəhrəmanlardan söz düşəndə mənim yadıma ilk düşən Xocalı olur. Həmişə ayrı-ayrı insanlar qəhrəman olur, amma 1992-cü il fevralın 26-da Xocalı qəhrəman oldu. O gecə hələ dünyanı dərk etməyən körpələr də qəhrəman idilər. Bu gün soyqırım kimi xatırladığımız həmin dəhşətli gecədə bir şəhər qəhrəmancasına vuruşdu və elə qəhrəmancasına da həlak oldu. Bəli, biz indi həmin günü soyqırım kimi qeyd edir, dünyaya da sübut etmək istəyirik ki, əzilən ermənilər deyil, Azərbaycan xalqıdır. Amma hələ ki, istəyimizə çatmamışıq. Bunun bir səbəbi təbii ki, dünyaya hegemonluq edən dövlətlərin ermənipərəstliyidir. Ermənilər ötən əsrin əvvəllərindən “erməni soyqırımı” iddiası ətrafında o qədər təbliğat aparıblar ki, artıq bir neçə dövlətdə bu soyqırımı rəsmən qəbul etdirə biliblər. Niyə? Ona görə ki, ermənilər təkcə aprel ayında deyil hər an, hər dəqiqə, hər gün, hər ay bu mövzuda danışır, bu mövzuda yazırlar. Erməninin zəngini də, yoxsulu da, məmuru da, adi vətəndaşı da, hətta dilənçisi də nə vaxtsa təcavüzə məruz qaldığını düşünür, baxmayaraq ki, bu barədə ağızlardan eşidib, konkret bir fakta şahidlik etməyib. Bəs biz? Sənədləri qoyaq bir kənara. Ortada Xocalı genosidini əks etdirən videolar var ikən Xocalını anmaq üçün gözləyirik ki, nə vaxt fevralın 26-sı gələcək və hamımız bir yerdə bunun bir soyqırım olduğunu deyəcəyik. Spitakda zəlzələ baş verəndə bir erməni qadınını dağıntıların altından çıxarmışdılar, özünə gələn kimi “Qarabağ bizimdir” demişdi, amma bizdə bir hadisə olanda şokdan ayılan insanın ilk soruşduğu doğmaları olur. Bizdə hələ də bəzi oğlanlar sevdiyi qıza görə intihar edə bilir, amma Vətən üçün yaşamaq istəmir, düşünmür ki, bu millətə onu qoruya biləcək kişi lazımdır. Hamı dövlətin nəsə edəcəyini gözləyir. Amma adi vətəndaş da axı öhdəsinə düşəni etməlidir.
Bir neçə gündür cəmiyyətin Xocalıya necə hazırlaşdığını müşahidə edirəm. Çoxları öz kefindədir və hətta rəsmi xəbərlər olmasa bəlkə də bir çoxlarının heç yadına da düşməz ki, həmin gecə qadınlara, körpələrə, qocalara necə divan tutulub, Əlif Hacıyev və digərləri necə qəhrəmancasına döyüşüb həlak olub. ANS-də “Qonaqlıq”, ATV-də “Yağ kimi”, Liderdə “Dostum”, saytlarda da Dünya Azərbaycanlıları Konqresinin sədri Sabir Rüstəmxanlının oğlunun nişan xəbəri və fotoşəkilləri... Beləmi tanıdırıq Xocalını? Biz bu cürmü dünyanın kor gözlərini açıb Xocalı soyqırımını göstərmək, ermənilərin təcavüzkar və qaniçən manyak olduğunu sübut etmək istəyirik? Budur vətənpərvərlik? Heç olmasa bunları fevralın 25-də etməmək olardı axı. Olmazdı deməyin. Xocalı, Qarabağ hamımızın dərdi olmalıdır. Nə qədər ki, bu ölkədə hamı Qarabağ, Xocalı dərdi ilə yaşamır, biz məqsədimizə çata bilmərik. Soyqırım xalqa, millətə qarşı edilən cinayətdir və bu faciəni bir xalq olaraq yaşamalıyıq. Bu işdə heç kim yaxasını kənara çəkə, “qoy bu işlə hökumət, zənginlər məşğul olsun” deməməlidir. Çünki ermənilər xalqımızın körpələrini Xocalıda zəngin, yaxud yoxsul olduğuna görə deyil, məhz azərbaycanlı olduğu üçün amansızcasına qətlə yetiriblər. Heç olmasa fevralın 26-na keçən gecə şəhid olanların, qəhrəmanlıqla döyüşüb vuruşanların xatirəsini yada salıb “biz onlar üçün nə etmişik” sualı ətrafında düşünək və bir gün də olsa zəhlətökən verilişləri, yüngülməcaz xəbərləri verməyək. Heç olmasa bundan sonra Xocalını unutmayaq!

Xanlar Xoca

100% F.A: "Sevilməli zamandır"

2010-02-24T09:10:00.001-08:00

Xanım pərəstişkarlarına hər il sürprizlər edən Xalq Artisti Faiq Ağayev bu il də onları unutmayıb. Xalq Artistinin show-biznes.az saytına verdiyi məlumata görə, müğənni "Bakı gecələri"restoranında bayram şərəfinə konsert proqramı ilə çıxış edəcək. “F.A- Sevilməli zamandır” adlanan konsertdə yeni mahnılarını da ifa etməyə hazırlaşan Faiq Ağayevlə birlikdə həmkarları Nazpəri Dostəliyeva, Aygün Kazımova, Tünzalə Ağayeva, Rəhim Rəhimli, Samir Cavadzadə, Rüstəm Zeynallı və "Şeron" qrupu da iştirak edəcək.

Show-biznes.az

Zorlamaya görə zorlama?

2010-02-21T23:41:00.000-08:00

Bu günlərdə gənc yazıçıları təkrar oxumağa başladım və Aysel Əlizadə yaradıcılığının sehrindən azad olmamış Varisin “Sonuncu ölən ümidlərdir” romanının qəhrəmanı Nailənin kədərli taleyini düşünməli və bu günki nailələrlə müqayisə etməli oldum. Oxuduqca gördüm ki, Varisin romanındakı abbasşeyxzadələr bu gün də var və hansısa kabinetdə oturub ona ata gözü ilə baxan qızı yaşında nailələrə-katibəyə, yaxud indiki terminlərlə desək referentə müştəri gözü ilə baxır, işçilərin, vətəndaşların böğazından kəsib pulla, hədiyyələrlə ya ələ alır, ya da özündən asılı vəziyyətə salır, sonra da iyrənc məqsədini reallaşdırırlar. Hətta romantik bir gecəyə görə katibəsinə, yaxud hansısa işçisinə maşın, ev bağışlayan, nəsə təsis edib metrəsini də rəhbər qoymaqla ondan “işgüzar” qadın obrazı yaradan, saxladığı müğənnilərə klip çəkdirən, sonra da tibbin inkişafına “əhsən” deyə-deyə el adəti ilə hansısa əcnəbiyə, ya da dilsiz-ağızsızın birinə ərə verənlər də var. Bütün bunlar cəmiyyətin gözü önündə baş verdiyindən yeni bir fikir ortaya atdığımı düşünmürəm. Amma yeni, həm də sensassiyalı fikir Qüdrət Həsənquliyevdən gəlib.

Qüdrət Həsənquliyev maraqlı təklif irəli sürüb: “zorlama cinayətlərinə görə həbs olunanlar bəzi Avropa ölkələrində olduğu kimi cərrahi yolla axtalansınlar”. Deputat hansı Avropa dövlətinin təcrübəsinə əsaslandığını bildirməsə də, təklif maraqlı səslənir. Onsuz da hamı yaxşı bilir ki, belə bir təklif reallaşa bilməz. Çünki bu təklifi qəbul etmək üçün əvvəlcə hansı əməllərin zorlanmaya aid edilməsini aydınlaşdırmaq lazımdır. Aydınlaşdıranda isə həm cinaytin əhatə dairəsi, ona paralel olaraq axtalanmaya potensial namizədlərin sayı da artacaq. Qulluq mövqeyindən, imkanından, katibəsinin və ya işçisinin maddi vəziyyətindən, sadəlövhlüyündən, köməksizliyindən, yiyəsizliyindən istifadə edib ismətinə toxunmaq da elə zorlamaqdır. Gərək elə kimsə-kimisə küçədə tutub zorlasın?.. İndi özünüz düşünün, belə bir təklif reallaşsa nə qədər adam axtalana bilər? O qədər insanı axtalamaqdansa başqa alternativ yollar düşünmək daha yaxşı olar.

Zəif iradəli, xəstə düşüncəli və şorgöz insanlar həmişə olub və dünya durduqca da olacaq. Axtalamaq, həbs müddətini artırmaq çıxış yolu deyil. Bəzi dövlətlərdə dəhşətli cinayətlər haqqında xəbərlərin yayılmasına məhdudiyyətlər qoyulur. Bizdə isə söz azadlığı yoxdur deyə-deyə bütün KİV az qala hər gün ya intihar, ya da zorlanma hadisələri haqqında xəbər yayır, məhz bu cür xəbərlərin sayəsində reytinq qazanmağa çalışırlar. Bilirəm hamı çörək qazanmaq istəyir, amma öz çörəyini düşünməkdən öncə o xəbəri oxuyanları da düşünmək lazımdır. Qəzeti, internet saytını yaşından asılı olmayaraq hər kəs izləyə bilir və hamı eyni ağılda olmur. İntihar xəbərini oxuyan kimsə onu sadəcə öz üzərində yarıya qədər sınamaq niyyətilə də kəndiri boğazına keçirə bilər. Cəmiyyətdə bu qədər informasiya olan bir dövrdə kriminal xəbərlərə məncə ehtiyac da yoxdur, həm də ciddi hadisələr olanda onsuz da hüquq-mühafizə orqanları birgə bəyanatla çıxış edirlər. Daha hər gün hansısa orqanın mətbuat xidmətini sual atəşinə tutmaq nəyə lazım? Bir ara hətta televizyalar da kriminal xəbər yarışına girmişdilər və verilişlərin adları müxtəlif olsa da məzmunu və məqsədi eyni idi: kriminal mövzulara həssas olan cəmiyyətin marağından istifadə edib tamaşaçı cəlb etmək. İndiki kriminal verilişlərlə bir vaxtlar Azərbaycan Dövlət Televiziyasında yayımlanan “İnsan və Qanun” verilişini müqayisə edəndə acınacaqlı mənzərə ortaya çıxır. “İnsan və Qanun” verilişində cinayətin hər hansı ictimai təhlükəlilik dərəcəsi tamaşaçıya çatdırılmaqla yanaşı, qanunlara əməl etmək zərurətindən, yeniyetmələrin və gənclərin cinayət törətməməsi üçün profilaktik tədbirlərdən söz açılır, maarifləndirici iş aparılırdı, daha hər həftə indikilər kimi “qədeş” ləhcəsi ilə danışıb özlərini tin uşağı kimi aparmırdılar.

Bəzən deyirlər ki, müğənnilər toy, mollalar yas arzulayır, artıq mollalarla eyni arzuda olan KİV-in də meydana gəldiyini desək yanılmarıq. Ən dəhşətlisi budur ki, bəziləri hadisələrin təsiri altına o qədər düşürlər ki, jurnalistikanı unudub necə gəldi yazırlar. Məsələn dünən oxuduğum və hansısa “ata”nın qızının başına açdığı oyunlardan bəhs edən yazı belə bitirdi: “Çox güman ki, qızının başına gətirdiyi iyrənclikləri indi həbsxanada onun başına gətirirlər”. KİV cəzanın, həbsxananın tərbiyəvi mahiyyətini açmalı, həbsxanaya düşən insanın islah olunub yenidən cəmiyyətə normal vətəndaş kimi qayıtmasının mümkünlüyünü təbliğ etməlidir, amma görün nəyi təbliğ edir. Adam qızını zorlayıb həbsxanaya düşüb, deməli belə güman olunur ki, onu indi türmədə zorlayacaqlar. Məncə Penitensiar Xidmət belə məsələlərə aydınlıq gətirməlidir. Məhkuma cəza bir dəfə, yazılmış qanunlarla verilir, Azərbaycan “gözə göz, dişə diş” qanunları ilə yaşamır ki, belə fikirlər ortaya çıxsın. Jurnalistlər və redaktorlar yazıları dərc olunmamışdan qabaq bir dəfə oxusalar çöldə oturub “içəridən” lap həqiqət olsa belə lüzumsuz xəbərlər verməzlər.

Xanlar Xoca

"Sevda Yəhyayevanın zövqü yoxdur"

2010-02-20T03:23:00.000-08:00

Tanınmış stilist Pərviz bir çox müğənnilərin geyim tərzini və saç düzümlərini bəyənmir. Bu barədə show-biznes.az – a açıqlama verən saç ustası sənətçilərimizə öz məsləhətini verdi: “ Mən bir çox müğənnilərlə işləyirəm, bu mənə zövq verir. Amma bu cavanların geyimi saç düzümləri mənə çatmir. Götürək Sevda Yəhyayevanı. Bu insan ola bilər bahalı geyinsin ama zövqü yoxdur. Efirə çıxır, saçına makiyajına fikir vermir. Sonuncu fotosessiyası çox uğursuzdur. Aygün Kazımova həddindən artıq kökəlib, son zamanlar çox zövqsüz geyinir. Xatirə yenə də eyni eyni . Bu kimi çox sənətçiləri sadalaya bilərəm". Pərviz saytımız vasitəsilə sənətçilərə mesaj da göndərib: “Siz göz qabağında olan insanlarsız, ele geyinib-keçinməlisiz ki, adi adamlardan seçiləsiz. Mən deyərdim ki özünə baxan qiymət verən xanım müğənnilərimizdən Elza Seyidcahandir ki, hər gün bəzəkdədir. Saçının dənəsinin də əyriliyinə fikir verir.”

Show-biznes.az

"İlk uşaq sevgisi məni 4 yaşımda ”yaxaladı”...

2010-02-19T12:03:00.001-08:00

Məlum olduğu kimi, Azərbaycanın Xalq Artisti Faiq Ağayevinshow-biznes.az saytında forumun qonağı olacağını xəbər vermişdik. Bu xəbəri eşidən 100 % F.A. sevənlərin çoxsaylı suallarına saytımızın eletron poçtu dözmədi, amma suaların bir çoxu təkrarlandığına görə eyni məzmunlu sualların arasından ilk göndərilənini seçib təqdim etməli olduq və həmişə jurnalistlərə, eləcə də pərəstişkarlarına səmimi münasibətilə seçilən Faiq Ağayev bu dəfə də ona ünvanlanan çoxsaylı sualları cavablandırmaqdan yorulmadı. Xalq Artisti sualları cavablandırmamışdan qabaq bütün pərəstişkarlarına salamlarını və təşəkkürünü ifadə etdi:

- İlk əvvəl mövzuya maraq göstərib, mənə dəyərli diqqətini yetirən hər kəsə minnətdarlığımı bildirirəm! Sallarınıza önəm verib, onları maksimum dərəcədə dürüst, ətraflı və səmimi cavablandırmağa çalışacam.

Sabina222:

-Doroqoy Faiq bey... ne xocu Vas zavalivat voprosami.

Zadam odin vopros ,no yesli vdruq, cto, Ne otvecayte...

Kak rasshifrovivaetca "NU" (Vi, Murad D., Aygun.K, Xumar )

Ya xocu! Ya ocen xocu ! Ya bezumno xocu!

Xocu, ctobi Vi secas....

ULIBNULIS

Kiss. Beregite seba!

1oo%F.A:

- Canım Səbinə!

Bunun mənasını Sizə şəxsi görüşümüz zamanı açıqlayaram...

Aytən Əliyeva :

-Salam.İlk öncə,Sizə Faiq Ağayevi qonaq kimi dəvət etdiyinizə görə dərin təşəkkürümü bildirirəm.Sualım belədir: Faiq bey, Sizə daim stimul verən nedir və ya kimdir?

1oo%F.A:

- Özümü LAZIMLI hiss etmək. Səhnə vasitəsi ilə qazandığım məhəbbət. Yeni söz demək imkanı.

Rövşən Məmmədov:

-Siz həyatın mənasını nədə görürsünüz və həyatınızı kimə həsr etmisiniz?

1oo%F.A:

- Həyatın mənası elə yaşamağın özündədir, Rövşən. Həsr etmək məsələsinə gəldikdə isə, valideynlərimə, Vətənimə, Allahın mənə verdiyi istedadı düzgün icra etməyə deyərdim.

Cəmilə Quliyeva:

-İkinci dəfə ailə qursanız seçəcəyiniz insan fanatlarınız arasından ola bilərmi?

1oo%F.A:

-Bu cavabsız sualdır, Cəmilə. Bilmək olmaz...

Nurşən Cəmilova:

-Sizə ən çox hansı sualı verirlər və ən çox hansı suallardan bezirsiz?

1oo%F.A:

- Şablon, mənasız, elə sadəcə sual vermək xətrinə verilən suallardan.

Nigar Rəsulova:

-Nə üçün xarici müğənnilər gəlib Bakıda kifayət qədər pul qazana bilir, fəxri ad ala bilir, amma bizim müğənnilər xarici dövlətlərdə ancaq azərbaycanlıların məclislərində oxuyurlar?

1oo%F.A:

- İlk əvvəl, fəxri ad alan əcnəbi müğənnilər - buna doğrudan da layiq olanlar, Azərbaycanı həqiqətən sevənlərdir. O ki qaldı qalan digər məsələyə, bu, təkcə bizim müğənnilərə aid olan məsələ deyil. Amerika, Avropa, elə Rusiya və Türkiyə artistləri televiziya, radio, dövrü mətbuat və internet vasitəsi ilə daha geniş auditoriyaya təqdim olunduqdan, onların istənilən ölkədə tanınıb, sevilərək qarşılanmasında qeyri-adi bir şey yoxdur.

Bundan savayı, ortaq və ya eyni dilli olmağın da bu məsələdə böyük önəmi var. Buna görə, Rusiya sənətçiləri MDB məkanında və keçmiş sosialist ölkələrində, Türkiyəli ulduzlar isə türkdilli məmləkətlərdə rəğbətlə qarşılanır. Amma, məsələn, Rafet el Romanı inanmıram ki, fərz edək, Portuqaliyada tanıyan olsun...

Bütün bunlara rəğmən, Azərbaycanın incəsənətimizi dünyaya sevdirən Əzizə Mustafazadəsi və Alim Qasımovu var!

Rizvan Kərimov:

-Hər kəs həyatda nədənsə ruhlanır, ilham alır, bəs siz nədən və ya kimdən ilham alırsınız?

1oo%F.A:

- Açması Rövşən Məmmədovun sualına verdiyim cavabımdadır + sevgi !

Nərmin Camalova:

-Ulduz, sənətkar, müğənni. Bu sözlərdən hansına özünüzü aid edirsiniz?

1oo%F.A:

- Qeyri-təvazökar cavab verməyə təhrik etmək istəyirsiniz məni, Nərmin?

”Xalq Artisti”, ”1oo%F.A” mənə daha yaxındır!

Nərgiz Quliyeva:

-Səhnədə olarkən sizi ən çox nə həyəcanlandırır?

-Ötən il konsert vermədiniz, bəlkə 8 martda qadın pərəstişkarlarınıza bir hədiyyə edəsniz?

1oo%F.A:

- Məsuliyyət hissi, Nərgiz.

2-ci sualınıza isə, bu yaxınlarda cavab alacaqsınız, Nərgiz. Az qalıb...

Ceyran Mahmudova:

-Nəyə görə azərbaycanlılar fonoqram oxuyan türk müğənnilərin konsertinə gedirlər, amma canlı oxuyan öz müğənnilərimizin konsertinə bir o qədər maraq göstərmirlər?

1oo%F.A:

- Bəzən izafi qonaqpərvərliyimiz belə nəticələrə də gətirir...

Amma, maaşAllah, şəxsən mənim bu məsələdə bəxtim gözəldir, gileylənməyə haqqım belə yoxdur! Tamaşaçılar solo-konsertlərim zamanı məni heç bir zaman yalqız qoymayıb, aciz, çarəsiz etməyib!

Nazlı xanım:

-Haqqınızda çoxlu şayiələr gəzir, sizcə bu bekar adamların məşğuliyyətidir, yoxsa xalq yaradıcılığı?

1oo%F.A:

- Sizin incə yumor hissiyyatınıza vuruldum, Nazlı xanım!!!

Təbii ki, paxıllıq, bekarçılıq və sənət əhlinin şəxsi həyatı barədə həqiqi məlumatın kasadlığı, hətta bəzən, informasiya vakuumudur bunun səbəbi. Bu vakuumu da ”nağilbaz”-lar fantaziyaları hesabına ”doldururlar”.

Cavid Babayev:

-Nəyə görə bizdə qadın müğənnilərin sponsoru başqası, kişi müğənnilərin sponsoru isə özü olur?

1oo%F.A:

- Bizdə tarixən qadınlara dəstək göstərmək, kişilərə isə qüvvətinə görə alqış demək adəti formalaşıb. Cavid. Əksinə olsa - FACİƏ olar!

Fərid Sadıxov:

-Nə vaxtsa sənətdən getmək fikriniz varmı? O zaman hansı sahədə çalışacaqsınız?

1oo%F.A:

- Tezdir hələ, əzizim Fərid !

Nübar Vəliyeva:

-Həyatda ilk sevginiz nə vaxt olub? Ümumiyyətlə sevgiyə inanırsınızmı?

1oo%F.A:

- İlk uşaq sevgisi məni 4 yaşımda ”yaxaladı”. Bu böyük, ülvi hissiyyatı dərk etdikdə isə - 22 yaşımda. Yəqin cavabımdan da anladınız ki, inanıram, Nübar.

Validə Cəfərli:

-“Dəşti” təsnifi ifanızda çox gözəl alındı, bəs niyə sonralar bu cür mahnılara müraciət etmədiniz?

Nə vaxtsa tar-kamanla birlikdə muğam oxumaq istərdinizmi?

1oo%F.A:

- Niyə, Validə? Bəs ”ƏZİZ DOST”, ”KOR ƏRƏBİN MAHNISI”, ”ÇAY” ?...

Cavidan:

-Özünüzü xaraktercə necə insan hesab edirsiz: qəddar, mərhəmətli, yoxsa güzəştə meylli?

1oo%F.A:

- Konstruktiv, tolerant, ədalətsevər.

Rəsmiyyə Qasımova:

-Faiqə kimlər paxıllıq edir?

1oo%F.A:

- Yəqin uğurlarıma əlləri çatmayıb, amma onları dəlicəsinə arzu edənlər... ”Niyə onda var, məndə - yox?” sualına düzgün cavab tapmayanlar.

Nurlanə Bəşirqızı:

-Niyə Azərbaycan müğənnilərinin saytı və forumu yoxdur? Bəlkə bizim müğənnilər ulduz olan kimi seyrçiyə yuxarıdan aşağı baxırlar ona görə?

1oo%F.A:

- Yalnız özümə görə cavab verə bilərəm, Nurlanə.

2001-də www.faiqagayev.az ünvanlı rəsmi saytım fəaliyyətə başladı. 9 il ərzində hər bir internet istifadəçisi sənətim barədə istənilən məlumatı orada tapa bilərdi. Bundan əlavə 106 FM-də ”Ola bilməz” adlı verilişim yayımlananda saytımın ”Canlı Yayım” bölümündə on-line musiqi sifarişlərini yerləşdirmək imkanı var idi. Həmkarlarımın rəsmi saytları arasında ƏN FƏAL ”Forum” məhzwww.faiqagayev.az-da idi.

Ötən il yeni, müasir dizaynlı sayt yaratmaq zəruriyyətindən onun fəaliyyətini müvəqqəti olaraq dayandırdıq. Bu il, inşaAllah, gerçəkləşdirəcəyim solo-konsert ərəfəsində yeniləşmiş rəsmi saytımı ixtiyarınıza verəcəyəm. Bu qədər.

Gülşən Can:

-Heç olubmu ki, hansısa toyda təmənnasız oxuyasınız? Ümumiyyətlə toylara hansı qiymətə gedirsiniz və böhran toy qiymətinizə təsir etdimi?

1oo%F.A:

- Sonuncu təmənnasız BÜTÖV toyu ötən ilin 09.10.09 tarixində aparıcı olaraq idarə etdim. Yarım saatlıq pulsuz çıxışlarımın isə, sayı-hesabı yoxdur, Gülşən.

O ki qaldı qiymətə - xeyr, prinsipial olaraq dəyişmirəm.

Nurəngiz Balayeva:

-Sizdən başqa heç bir müğənni deyəsən nə kitab oxuyur, nə də bir cümlə qurub fikrini çatdıra bilir. Sizcə bunun səbəbi nədir?

1oo%F.A:

- Nə deyə bilərəm ki, Nurəngiz? Mən mütaliəsiz qala bilmirəm, sadəcə. ”Kitabxor”-am da mən!

Başqaları maşın, paltar, futbol, nə bilim qır-qızıl azarkeşidirsə... Nə mən onları, nə də ki onlar məni 1 gün içində maraq dəyişdirməyə vadar edə bilmərik.

Bəlkə elə belə yaxşıdır? Nə düşünürsünüz?

Show-biznes.az

Din və dövlət

2010-02-17T07:26:00.000-08:00

Milli Məclisin üzvü Aynur Quliyeva Qaynar.info-ya müsahibəsində bildirib ki, “ölkədə dini maarifçilik düzgün aparılmır”. Bunu bəzən başqaları da, hətta din xadimləri də deyirlər. Amma sual olunur: Bu dini maarifçilik siyasətini kim aparmalıdır? Azərbaycan dünyəvi dövlətdirsə təbii ki, hansısa dövlət qurumu dini təbliğatı öz boynuna götürə bilməz. Dini maarifçiliklə qanunla müəyyən olunmuş qaydada dini icmalar özləri məşğul olmalıdırlar. Amma bu gün nə baş verir? Bəzi mollalar hələ də “Yasin” surəsini kirill əlifbası ilə çap olunmuş kitabdan oxuyursa, bir gündə bəzi müğənnilər kimi bir neçə məclisi yola verirsə, məclisin ortasında başqa bir molla ilə mübahisə edib “niyə mənim məclisimi əlimdən almısan” deyirsə ona dövlət nə eləsin? Dövlət yalnız onu edə bilər ki, nəhayət bir attestasiya keçirsin və yalnız dini biliyi məclis aparmağa kifayət edən, həmçinin dövlətə və onun qanunlarına sədaqətli olan insanlara mollalıq etmək üçün lisenziya versin. Əvvəllər məscidlərdə cümə xütbəsi peyğəmbəri və hökmdarı yad etməklə başlanarmış. Bütün dinlərdə də qeyd olunur ki, Allahı tanıyan kəs hökmdarına, qanunlara da beət etməlidir. Gəlin görək bunlara indi əməl olunurmu? Əgər məsciddə İslam dini düzgün izah olunsa, dövlətin dini icmalara qayğısı insanlara düzgün çatdırılsa gənclər polislə toqquşmaya gedərmi? Getməz. Məhəmməd Peyğəmbər (s.a.s.) hətta özü vəfat edəndə vəsiyyət edib ki, onun üçün saç yolmasınlar, özlərini həlak etməsinlər. Çünki burda bir həqiqət var ki, bir gün yaranan bir gün mütləq ölməlidir, insan əgər Allaha inanırsa, ibadət edirsə onda onun hüzuruna gedənlər üçün nə qədər kədərlənsək də özümüzü həlak etməyimiz Allaha da asi çıxmaqdır. Peyğəmbərin vəfatı heç bir müsəlman ölkəsində vay-şivənlə qeyd olunmur, olsa-olsa həmin günlərdə ehsan verilə, məscidlərdə mərsiyə oxuna bilər, amma küçəyə çıxıb hay-küy salmaq, polisin qanuni tələbinə məhəl qoymayıb qarşıdurmaya getmək heç bir müsəlmana yaraşan iş deyil. Fevralın 13-də dindarların polislə qarşıdurmasını əks etdirən videodan da aydın görünür ki, yürüşə icazə veriləndən sonra belə bir gənc arxadan sanki “gəl dalaşaq” niyyəti ilə polisə yaxınlaşır və bir neçə dəfə “bu günün sabahı var” deyir. Maraqlıdır sabah nə olacaq? İranın bəzi dairələri görəsən hələ də kimlərəsə “yaşıl inqilab”mı vəd edir? Həmin İran deyilmi Fələtin xalqına imkan vermir ki, öz taleyini özü bildiyi kimi müəyyən etsin?
Məncə xaricdən gələn mollaların məscidlərə yolu birdəfəlik bağlanmalı, onlara məscidlərdə çıxış etmək imkanı verilməməlidir. Bu işdə Qafqaz Müsəlmanları Ruhanı İdarəsinin də üzərinə böyük yük düşür. Bu idarədə də gənclərlə bağlı bir qurum yaradılsa və gənclərə dini biliklərin daha düzgün aşılanması üçün xüsusi işlər, layihələr həyata keçirilsə o zaman belə hadisələr də bir daha təkrarlanmaz. Amma hələ ki, bəzi din xadimlərimizin başı nəzir qutularına qarışıb və diqqəti həmin qutuları əldən buraxmamağa yönəldiblər. Bəzi mollaların fikri o qədər nəzir qutularının yanında olur ki, dediyi mərsiyəni də unudur. Məsələn dostlardan eşitdiyim bir əhvalat var. Deməli, bir dəfə Aşura mərasimində molla sinəsini vura-vura mərsiyə deyir, qadınlar da ağlaşandan sonra nəzir verirlərmiş. Mərsiyənin əsas məqamında molla görür ki, ön cərgədə outran qadınlar nəzirlərini versələr də, arxa cərgədəkilər nəzirlərini qabağa ötürməkdə çətinlik çəkirlər. Ona görə də, bir əli ilə sinəsini vura-vura deyir ki, “qabaxdan verən bajılar, imkan verin daldan verən bajılar da verə bilsinlər”…

Qoy olsun, kim nəzir verirsə versin, kim alırsa alsın, amma dini maarifçiliyi də diqqətdən qaçırmaq olmaz. İslam dinini elə təbliğ etmək lazımdır ki, din deyəndə insanların gözünün önünə nəzir qutusu, bir də yas mərasimi deyil, gözəllik, xeyirxahlıq, dövlətə, vətənə, qanunlara sədaqətli xidmət, əlsiz-ayaqsızlara əl tutmaq, imkansız gənclərin ailə qurmasına yardımçı olmaq, yetim-yesirə həyan durmaq və s. bu kimi savab əməllər gəlsin. Qoy o nəzir qutularına toplanan vəsaitdən hansısa yolun abadlaşmasına, hansısa kəndə su çəkilməsinə də müəyyən qədər sərf edilsin ki, Allah da razı olsun, bəndə də. “Xəzər” televiziyasında tez-tez donora ehtiyacı olan və imkansızlıqdan əməlliyat oluna bilməyən xəstələri göstərirlər, hansısa din xadimi elə bir xəstəyə lazım olan məbləğdə maddi yardım etsə bundan gözəl dini maarifçilik, bundan böyük savab əməl ola bilərmi? Həm də sədəqə ilə zəngin olub xalqı unutmağın o dünyada da bədəli ağır olur deyirlər.
Bilirəm ki, bu yazını yazmaqla kimlərinsə qəzəbinə tuş gələ bilərəm, yeni qınaq və təhdid dolu mesajlar alacam, amma heç nə həqiqəti və düşündüyümü yazmaqdan məni çəkindirə bilməz. Heç nə!..

Xanlar Xoca

Əcaib suallar

2010-02-17T07:22:00.000-08:00

Bu günlərin daha çox müzakirə olunan mövzusu bəlkə də enerji böhranından çox qəfil enerji kəsilməsi zamanı metropoliten rəisi Tağı Əhmədovun jurnalistlərə verdiyi açıqlamalar oldu. Həmin açıqlamaların yer aldığı kadrları təkrar-təkrar izlədim və bəzi jurnalistlərin məhz sual vermək xatirinə sual verdiyinə bir daha əmin oldum. Bəli Azərbaycanda hələ də peşəkar jurnalistika formalaşmayıb, bəzi qəzet baş redaktorları məhz daha az maaş və ya qonorar vermək xatirinə redaksiyalara müxtəlif ali məktəblərin tələbələrini, işsizləri, ən müxtəlif peşə sahiblərini yığırlar ki, nəticədə bu günki vəziyyət yaranıb. Bəzən jurnalistlər ya sifarişli, ya sadəcə kameralara düşmək, ya da müsahibini sinirləndirib hövsələdən çıxarmaq və beləliklə də özünə lazım olan skandal vəziyyətini yaratmaq, sonra da bundan sitifadə edib məşhurlaşmaq məqsədi daşıyan suallar verirlər ki, sonunda acı cavab alırlar. Ona görə də bəzi baş redaktorlar özlərini daha da gülünc vəziyyətə salmamaq üçün kimin hara, hansı suallarla göndərildiyinə diqqət etməlidirlər. Bütün bunlar öz yerində, qayıdaq məlum dartışma mövzusuna.
Enerji kəsilibsə təbii ki, metro dayanmalıdır, dayanıbsa əlbəttə ki, metronun qapıları müvəqqəti bağlanmalıdır, bunu hamı bilirsə daha “Tağı müəllim, metro niyə bağlıdır” sualının yeri varmı? Və yaxud əgər metroda xəsarət alan olubsa belə, baxmayaraq ki, bu şayiədən başqa bir şey deyildi, bu barədə məlumatı Tağı Əhmədovdan deyil ya Səhiyyə Nazirliyinin, ya da Daxili İşlər Nazirliyinin, yaxud da FHN-in mətbuat xidmətindən almaq lazım idi.

“Metroda nə qədər adam qalmışdı” sualı lap gülməlidir. Heç olmasa enerji verilməsi bərpa olunandan sonra bəlkə də dəqiq bilmək olardı ki, metroda həmin anlarda nə qədər adam olub. İşıq sönüb, texnika dayanıb hardan bilmək olar ki, dəqiq nə qədər adam qalıb tuneldə və ya stansiyalarda. Lap fərz edək ki, 100 nəfər qalıbmış, bu yalnız xilasedicilərə aid olan bir məsələdir, bunu ictimaiyyətin bilməyinin nə önəmi varmış məlum deyil. Həmin anda T. Əhmədovun yerində həmin jurnalistlərdən hansi birisi olsaydı daha ağır cavab verərdi bəlkə də. Çünki bizim əksər jurnalistlər yazıçıya yazdığı kitabın məzmunundan, obrazlardan deyil, kitabın neçə səhifədən ibarət olmasından, rəssama çəkdiyi tabloda hansı fikri çatdırmağa çalışmasından deyil, çərçivənin neçəyə başa gəlməsindən, bəstəkara sevdiyi xörəkdən, şairə neçə saat yatmasından sual verməyi sevirlər. Çünki tam əksəriyyət jurnalistikaya təsadüfən, hətta deyərdim ki, desant kimi düşüb. Bu jurnalistikada məktəbli də gördük, kriminal xəbərdə zorlanma sözü əvəzinə hadisəni ən xırda elementinə qədər təsvir edən birini də, prezident sözünü rezident sözündən fərqləndirə bilməyəcək qədər savadsızı da, xanım əməkdaşı ilə eşq yaşayıb ailəsində söz-söhbətə bais olanı da... Bir çoxları sonradan millət vəkili, məmur olan, ya da anidən zənginləşən həmkarlarını görüb hələ də jurnalistikaya tramplin kimi baxır, özünü ya müstəntiq, ya da siyasətçi kimi aparır. Verdikləri suallar da elə o məqsədə hesablanmış olur. İnsafla desək belələri əksər hallarda məqsədinə də çatır və bir də görürsən ki, həmişə maaşının azlığından şikayətlənən telejurnalist budur şəhərin mərkəzində nəhəng bir ticarət mərkəzi açdı. Deməli, bu adama ya nənəsindən miras qalıb, ya da müğənnilər kimi özünə yağlı “sponsor” tapıb. Ikinci daha ağlabatandır. Bəzi jurnalistlər isə sual verəndə hansısa partiya liderindən fərqlənmir və dərhal məlum olur ki, adam hansı firqəni təmsil edir. Sonra da elə həmin adamların ən sevimli mövzusu vicdanlı və tərəfsiz informasiya yayımı, bir də söz azadlığı olur.
Mərhum Prezidentimiz Heydər Əliyev jurnalistlər üçün brifinq keçirərkən o birifinqlərdə bəzən nə qədər mənasız suallar verilirdi hamı yaxşı bilir. Hətta kimin mikrofonu və ya diktofonu daha öndə olacaq deyə bir-birini dümsükləməkdən belə qalmayan bəzi jurnalistlərin həmkarının sualını təkrar etməsi halları da olurdu. Ən acınacaqlı hal isə bu idi ki, prezidentə sual verən jurnalistlər sonra özlərini az qala nazir kimi aparırdılar. Bu baAxımdan Prezident İlham Əliyevin səfərləri və görüşləri barədə məlumatların mətbuat xidməti vasitəsilə yayılması daha gözəldiAr, ən azı özünü göyün yeddinci qatında hiss edənlərimiz bir qədər azalıb. Amma indi nazirlik və komitələrin birinci şəxləri birfinq keçirəndə eyni vəziyyət yaranır, yenə mənasız suallar, yenə kimin mikrofonu daha çox görünəcək və kim diqqəti daha çox cəlb edəcək mübarizəsi başlayır. Mənasız və əhəmiyyətsiz suallar da öz yerində. Nə qədər ki, jurnalistika bu kökdədir, bir gün hansısa jurnalistin mövzudan kənara çıxıb hansısa məmura “Sizin neçə uşağınız var” sualını ünvanladığını eşitsəm heç təəccüblənmərəm.

Xanlar Xoca

Media əhvalatları: qələm əhlinin başına gələn maraqlı hadisələr

2010-02-14T08:22:00.000-08:00

“Media əhvalatları» rubrikasını davam etdiririk. Oxucularımızın maraqla izlədiyi rubrikamızın budəfəki qonaqları həmkarlarımız Aqil Aslan, Nicat Rüstəmov, Xanlar Xoca və Anar Tağıyevdir.

Aqil Aslan, «Ekspress» qəzetinin əməkdaşı

«Ə kişi, məni niyə öldürmüsünüz?»

- 2005-ci ilin avqust ayı idi. «Ekspress»in məşhur kriminal müxbiri Elman Malıyev 3 gün idi redaksiyaya gəlmirdi. Onun mobil telefonu da yox idi ki, zəng edib hal-əhval tuta bilək. Yaşadığı ünvanı da bilmirdik. Səhər tezdən redaksiyada elə bu barədə danışırdıq ki, həmkarımız İlham Tumas təklif etdi ki, gəlin Elmanı «öldürək», yəni redaksiyaya gələn əməkdaşlarımıza onun öldürüldüyünü deyib hamını inandıraq. İlham tez kompüterdə Elmanın şəkilini tapıb çapa verdi və həmin şəkili qara fonda divardan asdıq. Elmanın stolunun üstünə onun əşayalarını və sonuncu dəfə qəzetdə çıxan məqalələrini kəsib düzdük. Hətta mən bir bloknot tapıb üstünə «Xatirə kitabı» yazıb onun stolunun üstünə qoydum ki, gəlib-gedənlər Elman haqqında ürək sözlərini yazsınlar. Həmin kitabı indiyə qədər saxlamışıq. İnandırıcı görünsün deyə Qalib İbrahimoğlu, İlham Tumas, Elçin Alıoğlu və Ələkbər Raufoğlu «Xatirə kitabı»na öz fikirlərini yazdılar. Baş redaktorumuz Qəzənfər Baramov içəri girib Elmanın şəkilini divarda görəndə ona Elmanla bağlı zarafat etdiyimizi dedik. Və xahiş etdik ki, uşaqlar soruşsa, o, da Elmanın güllələndiyini desin.
İlk tora düşən mədəniyyət müxbirimiz İltifat oldu. Əvvəl bizə inanmadı. Dedik inanmırsan, get Qəzənfər müəllimdən soruş. O, baş redaktorın otağına girib-çıxandan sonra Elmanın ölümünə inandı. Hələ «Xatirə kitabı»na da ürək sözlərini yazdı. Bundan sonra bizi gülmək tutduğu üçün İltifat məsələnin nə yerdə olduğunu bildi. Beləcə biz redakisyaya gələn bir neçə əməkdaşımızı aldada bildik.
Mədəniyyət müxbirimiz Ulduzə Qaraqızı da Elmanın ölümünə inananlardan biri oldu. Onun «Xatirə kitabı»na yazdıqlarından bir hissəsini qeyd edə bilərəm: «…Sənin ölümünlə barışmaq erməni qonşularımızla yenidən bir süfrə başında oturub duz-çörək kəsmək deməkdir. Əsla… Ölüm səni bizdən ala bilər, ruhən yox… Ala gözlərinə mən bacın heyran Elman, ipək saçlarına quzu kəsim ay Elman, gorun çatlasın ay Elman, bizi qoyub hara getdin».
O, ürək sözlərini yazandan sonra zarafat etdiyimizi dedik…
Hamımız kriminal şöbənin müxbiri, Elmanın rəqibi Namiq Məmmədlini gözləyirdik. Onunla Elmanın «mehriban düşmən» olduğunu bilirdik. Odur ki, Namiqin hansı reaksiya verəcəyi hamımız üçün maraqlı idi. Nəhayət Namiq axşam saatlarında redaksiyaya gəldi. Ona Elmanın kriminal ünsürlər tərəfindən güllələndiyini dedik. Elmanın böyüdülmüş şəkilini, stolunun üstündəki əşyaları, hətta yanan şamı görən Namiq iş yoldaşının ölmününə inanıb «Allah rəhmət eləsin» dedi. Biz isə gülməkdən özümüzü zorla saxlayırdıq. Elmanın ölümünü soyuqqanlıqla qarşılayan Namiq «Xatirə kitabı»nı da yazdı: «Ölümünü qəflətən eşitdik. Hələ də buna inana bilmirəm. Elə gün olmazdı ki, Elman, sənin səsin-küyün redaksiyadan gəlməsin. 42 yaş nədir ki, sənin üçün. Sənin ölümün bu cür, belə tez olmamalı idi. Buna baxmayaraq sən həmişə bizim qəlbimizdə yaşayacaqsan,. Həmişə səni bir iş yoldaşı kimi xatırlayacağıq. Allah sənə rəhmət eləsin, qəbrin nurla dolsun! Namiq Məmmədli».
Namiqin inandığını görən Ulduzə isə siyahı tutdu ki, guya Elmanın «yas»ına pul yığırıq. Hamımızın adını əvvəlcədən siyahıya yazmışdı ki, guya artıq biz pulu vermişik. Ulduzə Namiqdən o vaxtın pulu ilə 5 «şirvan» istəyəndə Namiq bu qədər pula gücü çatmadığını dedi: «Vallah “5 şirvan” çoxdu. Mən 2 şirvan verirəm». Nə isə Namiq “5 şirvan” verməkdən imtina elədi. Tez-tez bizim otağa girən İlham Tumas və Qalib İbrahimoğlu isə Namiqə «Elmanın səhifəsini sən doldurarsan, Namiq» deyirdilər. Namiq isə Elmanın ölümünə sevinirmiş kimi İlhamla Qalibin sözlərinə gülümsəyərək razılığını ifadə edirdi.
Aradan bir-iki saat keçəndən sonra Elman Malıyev gözləmədiyimiz halda qəflətən içəri girdi və qapının ağzında Namiqlə üz-üzə gəldi. Elmanı qarşısında görən Namiq isə diksinib «bismillah» deyib dalınca da «əəə, sən hardan xortladın?» qışqıraraq geri çəkildi. Biz hamımız qəhqəhə çəkib gülümsədiyimiz zaman Namiqin ürəyi getmişdi. Üz-gözünə su vurduqdan sonra Namiq birtəhər özünə gələ bildi…
Elman isə zarafatımızdan heç incimədi. Sadəcə «Ə kişi, məni niyə öldürmüsünüz?» deyib «Xatirə kitabı»nı oxmağa başladı.

«Babəki Amalya kişi eləyib»

- 2009-cu il dekabrın 28-də ATV-nin «El içində» verilişində türkçülüyə qarşı «səlib yürüşü»nə çıxmışdılar. Millət vəkili Fazil Mustafa da verilişdə anti-türkçü cəbhəsində vuruşanlar sırasında idi. Fazil bəy verilişdə ərəb istilasına qarşı döyüşmüş Azərbaycanın qəhrəman sərkərdəsi Babəki də hədəfə götürmüşdü. Səhərisi gün Milli Məclisin payız sessiyasının sonuncu iclası idi. İclas başlamazdan əvvəl foyedə Fazil Mustafa ilə söhbət edirdim. Bu zaman Pənah Hüseynlə Zahid Oruc bizə yaxınlaşdılar və «El içində»ki anti-türkçü mövqeyinə görə Fazil bəyi asıb-kəsməyə başladılar.
Həmin anda ATV-nin müxbiri Bəxtiyar Səlimov Fazil bəyi müsahibəyə çağırdığı üçün o, bizdən uzaqlaşmalı oldu. Zahid Oruc isə əsəblərini cilovlaya bilmirdi: «Ayə, bu Fazil deyildi indiyə qədər türkçülükdən danışan. Nooldu buna birdən-birə mövqeyini dəyişdi. Seymur Baycan deyir ki, türklər Azərbaycana dönərdən başqa heç nə gətirmədilər. Fazil ona cavab verə bilmirdi ki, Türkiyə Azərbaycanda bu qədər türk liseyi açıb, yüksək təhsil verib? Ayə, Fazil indiyə qədər türkçülükdən neçə kitab yazıb, hələ kitablarını mənə də verib oxumağa. Bundan türkçü olmaz. Verdiyi kitabları gətirib qaytaracam özünə».
Fazil bəyə mənim də etirazım var idi. Odur ki, bir azdan ona yaxınlaşıb «Ay Fazil bəy, axı Babək böyuk sərkərdə olub, onunla nə işin var» dedim. Fazil bəy də gülümsəyərək belə cavab verdi: «Babək yaxşı oğlan deyil, onu Amalya kişi eləyib».
Fazil bəy bununla «Babək» filmində Babəkin arvadı Zərnisə rolunu oynayan aktirisa Amalya Pənahovanı nəzərdə tuturdu.

Nardaranlının adını püşk atmaqla müəyyənləşdirdik

- Ötən bələdiyyə seçkilərindən əvvəl «Bakı kəndlərində bələdiyyə seçkilərinini vəziyyəti» mövzusunda bir tədbir keçirilmişdi. Redaktorumuz APA və «Turan»ın informasiyalarını əməkdaşımız Aqil Camala verib tapşırmışdı ki, həmin tədbirdən xəbər hazırlasın. Adaşım da baxıb gördü ki, tədbirdə çıxış edən Nardaran sakininin adını APA Əzizağa Talıbzadə kimi, «Turan» isə Əbdüləli Talıbzadə kimi təqdim edib. Yəni soyadlar eyni olsa da, adlar fərqli idi. Adaşım məndən soruşdu ki, bəs görəsən bu nardaranlının adını necə yazım, biri belə yazıb, o biri elə. Mən də dedim ki, «Ə.Talıbzadə kimi yaz, vəssalam. Yəni nə şiş yansın, nə kabab”.
Aqil Camal isə dedi ki, gərək adı tam yazsın. Bir az fikirləşdikdən sonra adaşım orijinal təklif verdi ki, gəl püşk ataq, kimin adı çıxsa onun da adını yazarıq. Beləliklə, bir kağız parçasına «Əbdüləli», birinə də «Əzizağa» yazıb düyünləyib püşk atdıq. Açdığımız kağızdan isə «Əbdüləli» çıxdı. Adaşım da nardaranlını elə Əbdüləli Talıbzadə kimi yazdı. Amma səhərisi günü
nardaranlıdan etiraz gəlmədi. Görünür, püşkümüz düz çıxıbmış.

Xanlar Xoca, müstəqil jurnalist

Redaksiyada mürgüləmə

- "Çayçı Məmməd" kimi tanınan, özümə ustad bildiyim mərhum jurnalist Məmməd Nazimoğlu "Mentalitet" qəzetini nəşr etdirəndə mən də onun yanında müxbir işləyirdim. Bir gün çox yorğun olduğumdan necə oldusa, elə divanda oturan yerdə yuxu məni tutmuşdu. Mən oyananda isə redaksiyada heç kim yox idi. Əvvəlcə qaranlıqda gözlərimi açanda nə baş verdiyini anlamadım. Amma sonra yavaş-yavaş ağlım başıma gələndən sonra vəziyyəti anladım. İşçilər məni yatmış görüb, oyandırmadan qapını çöldən bağlayıb getmişdilər.
Səhər tezdən rəhmətlik Məmməd müəllim gəlib qapını açanda məni içəridə görüb çox təəccübləndi, sonra isə narahat olmağa başladı ki, bəs gecəni bu soyuqda necə keçirmisən. Sonralar bu hadisəni tez-tez yada salıb gülərdik.

"Kəfənli aksiya"

- “525-ci qəzet"də repotyor işləyirdim. O vaxtlar da mərhum Əşrəf Mehdiyev tez-tez "kəfənli aksiyalar" təşkil edirdi, belə aksiyalar isə mənim heç xoşuma gəlmirdi. Bəxtimdən də bir dəfə necə oldusa, onun aksiyasını işıqlandırmaq üçün məni göndərdilər. Aksiyada hansı şüarlar səsləndiriləcəyini təxmin etdiyim üçün mitinqə getmədim, fikirləşdim ki, onsuz da polis Əşrıf Mehdiyevə aksiya keçirməyə imkan verməyəcək. Bir az şəhəri gəzdikdən sonra redaksiyaya qayıdıb aksiyanın baş tutmadığını bildirdim. Amma axşam "Turan" agentliyi aksiyadan xəbər göndərəndə redaktorlar tərəfindən danlandım.

Nicat Rüsəmov, Ədalət qəzetinin keçmış əməkdaşı

Elbrusun qışqırması

- Milli Məclisin iclas günü idi. Parlament müxbirləri foyedə iclasın başlanmasını gözləyirdilər. APA-nın müxbiri Elbrus Seyfullayev jurnalistlərə bildirdi ki, Həcc ziyarətinə getməyə hazırlaşır. Bunun üçün ona Qafqaz Müsəlmanları İdarəsi kömək etməli idi.
Məclisin iclası başlamışdı və jurnalistlər lojadan iclası müşahidə edirdilər. Mən foyenin ikincə mərtəbəsindən gizli nömrə ilə Ebrusa zəng etdim. Deim ki, “səni Qafqaz Müsəlmanları İdarəsindən Hacı İsrafil narahat edir”. Elbrus mənlə çox nəvazişlə danışdı. Şeyx Həzrətlərinə salamını çatdırmağımı xahiş etdi.
Mən də dedim ki, “gərək üzürlü hesab edəsən, sən bu il ziyarətə gedə bilməyəcəksən. Elə buna görə səni narahat edirdim”.
Bir də gördüm Elbrus qışqıra-qışqıra lojadan foyeyə çıxdı. Başladı o tərəf-bi tərəfə qaçmağa. Qışqıra-qışqıra deyirdi ki, “hacı axı niyə gedə bilmərəm ki? Bəs, mən bütün işlərimi Həcc səfərinə görə planlaşdırmışam!!”. Elbrus danışa-danışa düz gəlib mənimlə üzbəüz dayandı. Ona cavab verə bilmədim, eləcə telefonu qulağımda saxlamışdım, amma özümü gülməkdən saxlaya bilmədim. Bunu görən Elbrus məni söyə-söyə lojaya qayıtdı.

Milli Məclisdə “oğurluq”

- Jurnalist Real Cəfərli “Xalq Cəbhəsi” qəzetindən Milli Məclisə gəldiyi ilk gün idi. Necə oldusa, jurnalistlərin otağında o, daiktafonun qapağını itirdi. Nabələd adam ola, nəsə itirə. Bir-bir hamıdan soruşdu. Firudin Qədiroğlu ondan soruşdu ki, axırıncı dəfə diktafonu kimin yanında olub, Real da cavab verdi ki, “İki sahil”in müxbiri Elçin Namazovun. Firudin necə etdisə, bir də gördük Real Elçinin üstünü kəsdirib ki, oğurladığı qapağı qaytarsın. Nəsə, Realla Elçin davaya çıxdılar. Bir nəticə əldə etməyən Real yenidən Firudunun yanına qayıtdı. Firudin da dedi ki, “get onun çantasını yoxla, o, belə işlərlə məşğuldur”.
Real elə də etdi. Elçin qışqıra-qışqıra çantasını açdı. Doğrudan da Realın diktafonun itən qapağı onun dəftərinin arasından tapıldı. Bildik ki, bu təsadüfən belə olub. Real qışqırdı ki, bəs oğrunu tapıb. Elçin isə bərk dilxor olmuşdu. Belə əhvalla biz lojaya qalxdıq. Elçinlə Real aralı otursalar da arabir düşməncəsinə baxışırdılar. Gülməkdən bizdə can qalmamışdı. Axırda Elçin dözə bilməyib Reala hücum çəkdi. Onları güclə araladıq. Elçin Realı lojadan iclas zalına atmaq istəyirdi. Elçinin bir cümləsi yaddan çıxmaz: “Ayə, sən kimsən ki, məni oğurluq etməkdə suçlayırsan...”.
Soradan bu məzhəkənin “Fedya” (Firudin) tərəfindən hazırlandığını bildik.

Kamilin araq içməyi

- İctimai Televiziyada işləyən həmkarımız Mais Piriyevin toyuna getmişdik. “525-ci qəzet”in əməkdaşı Kamil Həmzəoğlu da aramızda idi. Kamil Elşad Eyvazlı ilə üzbəüz oturmuşdu. Bilirdi ki, yenə onunla bağlı bir komediya çıxarılacaq. Ona görə də Elşaddan gözünü çəkmirdi. Məclisin şirin alınması üçün ofsianta 1 “şirvan” verdim, dedim Kamil üçün gətirilən su şüşəsinə araq doldursun. Kamilin də indiyəcən dilinə spirtli içki dəyməyib. Ofsiant dediyim kimi elədi. Bilirdim ki, nə olsa, Kamil Elşaddan şübhələnəcək. Kamillə Elşad üzbəüz oturub söhbət edirdilər. Birdən Kamil özünə “su” süzdü, sonrada stəkanı burnəfəsə
başına çəkdi... Aləm qarışdı. Kamil Elşadın üstünü kəsdirdi ki, “bunu sən etmisən”. Elşad nə qədər and içsə də Kamil ona inanmadı ki, inanmadı.

Anar Tağıyev «Azərbaycan» qəzetinin müxbiri

Nemət Pənahlının adaşı

- Jurnalist fəaliyyətimlə əlaqədar qarşılaşdığım ilk maraqlı hadisə 1997-ci ildə baş verib. Həmin ilin noyabrında o zaman əməkdaşı olduğum «Üz-üzə» qəzetində mənə Milli dirçəliş günü ilə bağlı Nemət Pənahlıdan müsahibə almağı tapşırmışdılar. Nemət Pənahlının əlaqə telefonunu əldə edib ona zəng vurdum. Lakin o, mənimlə görüşməyi 3-4 gün yubatdı. Nəhayət noyabrın 16-da məni Müstəqil Azərbaycan Partiyasının qərargahına dəvət etdi. Nemət Pənahlı ilə vədləşdiyim vaxt partiyanın qərargahına getdim. Amma burada qarşıma çıxan Nemət Pənahlı adlı şəxsin tamam başqa bir adam olduğunu gördükdə xeyli təəccübləndim. «Mənim adım Nemət Pənahlıdır» deyə müsahibim özünü təqdim edərək söhbətə başlamaq istədikdə ondan üzrxahlıq edib yanlışlığa yol verdiyimi bildirdim. Müsahibim də hazırcavab adam idi. «Bilirdim ki, siz mənim adaşım olan digər Nemət Pənahlını axtarırsınız. Neynəmək olar? Adımız da soyadımız da eynidir» deyib özünü o yerə qoymadı.

"Heyf o çıxışdan...”

- 2006-ci ildə Yeni Azərbaycan Partiyasının Gənclər təşkilatının sədr müavini Zaur Adıgözəlovla görüşüb ondan o vaxt çalışdığım «Həftə içi» qəzeti üçün müsahibə almalıydım. Sədr müavini ilə görüşdüm, tanışlıqdan sonra diktofonumu hazırlayıb müsahibəyə başladıq. Zaur Adıgözəlov Azərbaycan gənclərinin dünya miqyasındakı uğurlarından, habelə gənclərlə bağlı Bakıda keçiriləcək konfransa hazırlıqdan danışır, mən isə arabir ona mövzu ilə bağlı öz suallarımı verirdim. Müsahibə başa çatdıqdan sonra görüşüb ayrılmaq istədim. Diktofonu masanın üzərindən götürəndə məlum oldu ki, o, heç nə yazmayıb. Pərt halda üzrxahlıq etdim. Müsahibim mənim narahat olduğumu görüb “fikirlərimi yenidən təkrarlayaram» dedi və yeni çıxışa başladı. Nəhayət müsahibə başa çatdı. Mən Zaur Adıgözəlovla görüşüb otaqdan çıxanda eşitdim ki, müsahibim astaca öz-özünə deyir: «Heyif bayaqkı çıxışımdan. İndiyə qədər hələ heç yerdə belə danışmamışdım».

Hazırladı Günay Musayeva

http://modern.az/articles/2700/1/

Show-biznes.az saytını Rza Zerrab dağıtdırıb?

2010-02-14T08:10:00.000-08:00

Xanlar Xoca: «Bu barədə deyilənləri real hesab etmirəm»

Məlum olduğu kimi Show-biznes.az saytı bir necə gündür ki, fəaliyyətini dayandırib. Yaranan problemin tanınmış iş adamı, Azəri qızı Günellə bir zamanlar eşq məcarası yaşamış Rza Zərrabla bağlı olduğu iddia olunur. Belə ki, Zərrabla bağlı yazıların yazılmasından sonra güneyli iş adamı Show-biznes.az saytını dağıtdırıb.

Bununla bağlı TİA.AZ-ın sualına cavab verən saytın rəsmisi Xanlar Xoca bildirib ki, bu real məslə deyil. O deyib ki, saytı xakerlər dağıdıb. “Saytda əsasən şou biznes sahəsindəki insanlarla bağı yazılar yazılırdi. Və sayt artıq 3 günə yaxındır ki, fəaliyyətini bərpa etməyə calışır”.
Xanlar bəy daha sonra bildirdi ki, sayt əvvəlkindən fərqli formatda oxucuların ixtiyarına veriləcək. Onun sözlərinə görə, saytın texniki məsələlərlə bərabər, yeni, həm də maraqlı məlumatlar əldə etməklə məşğuldurlar. “Bərpadan sonra fəaliyyətimiz qanun cərcivəsində davam etdirmək və məsələlərə daha da tənqidi yanaşmaq niyyətindəyik”.

TIA.AZ

http://tia.az/index.php?name=News&op=Article&sid=1518&reng=Xanlar%20Xoca:&newlang=az

Yamaqlar və yazıçılar

2010-02-14T08:03:00.000-08:00

Mən biləni Azərbaycanda indiyədək kitab mükafatı olmamışdı və Milli Kitab Mükafatı bu sahədə ilkimizdir. İndi isə artıq Milli Kitab Mükafatının “onluğu”na düşənlər məlum oldu. MKM-ın təşəbbüskarlarından Nigar Köçərli qalib olmaq üçün zəng etdirmək və ya rüşvət təklif etmək istəyənlərə mətbuat vasitəsilə sərt mesaj yollayandan sonra bəziləri yarınmaq yolu tutmuş, “pulun yoxdursa, şirin dilin olsun” taktikasını seçmişdilər. Mütəllibovun prezident seçkisinə tətbiq etdiyi yaş senzi kimi bəziləri “filankəs yaşlıdır”, “onun hər şeyi var, nəyi əskikdir” kimi mənasız iddialarla rəqibini gözdən və həvəsdən salmağa çalışırdılar. Başa düşmək olmur bunlar kitab, ədəbiyyat deyəndə nə başa düşürlər. Yazıçının gənci, qocası olmaz ki. Yazıçının yaxşısı, pisi də olmaz. Ya yazıçı olar, ya da yazıçı adına yamaq.

Yazıçı mükafat üçün yazmır axı. Əsl yazıçı, şair üçün mükafat oxucu sevgisidir. Ədəbiyyat tarixi bilicilərinə məndən də yaxşı məlumdur ki, tarixdə yazdıqlarını heç yanda çap etdirməyən və yalnız ölümündən sonra məşhurlaşan yazıçılar da olub. Əsl ədəbiyyat adamı öz vicdanı naminə yazmalıdır, mükafat naminə yox. Amma bir halda ki, yazdığına görə mükafat da verirlərsə daha bir-birini qırmaq, təhqir etmək yox, səbrlə nəticələri gözləmək lazımdır. Daha bu xalqın yazıçısı da uşaq kimi səbirsizlik nümayiş etdirəcəksə körpələrdən nə gözləyək? Digər narahat doğuran məqam isə uşaq ədəbiyyatı ilə bağlıdır. Bu gün Azərbaycan ədəbiyyatında ancaq sevgi, ayrılıq, çılpaq səhnələrin bayağı təsviri üstünlük təşkil edir. Bir nəfər yoxdur ki, uşaq ədəbiyyatına aid nəsə yazsın, nə təmsil yazan var, nə nağıl. Povest yazana da nadir hallarda rast gəlmək olur, onda da bir çox hallarda adam oxuduğuna peşmançılıq çəkməkdən başqa nəsə qazanmır. Müsabiqəyə təqdim edilən əsərlər arasında uşaq ədəbiyyatına aid bir yazıya da rast gəlmək mümkün deyil. Məgər uşaqlar oxucu sayılmır? Uşaq üçün yaza bilməyən böyük üçün nə yazacaq ki? Böyük yazıçı olmaq istəyən gərək əvvəlcə uşaqlar üçün nəsə yaza bilsin, çünki uşaq daha tələbkar oxucudur, həm də uşaq yalan danışmağı sevmir, bəzi tənqidçilər kimi nəyinsə xatirinə hansısa cəfəngiyyata “ədəbi hadisə” donu geyindirmir. Bu saat hamı roman yazır, romanın nə olduğunu bilən də , bilməyən də. Sonra da elə yekə-yekə “mən roman yazmışam” deyirlər ki, adam mat qalır. Təsəvvür edin ki,İsmayıl Şıxlı, Fərman Kərimzadə, Əzizə Cəfərzadə də roman yazıb, indi hansısa cüvəllağı da. Belə yerdə deyiblər ki, “Kərəmi burda ağlamaq tutur”.

Yazıçı əsər yazar, nəzəriyyəçi də araşdırar görək kim nəyin banisidir. Amma indi eləsi tapılır ki, həm qeybətcil arvadlar kimi ağzına gələni yazır, həm də nəzəriyyəçi alim kimi deyir ki, “vəssalam mən filan janrın banisiyəm”. Halbuki hələ ədəbiyyatda yenicə iməkləməyə başlayıb. Məgər Nəcəf bəy Vəzirov dramaturgiyada tarixi faciə janrında ilk əsəri yazanda “mən tarixi faciənin banisiyəm” deyib camaatın qulağını, gözünü yağır eləmişdi? Hansı peşənin sahibi olmasından asılı olmayaraq insan bir az təvazökar olsa yaxşıdır. Bəzi üzdəniraq müğənnilər kimi özünü ha tərflə, hamı bilir də sən kimsən. Nə qədər “mən dahi yazıçı, şair, publisist, dramaturqam,əsərim belə gözəldir, belə idealdır” desən də oxucu sevmirsə sevməyəcək.

Ölkədə bu qədər dəyərsiz romanlara imza atanlar cəfəngiyyat yazmaqdansa uşaqlar üçün topa, pişiyə, xoruza aid bir hekayədən, şerdən yazsaydılar bəlkə də daha çox sevilərdilər. Amma görünür indiki yazıçılıq və şairlik iddiasında olanlar ayrı sevdadadırlar. Əksəriyyəti ev, maşın, təqaüd həsrətindədir, təqaüd alanların isə çoxu daha da ruhlanmaqdansa əksinə özlərini yaradıcılıqdan elə təcrid edirlər ki, sanki təqaüdü bunlara “al bu pulu təki yazma” deyə verirlər. Halbuki yaradıcı adam daim axtarışda olmalı, hər bir insana yeni bir obraz kimi baxmalı, mənfi və müsbət tərəflərini görməyə çalışmalıdır. Nə qədər sevgidən yazmaq olar axı. Məgər bu dünyada başqa mövzular yoxdurmu? Ədəbiyyatda öz yerini tapa bilməyən xırda adamlar gözləyirlər ki, Anar bir əsər yazsın, bunlar da sonra ona oxşar nəsə cızmaqara eləsinlər.

Ay “yazıçılar”, axı belə ədəbiyyat yaratmaq olmaz. Vallah heyfdir o kağız, oxucuya yazığınız gəlmirsə heç olmasa o kağızı ölkəyə gətirənlərin əməyini zay eləməyin. Yaza bilirsiz yazın, yaza bilmirsinizsə gedin bir sənət öyrənin. Əgər istedadınız yoxdursa atın da bu yazmağın daşını. Bir türk cizgi filminin qəhrəmanı kimi güzgünün qarşısında durub nə qədər “en gözel benim”, “en şirin benim” desəniz də özünüz deyib özünüz eşidəcəksiz. Kim bu oxucu tərifi eşitmək istəyirsə səmimi yazmalıdır, öz hisslərini gizlədib qonşunun hisslərini yazmaqla rəğbət qazanmaq mümkün olan iş deyil. Həyat özü bir romandır. Bu romanı hamı yaşayır, amma hamı yaza bilmir. Bizim mükafatdan, fəxri ad, ev və digər asılılıq gətirən maddiyatdan ötrü sinov gedən bəzi üzdəniraq yamaq “yazıçılar” kimi...

Xanlar Xoca

Dəyişən sifətlər

2010-02-14T04:43:00.000-08:00

Bəzən kiminsə ən böyük arzusunun çox yaşamaq olduğunu eşidəndə təəccüblənirəm. Çünki insan nə qədər çox yaşasa görəcəyi simasız, yaltaq və buqələmun adamların sayı da artacaq. Elə son 4-5 ildə o qədər dəyişilmiş sifətlər gördük ki. Məsələn, biri var gəzmədiyi televiziya qalmayıb, sonra necə olubsa hansısa televiziyada ikinci-üçüncü adamlardan birinə çevrilib, indi də müdirinin kreslosunun laxladığı barədə şayiələri eşidən kimi hərəkətə keçib, əlavə şayiələri də yaxın bildiyi adamların vasitəsilə mətbuata sızdırıb özünü gözə dürtməyə çalışır ki, bəlkə bir az qabağa gedə. Hərdən adına şerə bənzər nəsə yazdıran bu adam deyilənə görə məndən də bir az narazıdır. Həqiqət acı olur axı ona görə. Bir başqası da vaxt vardı müxalifətdə iqtidara qarşı söyüş, təhqir və iftira maşını rolunu oynayırdı, sonra mövqeyini necə dəyişdisə indi nə müxalifət olduğu məlumdur, nə də iqtidar. Amma yenə də öz ampluasındadır, Nelsonun suvarma sistemi kimi fırlanır, hər tərəfə iftira və təhqir yağdırır, onun üçün hətta seçdiyi obyektin qadın olmasının da fərqi yoxdur. Müxalifətdə olanda onun bir “metrəsi” də vardı. İndi o da hörmət sahibidir, qələmi iti olmasa da sahibi imkanlıdır, “itə sahibinə görə hörmət edərlər” məsəlini bildiyindən o da istifadə edib özü kimi birinə tribuna verib xoşuna gəlməyənlərə tərəf daş atdırır. Belələrini saymaqla bitməz. Satmağa bir şey tapmayanda ya özlərini, ya da mənəviyyatlarını satışa qoyurlar. Sonra isə yaxın ətraflarına deyirlər ki, “vallah çörəyə görə məcburam”. Ləyaqətli kişi və ya qadın maska taxıb çörək yeməz, ya göründüyü kimi olar, ya da olduğu kimi görünər. Əgər kimsə dildə başqa söz deyib, beynində başqa cür düşünürsə ona insan demək günah olar.

Kimsə dünən cümlə qura bilmirdi, bu gün Ayda post qurur, dünən kiminsə qəlyanını dolduran indi cangüdənlə hərlənir və s. Bu cür buqələmun və sifətsiz, xırdalanmış adamları görəndən sonra onlarla bir cəmiyyətdə uzun ömür yaşamağın bir anlamı varmı? Kiçik bir cəmiyyətdə buqələmun bir dənə də olsa yenə çoxdur, amma bu qədər olması artıq faciədir. Bilirəm ki, buqələmunların adlarını çəkməməyim təəccüb doğurur. Amma ad çəkməməyimin səbəbi var. Onları hamı tanıyır, bir də adlarını çəkib şərəfləndirmək istəmirəm. Həm də özləri də oxuyub özlərini tapacaq, reaksiya verəcəklər ki, bu da yazıya bir az əyləncə qatacaq. Əyləncə demişkən, bir çoxları indi özləri üçün əyləncəni ya əttökən qonaqlıq verilişlərində tapırlar, ya da dərk edə bilmədikləri hadisələri hansısa mifik təşkilatların ayağına yazmaqda. İlk baxışdan nə qədər fərqli görünsə də məzmun baxımından hər ikisi qeyri-ciddi və populizmə hesablanmış sayıla bilər. Belələri yaxşı bilirlər ki, bu cəmiyyətdə miflərə, sirli dünyaya, uçan obyektlərə maraq həmişə böyük olub və ona görə də real dünyadan deyil xəyallardan yazırlar. Bu qədər dəyişilmiş sifətlər, buqələmunlar var ikən xəyallar aləmindən yazmaq nəyə lazım?

Söz azadlığı

2010-02-04T10:40:00.000-08:00

Son illər ən çox eşitdiyimiz söz “söz azadlığı” və “insan hüquqları”dır. Amma bu sözdən ən çox istifadə edib ölkədə söz azadlığının olmamasından danışanlar elə özləri söz azadlığını nə sevir, nə də kiminsə fikir və vicdan azadlığına hörmət edir. Hələ bu azmış kimi arada eləsi olur ki, kiminsə müəllif haqqına da iddia etməyə qalxır. Məsələn bu günlərdə “Exo” qəzetində araşdırmaçı jurnalist Seymur Kazımovun Danimarkalı redaktor Fleminq Roce ilə müsahibəsini oxudum. Düzü tanınmış insanları, müqəddəsləri təhqir etməklə Herostatlıq eşqinə düşənlərə nə qədər nifrət etsəm də hər halda bu müsahibəni xəstə düşüncəli bir insanın nələr fikirləşdiyini öyrənmək məqsədilə oxudum. Amma sonradan Facebookda müsahibədən də maraqlı müzakirələrin şahidi oldum. Sən demə, 1 il əvvəl alınan müsahibənin indi işıq üzü görməsinin xüsusi səbəbi varmış. Əgər müsahibəni alan jurnalist müəlliflikdən imtina etsəymiş, yazının altında başqasının imzasının getməsinə razılıq versəymiş başıbəlalı müsahibə 1 il əvvəl ortaya çıxarmış. Bu da sənə söz azadlığı, müəlliflik hüququ. Təbii ki, S.Kazımov da iftira, böhtan dolu bir yazı yazsa, ya da müsahibə alsaydı heç kim ondan müəlliflikdən imtina etməyi istəməyəcək, əksinə üzündən öpüb yazısını dərhal səhifəyə qoyacaqdılar. Ədalətdən, azadlıqdan danışanların söz azadlığına sevgisi bax budur. Başqa bir misal. “Azadlıq” qəzetinin yazarı Arzu Abdullanın “Yeni nəsil” Jurnalistlər Birliyinə qarşı iddiası məhkəmə tərəfindən rədd edildi. Həmişə söz azadlığından, insan hüquq və azadlıqlarından, jurnalist hüquqlarından danışanlar, iqtidarı azad sözü boğmaqda günahlandıranlar, palaz-palaz hesabatlar hazırlayanlar bir maraqlanmadılar ki, görəsən bu jurnalist nədən narazı qalıb, problemi nədir? İndi Arzu Abdulla hökumətdən kimisə məhkəməyə versəydi nə olacaqdı? Bax əsl həngamə onda qopacaqdı. O zaman işlədiyi qəzetdə onun iddiası ilə bağlı informasiyanı dərhal manşetə çıxarar, məhkəmə çəkişməsini sonadək diqqətdə saxlayar, hüquq müdafiəçiləri isə hər gün bir hesabat hazırlayardılar, “Sərhədsiz reportyorlar”, “Articl 19” və s təşkilatların Azərbaycana turist səfərləri təşkil olunacaqdı. Deməli bu ölkədə söz azadlığı, insan hüquqları mövzusu ətrafında hay-küy salanların özləri heç söz azadlığına əhəmiyyət vermir, istədikləri anda onu ayaqlamaqdan çəkinmirlər. Hərə söz və fikir azadlığını öz istədiyi kimi qavrayır və tələb edir. Təəssüf ki, kimi onu hamı üçün, kim isə yalnız özü üçün arzulayır.

Xanlar Xoca

Bizim Ordu

2010-02-04T10:39:00.000-08:00

Bilirəm ki, indi bəzi insanlar mövqeyimi bəyənməyəcək, yenə hərə öz bildiyi formada etiraz edib səhv düşündüyümü isbatlamağa çalışacaqlar. Olsun, demokratik cəmiyyət qurmaq istəyiriksə hər kəs öz fikrini sərbəst bildirə bilər necə ki, indi hərbi hissədə baş verən cinayətə görə bir çoxları “asıb-kəsməyə” adam və məqam gəzir. Bu məqam indi bəzi qələm dostlarımızn əlinə göydəndüşmə fürsət verib və biri müdafiə nazirindən, o biri Ali Baş Komandandan, bir başqası isə hər ikisndən hesab istəyir. Amma gəlin hadisəyə təmkinlə yanaşaq. Ordu cəmiyyətin bir parçasıdır. Cəmiyyət necədirsə onun ordusu da elədir. Hər həftə ANS-in “Cinayət işi” verilişində neçə-neçə məişət zəminində baş verən hadisələr nəticəsində qətlə yetirilənlər və cinayətlər haqqında danışılır, intiharlar haqqında məlumat verilir. Hər həftə bəlkə 5-6 nəfər məhz ailədaxili münaqişə nəticəsində qətlə yetirilir və bu təkcə Bakıda və digər iri şəhərlərdə baş verənlərdir. Amma elə rayonlar var ki, orda baş verən qətl hadisələrinin üstü açılsa da sadəcə mətbuata çıxmır. Orduda da bu cəmiyyətin övladları qulluq edir və onlar da depressiyaya düşə, stress keçirə, kimin üçünsə darıxa, kiminsə rədd cavabını ala və ya ailəsinin çətin güzəranından dolayı fikir çəkib bunun günahını yanlış olaraq cəmiyyətdə, başqa insanlarda axtara bilər.Sevdiyi qızın rədd cavabına görə özünü metroda qatarın altına və ya dənizə atan insanlar haqqında o qədər yazılıb ki. İndi əsəbləri qaydasında olmayan və ya sonradan aldığı hansısa informasiyalar nəticəsində psixikası pozulan hansısa əsgər bir hadisə törədirsə və ya intihar edirsə bunda nə nazir, nə də Komandan günahkar deyil. Hər əsgərin yanında bir nəzarətçi əsgər də qoyulası deyil ki.

Amma çıxış yolu həmişə var. Mənim fikrimcə əsgərlərlə ailələri arasında telefon əlaqəsinə ümümiyyətlə son qoyulmalıdır. Çünki bir çoxları telefonda əsgərə məhz belə informasiyalar verirlər: yeznə yenə bacını incidir, atan iş tapa bilmədi, sosial yardımı hələ ala bilmirik, qardaşın imtahandan kəsildi, sevdiyin qız başqası ilə gəzir və sair və ilaxır. Sonra da deyirlər ki, bəzi komandirlər guya əsgərlərdən kontur istəyirlər. Təbii ki, sən əgər zəng etmək istəyirsənsə başqa cür ola da bilməz ki. Əlbəttə hansısa istisna halların ola biləcəyini də unutmaq olmaz. Amma hər bir halda yuxarı rəhbərlik var və edilən şikayət cavabsız qalmaz. Sadəcə bizim cəmiyyətimizdə olduğu kimi, onun ayrılmaz hissəsi olan orduda da bir fikir var ki, şikayət etmək eyibdir, adama gülərlər və s. Belə olan halda günahı başqasında deyil, öz hüquqlarını qoruya bilməməkdə və ya qanuni şəkildə qorumaq istəməməkdə axtarmaq lazımdır.

Ana oğulu əsgərliyə yola salan kimi dərhal yanına tələsir, başa düşmək olmur bu əsgərlikdir, yoxsa kurort. Halbuki əsgərlik həyatı mülki həyatdan ciddi fərqlənməlidir. Məgər Sovet dövründə əsgərin yanına getməkmi vardı? 2 il müddətində nəinki ailəsindən, hətta Azərbaycandan uzaq düşən, Sibirdə, ADR, Çexoslovakiya kimi ərazilərdə hərbi xidmət keçən əsgərlər yalnız məktub vasitəsilə evlərilə əlaqə saxlaya bilirdilər. İndi hansısa oxucu deyəcək ki, o vaxt orduda belə hadisələr baş vermirdi. Amma səhv fikirdir. O vaxt da belə hadisələr Sovet ordusunda baş verirdi və həmin ordu daha böyük olduğuna görə hadislərəin sayı da çox idi, sadəcə qapalı bir cəmiyyət olduğu üçün heç kim heç nədən xəbər tutmurdu, həlak olan əsgərin cəsədini dəmir qutularda birbaşa qəbiristanlığa aparıb dəfn edir, qutunun içində cəsəd, yoxsa qum doldurulmuş kisə olduğu naməlum qalırdı. Belə hadisələr dünyanın bütün ordularında baş verir. İndi Azərbaycan Milli Ordusunun Daşkəsəndə yerləşən hərbi hissəsində baş verən son hadisəyə də cinayət hadisəsi kimi yanaşmaq lazımdır, bundan şou düzəltmək yox. Belə şouların ictimai fikrin yanlış yönləndirilməsinə səbəb ola biləcəyini nəzərə alıb ordu mövzusuna həssas yanaşmaq vacibdir. Əgər hələ istintaq yenicə başlayıbsa hanısa fərziyyələr irəli sürüb sonra da həmin əsassız fərziyyələr ətrafında ekspert rəyləri öyrənməkdənsə istintaqın nəticəsini gözləmək daha düzgündür. Ordu ailə deyil və sərt nizam-intizamla idarə olunmalıdır. Ordunu ordu edən də elə onun sərtliyi, intizamıdır, əgər hərbi xidmətdəki əsgər də yeyib yatacaqsa daha ondan əsgər olmaz ki. Bu ordunu sevmək də olar, sevərək tənqid etmək də, amma gözdən salmağa çalışmaq yolverilməzdir.

Xanlar Xoca

“Demokrat” bolşeviklər

2010-01-24T11:48:00.000-08:00

Ölkəmizdə çox təhlükəli bir meyl müşahidə olunmaqdadır. Bir qrup insan internet və qəzet səhifələrində yetənə yetib yetməyənə də bir daş atıb qəhrəman olmaq istəyir, buna da nail olmayanda evdə öyrəndiyi və tərbiyəsinə uyğun sözləri hörmətli, seçilmiş insanlara ünvanlamaqdan belə çəkinmir. Bir sözlə demokratiya maskası taxmış bolşeviklər normal müzakirə apara bilməyəndə dərhal bildikləri bütün təhqir sayıla biləcək sözləri birnəfəsə ya deyir, ya da yazırlar. Onların düşüncəsinə görə, hamı səhv edə bilər, amma onlar heç vaxt səhv etməz, səhv düşünməz. Bolşeviklər də elə düşünürdülər. “Kim bizimlə deyilsə bizə qarşıdır” devizi bolşeviklərdən indi bəzi internet “demokrat”larına miras qalıb. Bu gün bir çoxları bolşevik fəaliyyətini Facebookda davam etdirir, ən azı unudulmamaq üçün. Həyatda bəxti gətirməyənlər isə onlara züy tutmaqla məşğuldurlar. Adi bir araşdırma aparanda məlum olur ki, radikalların, züytutanların bir çoxu daun sindromundan əziyyət çəkənlər kimi fotogenik cəhətdən bir-birinə bənzəmələri bir yana, tale baxımından da oxşardırlar. Onların radikallığının arxasında duran səbəblər bir çox hallarda eynidir: nakam sevgi, həyatda özünü tapa bilməmək, özünə inamsızlıq və asan yolla varlanmaq istəyi. Xüsusilə gənclərin öz uğursuzluğuna, acı taleyinə görə başqalarını günahkar bilib radikallaşması çox təhlükəli tendensiyadır.

Ötən yazımda Naxçıvanın adı ətrafında bəzi insanlar tərəfindən qəsdən yaradılmış ajiotaja münasibətimi bildirdim. Mənə qədər kifayət qədər yazanlar olmuşdu bu barədə, amma çoxları Naxçıvanı qara rəngdə göstərməyə çalışırdı. Bir vətəndaş olaraq öz fikrimi yazanda bir nəfər beş nəfərin adından ya şərh yazdı, ya da evdə eşitdiyi sözləri elektron poçtuma göndərdi. Nə var, nə var ağa ağ, qaraya qara demişik. Olmazmış. Bu ölkədə yerindən duran Prezidenti və onun təyin etdiyi istənilən bir məmuru tənqid edə bilər, amma burnu da qanamaz, indi hünər lazımdır ki, obyektiv həqiqəti yazasan, yalanları ifşa edəsən və ya bir müxalifət liderini tənqid edəsən, səhvini göstərəsən. Olmaz. Bir anda virtual qarğa quzğun üstünə tökülüşəcək. Hamısı da bunu demokratiya adı ilə edəcək ki, “bəs biz demokratıq, ona görə də yalnız biz düz danışa bilərik”. Guya düz danışmaq bunların monopoliyasındadır, başqa kimsənin haqqı yoxmuş düz danışmağa. Başqalarını tənqid edənlər özlərinin tənqid edilməsini heç arzu etmirlər və çay süfrəsi arxasında bir təhər dil tapırlar ki, kasıb yazarları hələ bir müddət istismar edə bilsinlər. Qaydaya tabe olmayanlar isə boykot edilərək könüllü çıxıb getməyə məcbur edilir. Bu da bir ayrı cür “demokratiyadır” və onun qurbanı olan kifayət qədər ad çəkmək olar.

Hamı bilir ki, yalnız faktı olmayanlar və zəiflər həmişə söyüşə əl atır, hay-küy salır. Əgər demokratiya istəyirsənsə fərqli fikirlərə dözümlü olmalısan, anlamalısan ki, hamı sənin kimi düşünə, sənin sevdiyini sevə bilməz. Kimin əlinin kimin cibində olduğunu da hamı bilir. Sadəcə mənə bir məsələ qaranlıqdır ki,bütün günü internetdən sallananlar görəsən hansı əsasla aclıqdan danışırlar? Dolanışığı bərbad olan biri internetdə sallanmaz ki, gedər özünə bir iş tapar. Belələri düzlükdən danışanda yaxşı ki, göydən daş yağmır. Amma qorxuram bir gün Allahın da səbri tükənə.

Xanlar Xoca

Bənəniyar dərsləri

2010-01-24T11:04:00.000-08:00

Bu günlərdə Naxçıvanın adı ətrafında qəsdən yaradılan söz söhbət ölkədəki sabitliyin bəzi insanları narahat etdiyini sübut etdi. Əvvəlcə ölkənin inanclı insanlarının diqqətini cəlb etmək üçün Naxçıvanda guya Aşura mərasiminə polis müdaxiləsi olduğu barədə böhtanlar dövriyyəyə buraxıldı, sonra isə hətta örada ölüm hadisəsinin olduğu barədə dezinformasiya yayıldı. İndi isə məlum olur ki, nə Aşura mərasiminə müdaxilə, nə də ölüm-itim var. Amma söz-söhbət hələ də bitmir. ABŞ və Norveç səfirliyi diplomatlara qarşı hansısa pis münasibətə dair bəyanat verir, “milli” hüquq müdafiəçiləri isə daha da uzağa gedərək “bizim Naxçıvana getməyimizə rəsmi icazə verilməyib, icazəsiz getmək isə pis nəticə verə bilər” deyirlər. Anspress.com-un bu barədə yazdığı xəbərin başlığı lap gülməlidir: “Hüquq müdafiəçiləri Naxçıvana getməyə qorxurlar”. Niyə? Nə var Naxçıvanda qorxulu?

Çox tez-tez Naxçıvanın sərt metodlarla idarə olunmasından danışanlar nədənsə Muxtar Respublikanın blokada şəraitində yaşadığını unudurlar. Əgər bu gün Naxçıvanda sabitlik, əmin-amanlıq hökm sürürsə, insanlar öz güzəranından razıdırsa onda bəs Bakıdakı hüquq müdafiəçiləri nədən narazıdır görəsən? Bir də görəsən bu hüquq müdafiəçiləri əgər harasa getməyə qorxacaqdılarsa onda niyə gedib qorxusuz bir işin qulpundan yapışmırlar? Mütləq hamı hüquq müdafiəçisimi olmalıdır?Bəlkə hüquq müdafiəçisi harasa gedəndə hamı işini buraxıb onun pişvazına çıxmalıdır? Düzdür onları da başa düşmək çətin deyil, daha “siyasi məhbus” məsələsi dəbdən düşüb, yeni mövzu tapmaq lazımdır və bu mənada Naxçıvanda kiminsə burnunun qanaması lap göydəndüşmə sayıla bilər. Ancaq maraqlıdır ki, əgər hansısa diplomat və ya hüquq müdafiəçisi xalqın halına yanandırsa, həqiqətən də hüquqları pozulan insanların taleyinə biganə qala bilmirsə o zaman 1 milyon məcburi köçkünün probleminin həlli ilə niyə məşğul olmur? ABŞ və Norveç diplomatları da insan hüquq və azadlıqlarını belə çox müdafiə edəndirlərsə qoy əvvəlcə evindən, obasından didərgin düşmüş insanların hüquqlarınını bərpası üçün çalışsınlar, öz dövlətləri qarşısında məsələ qaldırsınlar ki, beynəlxalq aləmdəki riyakar və ikiüzlü siyasətə son qoyulsun, Qarabağ problemi, qəti həll olunsun, ondan sonra ərazi bütövlüyü təmin edilmiş Azərbaycanda digər məsələlərə də diqqət yetirmək olar.

Bu il parlament seçkisi ilə əlaqədar şübhəsiz ki, Azərbaycanda sabitliyi pozmaq istəyən qüvvələr ola bilər və onların əlində alətə çevrilməmək üçün hər bir vətəndaş məncə ilk növbədə dövlətin mənafeyini düşünüb əsl vətəndaş mövqeyindən çıxış etməlidir. Milli Məclis isə yaxşı olardı ki, “Kəşfiyyat və əks-kəşfiyyat fəaliyyəti haqqında” və “Əməliyyat axtarış fəaliyyəti haqqında” qanunlara müvafiq dəyişikliklər edib məhkəmə qərarı olmadan telefonların dinlənilməsi və s. ilə bağlı qərar qəbul edəydi. Bu gün dünyanın əksər demokratik dövlətlərində hüquq mühafizə və xüsusi xidmət orqanları məhkəmənin qərarını almadan belə şübhəli şəxsin telefon danışıqlarını dinləyə bilirlər və bu çox mühüm əhəmiyyətə malikdir. Unutmaq lazım deyil ki, hazırda dünya dövlətləri arasında Azərbaycanı Qarabağla bağlı güzəştlərə məcbur etmək üçün daxildən zəiflətmək istəyənlər ola bilər və ona görə də hər kəs müstəqil Azərbaycan dövləti və onun rəhbərliyi ətrafında birləşməyi bacarmalıdır. Yeni ilin ilk həftələrində Bənəniyar kəndində baş verənlər də bu birliyin zəruri olduğunu sübut edir.

Xanlar Xoca

“Dünyanın jandarmı”-Amerika

2010-01-24T10:08:00.000-08:00

Vyetnamda uğursuz müharibə aparan, Yuqoslaviyanı bombalayıb Əfqanıstanda “çoxdan öldürülmüş Bin Ladenin “axtarışı” məqsədilə daşı daş üstə qoymayan, diktator Səddamın sabit İraqını “bombalı” İraqa döndərən ABŞ yenidən dünya jandarmı rolunu oynamağa iddialıdır. ABŞ-ın yeni adminstrasiyası indi də İsrailə qarşı sanksiya tətbiq etmək təşəbbüsü ilə çıxış edir. Bu təşəbbüslə Vaşinqtonun Yaxın Şərq üzrə xüsusi elçisi Corc Mitçell çıxış edib və belə bir addımın Yaxın Şərq sülh prosesinin inkişaf üçün lazım olduğunu deyib.

ABŞ həmişə problemləri öz mənafeyinə uyğun formada həll etməyə çalışıb. 1914-cü ildə başlayan I Dünya müharibəsinə (1914-1918) ABŞ 1917-ci ildə, II Dünya müharibəsinə (1939-1945) isə 1943-cü ildə qoşulub və hər iki müharibədə ABŞ müharibə qərarı verəndə artıq müharibənin taleyi həll olunmuşdu. “İnsan hüquqlarının və azadlığın carçısı” olan dövlət yalnız qənimət bölüşdürülərkən özünü çatdırmağı, az itki ilə yüksək nəticə əldə etməyi üstün tutub və bu gün də həmin siyasəti yürüdür. Gürcüstanda dolu əvəzinə göydən Rusiya bombaları yağanda, avantürist Saakaşvili qalstukunu çeynəyəndə ona fitva verənlər sükut nümayiş etdirirdilər, sonra isə gürcü liderin özünü birinci atəş əmri verməkdə günahlandırıb hətta Avropa Şurasında bu haqda bir qərar da qəbul etdilər. Rusiya-Gürcüstan müharibəsində gürcü xalqının verdiyi itkilər hesabına Rusiya ordusunun gücünü sınamaqdan çəkinməyən ABŞ indi İsrailə sanksiya tətbiq etmək təklifi irəli sürməklə İrana qarşı ərəb dövlətlərinin dəstəyini qazanmaq niyyətindədir. Halbuki dünyanın gözü qabağında uzun illərdir ki, Ermənistan ordusu Azərbaycan torpaqlarını işğal altında saxlayır və ona qarşı hansısa sanksiya tətbiq etmək heç kimin ağlına gəlmir, əksinə Türkiyəyə Ermənistanla .sərhəddi açmaq üçün təzyiq edilir. Ermənistan dinc bəşəriyyət üçün real təhlükədir, Dağlıq Qarabağda narkotika plantasiyaları salınıb, bəlkə də artlq orada nüvə reaktoru tikilir, amma İsrailə sanksiya tətbiq etmək iştahına düşən Ağ Ev “Dağlıq Qarabağ icması” deyilən bir quruma 8 milyon dollar yardım ayırır. Yəni separatizmə, işğala maddi yardım edir. Qəribə məntiqdir. Əgər sanksiya tətbiq etmək mümkündürsə elə olmazmı ki, BMT-nin 4 qətnaməsini həyata keçirmək üçün bu üsuldan istifadə edilsin? Axı Cənubi Qafqazda da sülh prosesinin inkişafı üçün məhz Ermənistana qarşı iqtisadi və siyasi sanksiyalara ciddi ehtiyac var.

Onsuz da dünya ABŞ-da standartların çoxluğunu bilirdi, amma daha bu dərəcədə təsəvvür etmək mümkün deyildi. Sanksiyalarla guya Yaxın Şərqdə sülh prosesinə töhfə vermək istəyən ABŞ-ın erməni sevgisi eyni üsulu Ermənistanda sınaqdan çıxarıb Dağlıq Qarabağın və işğal edilmiş digər torpaqlarımızın dinc yolla azad edilməsinə mane olur. Yuqoslaviyanı parçalayıb, Serbiyanı bombalayıb Kosovonun müstəqilliyini tanıyanda Rusiyanı fövqəldövlət kimi nəzərə almayan Qərb həmişə Qarabağın azad olunmamasında Kremlin maraqlı olmasına eyham vurur, amma görünən budur ki, Dağlıq Qarabağın işğaldan azad edilməsi heç ABŞ-ın öz marağında da deyil. Başımızı insan hüquqları və demokratiya dərsi ilə qatan ABŞ hələ 907-ci düzəlişi tam ləğv etməyib, amma Dağlıq Qarabağda separatçılara yardım ayırır. Fərdlərin İnsan hüquqlarını əldə bayraq edən dünya jandarmı roluna iddialı ABŞ bütöv bir toplumun insan hüquqlarına münasibətdə təəssüf ki, hələ də susur.

Xanlar Xoca

Şou, yoxsa sarı biznes?

2010-01-24T09:34:00.000-08:00

Dünyanın qəribə işləri var. Dünən yuxu olan bu gün gerçəklikdir. Məsələn on il əvvəl heç kimin ağlına gəlməzdi ki, Azərbaycanda Bagira sözü bakirə sözünə sinonim olacaq, amma fələyin işinə bax ki, bu gün Bagiranın mətbuat katibi məhz bunu iddia edir. Hətta dediyinə görə, Bagira qardaşından çəkinirmiş, qardaşının xasiyyəti də ağır imiş. Qeyrətli olmaq belədir də, xasiyyəti götürmür, əsəbiləşir, bu yazıq da məcbur olub evdə uzun geyinir. Məncə hüquq müdafiə təşkilatları bununla bağlı ciddi məsələ qaldırmalıdırlar. Bir müğənni qardaşının qorxusundan evdə istədiyi kimi açıq-saçıq paltarda gəzə bilmir. Ortada bu boyda fakt var ikən necə laqeyd qalmaq olar axı?

Aybəniz Haşımova da Bakıda namussuz gədələrin peyda olmasından, arvad paltarı geyib, sırğa taxmalarından narahat olduğunu bildirir. Bəs qardaş bacısını maşınla görüşə aparanda, bacısının lüt şəkilləri jurnalları bəzəyəndə namus ağacı olmayacaq ki. Bir vaxtlar Bakının məhəllələrində, kəndlərində bir oğlan bir qızla qol-qola gəzə bilməzmiş, eyib sayılırmış, amma indi qol-qola girmək nədir, küçənin ortasında kino göstərirlər, oğlanlar var ki, bacısının kiminləsə eşq yaşadığı haqqında az qala zurna çalınır, o isə guya heç nə eşitmir. Ya biz normadan artıq eşidirik, ya da bu qardaşlar kardırlar. Hər halda tez-tez haqqında söz açdığımız mentalitet deyilən zad əldən gedib artıq, sadəcə ağlayanı yoxdur. Şou biznes adı altında bir çoxları sarı bizneslə məşğul olur, həm də xalqın gözü önündə, utanıb çəkinmədən, xəcalət çəkmədən. Mikrofonu əllərinə götürdüklərinin qırxı çıxmamış hədsiz zənginləşmələrindən kimin hansı yuvanın quşu olduğu aşkara çıxır. Faciə budur ki, millətin ağsaqqalı da daha danışmaq istəmir, deyirsən “ay bədbəxt, incəsənət əldən gedir, lüt ətcəbalalar musiqimizi korlayır, insanların zövqünü zədələyir, bir yol göstər”, deyir “məni elə söhbətlərə qatmayın, mənə öz sənətimdən sual verin”. Belə də dərd olar? Biri ad davası döyür, o biri maşın, bir başqası dövlətdən ev istəyir, ev verirlər deyir bəs təmiri kim edəcək? Hələ eşitməmişəm Azərin bir dəfə desin ki, “ay dövlət, mənə də bir şey ver”.

Belə bir vaxtda Oqtay Əliyev müğənnilərin konsert zalını doldura bilmədiyini irad tutur və bildirir ki, “bunu konsert təşkilatçıları da deyir ki, Azərbaycanda heç kim barmağını qatlaya bilməz ki, salonu öz hesabıma doldurmuşam. Kim olur, olsun…” Yadıma “kor kora kor deməsə bağrı çatlayar” məsəli düşdü. O,Əliyevin “kim olur olsun” deyəndə səsi ilə sənətə üz möhürünü vurmuş Zeynəb Xanlarovanı istisna edib etmədiyini deməsə də , hər halda kimin kim olduğunu xalq bilir. Faiqin, Aygün və Röyanın isə heç pərəstişkarlarının demirəm, konsertlərinə gələnlərin sayı ayrı-ayrılıqda “Yeni Ulduz” yarışmasına SMS göndərənlərdən dəfələrlə çoxdur. Axı hamı yaxşı bilir ki, o müsabiqələrə iştirakçıların yaxın qohumlarından, tanışlarından savayı kimsə SMS göndərmir. Elə isə özgə gözündə tük axtarmaq nəyə lazımdır ? Məncə O. Əliyevin səmimiliyinə inanmaq olardı, əgər uzun illərdir eyni forma və məzmunda efirə çıxan və tamaşaçıya qeybət etməyi aşılayan “Çal çağır” verilişini də tənqid etsəydi. Təəssüf ki, heç kim öz ayranına turş demir. Tənqid edəndə populyar insanların əksəriyyəti ancaq qarşı tərəfi görür, öz nöqsanlarını görmək və tənqid etmək mədəniyyəti hələ Azərbaycanda geniş yayılmayıb və ona görə də burda hələ də təvazökar insanlara maymaq, lovğa və gözü ayağının altını seçməyənlərə isə “ulduz” kimi baxırlar.

Ulduz demişkən, prodüsserinin ”jurnalist zəng edəndə Bagiranın ulduzluğu tutmuşdu” süzləri yadıma düşdü. Bagiranın haranın “ulduz”u olduğunu bilmirəm, amma M. Hüseynovun “Bagiranın üzündə bir balaca problem olub və 1-2 aya o da keçib gedəcək” deməsini belə tez unutduğuna inanmaq olmur. Yəqin günün əksər hissəsini oxumaqdan çox yatmağa həsr etmək kimi əvvəl təsdiqləyib sonra təkzib etmək də şou-biznesin yazılmamış qaydalarındandır.

Xanlar Xoca

"Onu mən Bagira elədim"

2010-01-22T23:55:00.000-08:00

Tanınmış prodüsser Mikayıl Hüseynovla Bagira arasında narazılıq yaranıb. Bu barədə show-biznes.az saytına M.Hüseynov özü məlumat verərək deyib ki, "Bu yaxınlarda Bagira haqqında informasiya portallarından birinə müsahibəmdə onunla bağlı suallara səmimi cavablar verdim. Amma həmin müsahibədən sonra Bagira məndən inciyib və hər gün mənə zəng edib etirazını bildirir. " "Bəs necə oldu ki, kifayət qədər sanballı müğənnilər olduğu halda Bagiraya prodüsserlik etməyə razı oldun" sualına cavab olaraq M.Hüseynov "Mənim belə bir xüsusiyyətim var ki, görürəm kimsə tanınmır, üzə çıxa bilmir, əlimdən gələni ona edirəm. Bagira da belə oldu. Mən onunla işləyəndə hamı məni qınayırdı, amma mən heç kimə fikir vermədən işimi görürdüm. Əvvəl o sex partylərin ulduzu kimi tanınırdı. Onu mən Bagira elədim" deyən M.Hüseynov aralarında yaranan narazılığa görə Bagira ilə işləməkdən imtina edib.

Show-biznes.az

İstanbul Fashion Show – artıq Bakıda

2010-01-22T11:35:00.000-08:00

Meridyen Beynəlxalq Sərgi şikəti və OTİAD (Osmanbəy Türk İş Adamları Dərnəyi) dünya şöhrətli brendləri və yüksək keyfiyyəti ilə seçilən geyim markaları ilə dünya modasının əsas mərkəzlərindən birinə çevrilməkdə olan Türkiyənin 40-dan çox geyim şirkətinin məhsullarından ibarət “İstanbul Fashion Show” adlı sərgi təşkil etməklə Azərbaycan xalqına maraqlı anlarla dolu üç gün yaşatmaq niyyətindədir. Bu gün “Park İnn” otelində “İstanbul Fashion Show” sərgisinə həsr olunmuş mətbuat konfransı keçirilib. Layihənin Azərbaycan üzrə koordinatoru Alper Çekic, təşkilat komitəsinin sədri Ruhiyyə Kaçan, "Meridyen” şirkətinin Azərbaycan üzrə rəsmi nümayəndəsi Anar Əlyaroğlu və OTİAD nümayəndəsinin qatıldığı mətbuat konfransında media nümayəndələrinə sərginin əsas məqsədi və azərbaycanlı iş adamları ilə qurmaq istədikləri əməkdaşlıqlar və iş birlikləri barədə ətraflı məlumat verilib.

Konfransda media nümayəndələrinə sərginin əsas məqsədi, azərbaycanlı iş adamları ilə qurmaq istədikləri əməkdaşlıqlar və iş birlikləri barədə ətarflı məlumat verilib.

Layihənin Azərbaycan üzrə koordinatoru Alper Çekic bu tədbirin Azərbaycan və Türkiyə arasında olan münasibətlərin daha yaxşılaşması üçün təkan verəcəyini söylədi: “Biz bu cür yüksək tədbirlərin və maraqlı layihələrin burada keçirlməsi üçün təşəbbüs göstərdik və Azərbaycana yollandıq. Bu sərgidə bir çox geyimlər nümayiş olunacaq. Onların arasında uşaq, qadın və gecə paltarları var. Məsələn “Müzəffər”, “Avva” və digər brendlərdən ibarət bir sərgi olacaq. Bu bu sərginin yüksək keçməsi üçün əlimizdən gələni əsirgəməyəcəyik”.

Sərgidə tək geyimlər deyil, həmçinin ayaqqabılar da nümayiş olunacaq. Dəvət olunan qonaqlar sırasında isə Azərbaycanın ən uğurlu iş adamları və məşhur geyim mağazalarının sahibləri var.

“İstanbul Fashion Shou” sərgisində nümayiş olunacaq heç bir geyim satışa çıxarılmayacaq. Burada tək klassik geyimlər deyil, həmçinin idman üslublu geyimlərdə nümayiş olunacaq”,-deyə layihənin Azərbaycan üzrə koordinatoru Anıl Seçerin bidirib.

Qeyd edək ki, bu, “Meridyen”in Azərbaycanda təşkil edəcəyi yeganə sərgi olmayacaq. Belə ki, şirkət bu ilin sonuna kimi ölkəmizdə daha bir neçə moda sərgisi təşkil etməyi düşünür.

Samir Cavadzadə ilə Elnuru narkotik maddə qəbul etməkdə suçlayiblar?

2010-01-22T00:02:00.000-08:00

Bu barədə “Röya” jurnalının işıq üzü görən yeni sayında məlumat verilib. Show-biznes.az-a jurnalın baş redaktor müavini Pərviz Əsgərovun verdiyi məlumata görə, jurnal bir-birindən maraqlı məlumatlarla bir necə gündən sonra oxucuların ixtiyarına veriləcək. Jurnalın yeni, yanvar-fevral sayında çox maraqlı xəbərlər var.
“Röya”nın üz qabığında təzə ana olan müğənni Röya ilə balaca Hüseynin şəkli yer alıb. P.Əsgərovun sözlərinə görə, bu balaca Huseynin ilk və eksklüziv şəkilləridir. Jurnalda həmçinin heç bir mətbuat orqanında çıxmayan yazılar dərc edilib. Müğənni Ayazın heç yerdə işıq üzü görməyən toy şəkilləri, Zamiqin toyundan cox maraqlı fotosessiyalar, aparı cütlük Azər və Vüsalənin toyundan fərqli şəkillər yer alıb. Aysel Teymurzadənin pərəstişkarları onun şəxsi həyatı ilə bağlı müsahibəsini jurnalın bu sayında oxuya bilərlər. Xalq artisti Mənsum İbrahimovu kimlər və nəyə görə qınadılar? Zülfiyyə Xanbabayeva qızı və həyat yoldaşi barədə hansı sirləri açdı? Natəvan Həbibi və Aygün Kazımova qalmaqalı davam edir, Teymur Əmrahın cox maraqlı musahibəsi, jurnalistlər arasında kecirilən sorğu, prodüserlər şou aləmində kimləri nömrə 1 sayırlar, "Yag kimi" verilişinin aparıcısı hansı xanım sənətçi haqqında şok açıqlama verdi? və s. bu kimi xəbərlərdən agah olmaq istəyənlər “Röya” jurnalının yeni sayında ətraflı məlumat ala bilərlər.
P.Əsgərovun sözlərinə görə, artiq bu nömrədən taninmiş aparıcı, bəstəkar Murad Arif və stilist Anar Ağakişiyevin təqdimatında çox maraqlı rubrikalar jurnalda oz əksini tapacaq. Pərviz onu da deyib ki, “Roya”nın məhz bu sayı həm də diğər jurnallardan səhifə sayının çoxluğuna görə fərqlənir”.

Show-biznes.az

"Məni qısqananlar var"

2010-01-11T07:47:00.000-08:00

Qısa zamanda şou aləmində özünə layiqli yer tutmağı bacaran gənc və yaraşıqlı müğənni Lеylа Ramazanova yеnə sənət аləmində səs-кüy yаrаtmаğa hazırlaşır. Bеlə кi, gənc müğənni yeni аlbоm üzərində çаlışır. Müğənninin show-biznes.az-a bildirdiyinə görə, yаlnız bəstəкаr Ismаyıl Əsədоvun musiqilərinin yеr аlаcаğı аlbоmа 10-12 mаhnı dахil еdiləcəк. Gənc müğənni eyni zamanda кlip lаyihəsinə də imzа аtıb. Leylanın «Bеlə birdən gеtmə» аdlаnаn mаhnısınа bacısı, rеjissоr Хаvər Rаmаzаnlı екrаn həyаtı vеrib. Qrаfiка üslubundа hаzırlаnаn кlipi Mако ləqəbi ilə tаnınаn Sаmir Fərzəlibəyоv mоntаj еdir. Кlipin ərsəyə gəlməsi üçün 3 аy vахt sərf оlunub və bu günlərdə аdıçəкilən кlipin təqdimаt mərаsimi də кеçiriləcəк.

Lеylаnın yеniliкləri bununlа bitmir. Bu кlipdən dərhаl sоnrа gənc müğənni sоn vахtlаr məşhur оlаn və gənclərin sеvgi himni кimi qəbul edilən «Sənin üçün»adlı bаşqа bir mаhnısınа da кlip çəкdirəcəк. Хаtırlаdаq кi, bu mаhnının dа sözləri və musiqisi Ismаyıl Əsədоvа аiddir.

Lеylа show-biznes.az-a bildirib кi, bu il bir çох irihəcmli, mаrаqlı lаyihələrə çıxış etmək niyyətindədir. Gənc müğənni həmçinin deyib ki, sənət аləmində оlаnlаrın əкsəriyyəti оnа hörmət еdirlər: «Böyüк mənаdа qısqаnclıq hiss еtməmişəm. Оlа bilər кi, qısqаnаnlаr dа vаr. Аncаq mən hеç кimlə mаrаqlаnmırаm, diqqətimi yаlnız yаrаdıcılıq işlərimə vеrmişəm".

Show-biznes.az

Röyaya bahalı hədiyyə

2010-01-06T07:28:00.000-08:00

Yanvarın 13-də “Röya və dostları” adı yeni ilin ilk konsertini verməyə hazırlaşan Röya Ayxan ötən il ana olmaqdan başqa həm də ilin son günündə bahalı hədiyyə də qazanıb. Belə ki, show-biznes.az-a daxil olan məlumata görə, həyat yoldaşı Anar Röyaya yeni il axşamı 1 milyon avro dəyərində Bugatti Veyron markalı avtomobil hədiyyə edib. Hədiyyə edilən avtomobilin əvvəllər tanınmış bir şəxsə məxsus olduğu da qeyd edilir.

Show-biznes.az