Oksana İzzətlə klipə çəkilir

Müğənni İzzət Bağırov yeni klip çəkdirir. Klipin rejissoru, tanınmış klipmeyker Nail Naiboğlunun show-biznes.az-a verdiyi məlumata görə, bu dəfə İzzətin "Dünya" adlı mahnısı ekranlaşdırılacaq. Bilgəh və Mərdəkan kəndlərində aparılacaq çəkilişlərdə müğənninin tərəf müqabili məşhur rəqqasə Oksana Rəsulova olacaq. N.Naiboğlu həmçinin bildirib ki, Türkiyənin VMC şirkəti ilə müqavilə imzaladığı üçün bu klip də Türkiyə klip bazarının formatlarına uyğun formada çəkiləcək. Qeyd edək ki, klipin süjeti məhəbbət alovunda yananve bir-birne həsrət qalan iki gəncin nakam sevgisindən ibarət olacaq.

Show-biznes.az

Dəqiq, qərəzsiz və vicdanlı, yaxud “Sizin məşuqəniz varmı?”

Bu ölkədə ən kasıb insanın da cibində ən azı bir mobil telefon, evində isə köhnə də olsa bir televizor mütləq var. Bu ölkədə ən kasıb insan da əlinə imkan düşən kimi mütləq bir “tarelka” antenn alıb eyvanına bərkidir ki, canını milli məzhəkə televiziyalarından qurtarsın. Vay o adamların halına ki, bir “tarelka” almağa da imkanı çatmır. O zaman məcburdur gic seriallara, əttökən verilişlərə, hər gün ekrandan evlərə soxulan, bəli məhz soxulan bəzi simasız aparıcılara baxsın, onların meymun kimi əl-qol atmasına, şit-şit gülüşlərinə, qəfildən çıxardıqları Tarzana bənzər əcaib səslərinə qulaq assın. Bizim də əlimizdən yazmaq gəlir, amma nə qədər yazırıq, başa salmağa, normal televiziya necə olmalıdır izah etməyə çalışırıqsa xeyri yoxdur, kor tutduğunu buraxmadığı kimi bunlar da “çevir tatı, vur tatı” elə hər gün eyni qaydada, eyni səviyyəsiz, gic və düşük mövzuları müzakirəyə çıxarırlar, biz tənqid etməkdən, bunlar isə tamaşaçının zəhləsini tökməkdən yorulmurlar. Amma əsas budur ki, tənqiddən nəticə çıxarmasalar da açıq-aşkar etiraz da etmirlər, yəni bir növ fikrimizin, yazdıqlarımızın həqiqiliyini qəbul etmiş olurlar. Bu özü də müsbətə doğru bir addım kimi sevindiricidir.

Ötənlərdə televiziya haqqında geniş bir yazı yazdım, fikirlərimlə razılaşanlar da oldu, razılaşmayanlar da. Amma razılaşmayanlar bilirsiz nəyə irad bildirirdilər? ANS-in “Günəbaxan” verilişi və onun özünü Turan İbrahimov kimi təqdim edən məlum aparıcısı haqqında çox yumşaq tənqidi fikirlər yazdığıma görə. Oxucu tamaşaçı kimi daha sərt və kəskin tənqid gözləyirmiş. Ona görə də, indi Turanın məlum “köynək qalmaqalı”na görə bir növ özümü günahkar bilirəm ki, əgər o vaxt oxucunun arzu etdiyi kimi yazsaydım bəlkə də Turan nəticə çıxarardı. Amma bu yandan da özümə təskinlik verirəm ki, Turan nəticə çıxaran olsaydı, məndən qabaq o qədər tənqidlər olub ki, onlardan nəticə çıxarardı. Yəqin nəticə çıxarmaq sərf eləmir, sərfəli olanı tez eləyirlər axı. ANS onsuz da həmişə özünə sərf edən açıqlama verir. Məsələn, həmişə adət-ənənədən, düzlükdən, haqq-ədalətdən, bir sözlə müsbət cəhətlərdən danışan, başqalarının gözündə tük axtaran Mirşahin Lent.az-a deyib ki, “Adətən aparıcı efirə çıxarkən, onun geyimi üzərində hansısa firmanın brendi olarsa, ona təbii ki, reaksiya göstəririk. Turan bu maykada çıxarkən əməkdaşlarımız elə biliblər ki, adi yazıdır, onu efirə buraxıblar. Sonra bizə mesajlar gəldi ki, bəs maykanın üzərində yazılanlara diqqət edin. Turan da belə izah etdi ki, siz yazının bu tərcüməsini yox, başqa tərcüməsini nəzərə alın, yəni yazının sonu türk dilinə “sevgilim ol”, “məşuqəm ol” kimi tərcümə olunur. Yəni, “fahişəm ol” söhbəti deyil.” Mirşahinin Azərbaycan dilini gözəl bildiyinə heç bir şübhəsi olmayan hər kəsi indi bir sual düşündürə bilər ki, siz niyə ifadəni Azərbaycan dilinə deyil, məhz türk dilinə tərcümə edirsiniz, əgər türk dili deyəndə yazdığımız və danışdığımız dili nəzərdə tutursunuzsa bu da Konstitusiyamıza uyğun deyil və ziddir, çünki Konstitusiyamızda yazılıb ki, Azərbaycanın dövlət dili Azərbaycan dilidir. Hətta Anadolu türkcəsinin özündə də məşuqənin özünə belə “sən mənim məşuqəmsən” demirlər və özünə hörmət edən heç bir qadın ona “məşuqə” deyə müraciət olunmasına dözməz. Deməli belə məlum olur ki, Turan əgər sinəsində “Gilan”, “Azərcell”, yaxud “Akkord” yazılmış bir köynəklə çıxsa ona dərhal reaksiya verilərdi ki, birdən reklam olar, amma sinəndə evdə gündəlik olaraq işlətdiyin hansı sözü istəyirsən yaz çıx, sənə deyən olmayacaq ki, axı xalqın qarşısına çıxırsan, bu televiziyaya kanalları dəyişərkən qadın da, uşaq da, ruhani də, bir sözlə hər kəs baxa bilər. Mənim bildiyim Azərbaycan dilində “məşuqə” gözəl söz deyil Amma kimin üçünsə bu yaxşı ifadədirsə o zaman “Sizin məşuqəniz varmı” soruşmaq olar, baxmayaraq ki, belə sualların cavabı gecə kimi qaranlıq qalacaq. Ümumiyyətlə ölkədə söz azadlığı olmasına baxmayaraq televiziyalar bundan peşəkarcasına istifadə edə bilmirlər. Məişət problemlərini primitiv qaydada, hətta rüsvayedici şəkildə müzakirəyə çıxarmaqdansa insanların sosial problemlərini işıqlandırmaq daha yaxşı olardı. Çünki elə dövlət orqanlarının özünə də maraqlı olar ki, onların yerlərdəki nümayəndələri, yerli şöbələri necə işləyir, vətəndaşlarla necə davranır. Əgər belə verilişlər olsa onda Prezident bölgələrə səfər edəndə hüququ pozulmuş vətəndaşın Dövlət başçısına şikayət məktubu təqdim etməsinə də ehtiyac qalmaz. Yoxsa ki, Elgizin mənasız cümə axşamı, Turanın “Günə baxan”ı ilə elə ancaq günə baxa-baxa qalmaq olar, amma gündəmə baxmaq, tamaşaçı sevgisi qazanmaq olmaz. Əgər məqsəd tamaşaçı sevgisi qazanmaq deyil, efir vaxtını doldurmaqdırsa o zaman belə də davam edin.

Televiziya qeybət yeri deyil, xalqın maarifçilik ocağı olmalıdır. ANS-in “Ağıl dəryası” verilişi daha maraqlıdır, nəinki Gülnarə Məmmədovanın təqdimatında “Sehrli çıraq” verilişi. Məncə Lider televiziyasının bu verilişi efirə buraxmaması Azərbaycan televiziya tarixində çox böyük xidmət, tamaşaçı zövqünə böyük diqqətin nümunəsidir. Gülnarənin yeri isə intellektual veriliş deyil, “Qonaqlıq”da soğan soymaq, Əlikram Bayramovun səsinin incə variantı ilə şit zarafatlar etməkdir. Azərbaycan tamaşaçısı axı dekorasiyaları darıxdırıcı olan, aparıcısı ortada fırlanıb özünü nümayiş etdirərək “Cin, Xuraman gözəldir, yoxsa mən?” deyən, əlini falçılar kimi boş qaba sürtüb “Cin, nə olar tamaşaçını sevindir” söyləyən “Sehrli çıraq” kimi verilişdən nə qazana bilər? Məncə heç nə. Ona görə də bir tamaşaçının az qala üç dəfə qalib olduğu bu verilişə daha çox kilolu insanlar tamaşa edir. Ümumiyyətlə, bu gün Azərbaycan teleməkanında “Ağıl dəryası istisna olmaqla demək olar ki, intellektual yarışma praqramı yox dərəcəsindədir. Fəqət “Ağıl dəryası”nın da vaxtı düzgün seçilməyib. Bazar günü istirahət günü olduğundan əksər insanlar həmin gün yuxudan çox gec dururlar, hansısa məktəbli lap tez qalxsa belə onun səhər tezdən saat 10-da birbaşa intellektual yarışma verilişini izləməsi istənilən müsbət nəticəni verə bilməz. Televiziya tamaşaçı ilə işləsə belə olmaz. “Ağıl dəryası” çox gözəl ideyadır və onun nə zaman efirə getməsinin daha münasib olduğunu öyrənmək üçün məhz məktəblərdə kiçik bir sorğu keçirmək lazımdır ki, qoy tamaşaçı özü məhsulu nə vaxt seyr etmək istədiyini seçsin. Sorğu keçirmək, marketinglə məşğul olmaq, tamaşaçının hansı verilişləri izləmək istədiyini öyrənmək, ondan sonra televiziya məhsulunu istehsal edib ortaya qoymaq lazımdır. Dünyanın nəinki qabaqcıl televiziyaları, hətta qonşu Türkiyənin “Ordu”, “Qaradəniz” və s. əyalət telekanallları da bu cür işləyirlər. Yoxsa kim nə istəsə, nə zaman istəsə efirə versə onda nəticə də bu günki kimi olar. Bu gün televiziyanın bir problemi də budur ki, telekanallarda dəqiq bir iş bölgüsü yoxdur. Bu günlərdə “Xəzər tv”-nin xəbər aparıcılarından birini əlində mikrofon hansısa qonağa aeroportda sual verən gördüm. Azərbaycanda bütün telekanallarda belədir. Moderator xəbərin təqdimatını edir və izləyəndə görürsən ki, yenə də elə həmin adam danışır. Bu təcrübə ancaq Azərbaycana xasdır ki, xəbər aparan həm də reportyorluq eləsin. Əslində isə televiziyada hər kəsin öz yeri, öz işi olmalıdır. Əgər aparıcı həm prodüsserlik, həm reportyorluq edib, həm də montaj işinə baxacaq, sonda da xəbər moderatorluğu edəcəksə onda təbii ki, yüksək keyfiyyətdən danışmağa dəyməz. Televiziyada adi müxbir də “Brabus”da, “BMW” motosilklində işə gedib-gəlsə, avtobusda, metroda basa-basa düşməsə, ayaqqabısının tapdalanıb eybəcər vəziyyətə düşəcəyindən narahat olub kefi korlanmasa efirə də yüksək əhval ruhiyyə ilə çıxar, tamaşaçıya da müsbət enerji ötürər.

“Ay Zaur”, “Yağ kimi, “Qonaqlıq”, “El içində”, “İncə maraqlar” və s bu tip duzsuz verilişlər tamaşaçıya yaxşı heç nə aşılamır, əksinə onun zövqünü, əsəblərini korlayır, beynini yorur. “El içində” bu gün artıq elə bir nöqtəyə çatıb ki, onunla “Yağ kimi” arasında heç bir fərq qalmayıb. “Ay Zaur” isə artıq veriliş deyil, əttökən qeybət yığnağıdır. Təsadüfən belə verilişlərə baxanda yadıma Çin, Koreya istehsalı olan avtomobillərə olan münasibətim düşür. Həmişə sabun qabına bənzəyən bu avtomobillərə baxanda düşünürəm ki, görəsən bunları istehsal edəndə özləri əvvəlcə baxmır ki, bunun keyfiyyəti bir yana dursun, gözəlliyi də yoxdur? İndi eyni sualı bu televiziyalara da ünvanlamaq olar ki, balam, siz bu qeybət proqramlarınızın video yazısına özünüz heç olmasa bir dəfə baxmısınızmı? Baxın, onda özünüz deyə bilmədiyimiz daha çox nöqsanları hiss edəcəksiniz. Amma buna ümid azdır. Vaxt vardı “Elmlər Akademiyası” metrosundan Şəhidlər Xiyabanı istiqamətində hərəkət edən avtobusların konduktorları “Texniki Universitet, Space Tv, Əzizbəyov heykəli” qışqırırdılar, amma xeyli vaxtdır ki, “Texniki Universitet, kinostudiya, Əzizbəyov heykəli” qışqırırlar. Məncə televiziyanın rəhbərliyi ictimai nəqliyyatdan istifadə etmədiyindən bu nüansdan xəbərsizdir, yoxsa nəzərə alıb bir-iki keyfiyyətli müəllif proqramının hazırlanmasına imkan yaradardı. Səhərin gözü açılmamış insanları üstü boş stolların ətrafına toplayıb onlara fonoqramlı konsert verən “Hər səhər”, maraqsız söhbətlərlə yadda qalan “Kiçik Qala” kimi verilişlərdənsə Mehriban Ələkbərzadənin Azərbaycan tarixinin əyani öyrədilməsinə yönəlik müəllif proqramı, yaxud siyasətdən uzaq, daha çox publisistik veriliş kimi tanınan “Gecə kanalı”nın efirə getməsi daha yaxşı olardı.

İndi kimlərsə özlərinə haqq qazandırmaq üçün müxtəlif bəhanələr gətirəcək, bizlik deyil deyəcəklər. Amma az-çox dünyagörüşü olan hər kəs bilir ki, əgər telekanal rəhbərləri istəsələr siyasətdən kənar o qədər maraqlı verilişlər təqdim edə bilərlər ki... Təbii ki, əgər istəsələr. Televiziyada indi də aparıcı olan tanışlarımdan biri danışır ki, “bir dəfə verilişin ortasında redaktor qulağıma dedi ki, bəs “zamokun açıqdır, reklam elan elə, çıx qırağa bağla”, ondan sonra həyəcan məni boğdu ki, yəqin indi məni ya danlayacaq, ya da işdən atacaqlar, amma əksinə oldu, bundan sonra daha diqqətli olacağımı bildirəndə dedilər ki, “narahat olma, deməli veriliş baxılan verilişdir ki, tamaşaçı zamoka da diqqət yetirir”. Məncə bu teleməkanın hansı vəziyyətdə olduğunu təsvir etmək üçün kifayətdir. Sonra da deyirlər ki, tamaşaçının dəqiq, qərəzsiz və vicdanlı olmasını arzu edirik. Cənablar, tamaşaçının dəqiq, qərəzsiz və vicdanlı olmasını arzu etmək yox, ona dəqiq, qərəzsiz və vicdanlı məhsul təqdim etmək lazımdır. Zatən tamaşaçı istehlakçı olduğu üçün həmişə haqlıdır, elə deyilmi?

Xanlar Xoca

İsrail "Eurovision"da liderlik edir

İsrailin "Eurovision" mahnı müsabiqəsində qalib olmaq şansı yüksək qiymətləndirilir.

Britaniyanın William Hill bukmeker kontorunda İsrail Harel Skaatın ifa etdiyi "Milim" "("Söz") mahnısının qalib gələcəyinə inananların say çoxluğuna görə liderlik edir. Esctoday.com saytının verdiyi məlumata görə, ikinci yerdə Azərbaycan təmsilçisi Səfurə Əlizadənin "Drip drop" mahnısı qərar tutub.

5/1 Israil

11/2 Azərbaycan

6/1 Danimarka

15/2 Norveç

10/1 Xorvatiya

12/1 Yunanıstan, Ermənistan və İsveç

14/1 Almaniya

20/1 Belçika

25/1 Ukrayna

33/1 Slovakiya, Islandiya, Böyük Britaniya, Irlandiya və Türkiyə

40/1 Moldova, İspaniya və Rumıniya

50/1 Rusiia, Malta, Lithuania, Kipr və Gürcüstan

66/1 Bosnia-Herzegovina, Estoniya, Albaniya və Serbiya

80/1 Finlandiya və İsveçrə

100/1 Latviya, Belarus, Portuqaliya, Fransa, Bolqarıstan və Niderland

150/1 Sloveniya

200/1 Macedoniya və Polşa

Röya-Nadir çəkişməsinə millət vəkillərindən reaksiya gəldi

Röya ilə bəstəkar Nadir Əzimov arasında yaşanan qalmaqala nəhayət millət vəkilləri də reaksiya verdilər.

"Mərkəz" qəzetinin verdiyi məlumata görə, qalmaqala münasibət bildirən millət vəkilləri də hər iki sənətçini barışığa səsləyiblər.

Millət vəkili, Respublika Uşaq Təşkilatının sədri Gülər Əhmədova: Röyanın açıqlamasını oxudum və həmin açıqlama o qədər səmimi idi ki, istənilən adam bunu üzrxahlıq kimi qəbul edə bilər. Ümumiyyətlə, mən bunu açıqlama yox, üzrxahlıq adlandırıram. Qeyd edim ki, həyatında çox ciddi faciələr yaşamış bir xanıma (bəstəkar Nailə Mirməmmədli nəzərdə tutulur-c.S) onun dəstək durması, açığı məndə Röyaya qarşı böyük simpatiya yaratdı. Buna görə mən ona təşəkkur də edirəm. Röyanın özünün sonradan səhvini başa düşməsi və qəzetdə də üzrxahlıq etməsi ən səmimi etirafdır. Nadir müəllimi də kübar və mədəni insan kimi tanıyıram, bəstələdiyi musiqiləri də onun haqqında belə yüksək fikir söyləməyə əsas verir. Əminəm ki, o da eyni cür addım atacaq. Mən tarixi bir faktı misal çəkmək istəyirəm; Makedoniyalı İsgəndər Bərdə hökmdarı Nüşabəyə qarşı hücuma keçmək istəyir. Nüşabə ona məktub yazır ki, əgər sən məni məğlub etsən, deyəcəklər ki, bir qadın üzərində qələbə çaldın. Yox, əgər mən sənə qalib gəlsəm, onda da deyəcəklər ki, bir qadının qarşısında aciz qaldın. Hər iki halda, belə məsələlərdə kişilər uduzur. Bu mənada, istəməzdim ki, mənim özünə və sənətinə böyük hörmət bəslədiyim Nadir müəllim uduzsun. Buna görə də əminəm ki, Nadir müəllim Röyanın üzrxahlığını doğru-duzgün qəbul edəcək və öz şikayətini geri götürəcək. Çünki artıq Röya da bir ana kimi bu mübahisənin ağrısını-acısını, stresini yaşayıb və bətnindəki körpəsini itirib. Nadir müəllim böyüklük eləsin və bu məsələyə birdəfəlik son qoysun. Çünki kimsə qadın olaraq qadını müdafiə etməyə başlayıbsa, bu, özü-özlüyündə gözəl bir tendensiyadır."

Milli Məclisin Mədəniyyət Komitəsinin sədri, millət vəkili Nizami Cəfərov: "Hesab edirəmki, belə məsələlər, mübahisələr məhkəmə səviyyəsində həll olunmamalıdı, ümumiyyətlə, məhkəməyə qədər gedib çıxmamalıdır. Mən efirdən də baş verənləri görüb izlədim, müğənni Röyanın da bəstəkar xanımı müdafiə etməsinin şahidi oldum. Deyim ki, hər iki bəstəkara-Nailə xanım Mirməmmədli və Nadir Əzimova həm musiqiçi, həm də şəxsiyyət kimi böyük hörmətim var, qabiliyyətli bəstəkarlardır. İstərdim ki, bu məsələdə Nadir Əzimov Azərbaycan kişisi kimi ilk addımı atsın və barışıq, sülh yoluyla mübahisəyə son qoysun. Formasından asılı olmayaraq, qadınla mübarizə anlayışı yoxdur."

Millət vəkili, bəstəkar Novruz Aslan: "Mən hesab edirəm ki, hər üç insan- bəstəkar Nailə Mirməmmədli, Nadir Əzimov və Röya tanınmış sənətçilərdir, onların reklama ehtiyacları da yoxdur. Arada əgər, xoşagəlməzlik olubsa, üstəgəl də Röya xanım qəzet vasitəsilə Nadir Əzimovdan üzrxahlıq edibsə, hesab edirəm ki, Nadir Əzimov iddiasını geri götürəcək. Xüsusən də Novruz bayramı ərəfəsində bu, daha xoşagələn, hörmətli bir jest olardı. Nadir müəllim bu addımı atacaq, çünki mən o bəstəkarı mədəni bir insan kimi tanıyıram. Söz yox ki, məhkəmədə haqqını tələb etmək onun öz işidir, amma barışıq addımı daha məntiqli addım olardı."

Show-biznes.az

Flora Kərimova məhkəməni aldatmaq istəyib?

Vəkil Anar Elmanoğlu: "Saxta sübutla əsassız ittiham irəli sürdüyünə görə Flora Kərimova və ona diski təqdim etmiş jurnalist haqqında qanun çərçivəsində tədbir görülməsinə çalışacağıq".

Xalq artisti Flora Kərimova ilə rejissor Sərxan Kərəmoğlu arasında uzun müddətdir davam edən məhkəmə çəkişməsi sona çatmaqdadır.

Məlumat üçün qeyd edək ki, S.Kərəmoğlu tərəfindən şərəf və ləyaqətinin təhqir olunduğunu iddia edən F.Kərimova rejissoru Cinayət Məcəlləsinin 147 və 148-ci maddələri ilə təqsirli bilinərək cinayət məsuliyyətinə cəlb edilməsi üçün xüsusi ittiham qaydasında Səbayel rayon məhkəməsinə verib. S.Kərəmoğlu tərəfindən təhqirə məruz qaldığını iddia edən xalq artisti maddi sübut kimi bir ədəd CD diski də məhkəməyə təqdim edib.

Əldə etdiyimiz məlumata görə, məhkəmənin gedişatı zamanı S.Kərəmoğlu sübut kimi təqdim olunan diskin montaj edildiyini iddia edərək bu məsələnin aydınlaşdırılması üçün ekspertiza keçirilməsini istəyib. Məhkəmə ekspertiza təyin edib və ekspertlər tərəfindən diskin həqiqətən də montaj edildiyi barədə rəy verlib.

Bu məlumatı dəqiqləşdirmək və münasibət öyrənmək üçün F. Kərimova ilə əlaqə saxlamaq cəhdimiz baş tutmadığından suallarımızı hazırda xaricdə olan S.Kərəmoğlunun vəkili Anar Elmanoğluya ünvanladıq. Vəkil məlumatın doğruluğunu təsdiqləyərək bildirdi ki, " həqiqətən də ekspert rəyi ilə diskdə 10-dan artıq yerdə montaj müdaxiləsi aşkar edilib. Ekspertiza nəticəsində məlum olub ki, fonoqramın 25-ci saniyəsində məntiqi rabitə pozulub, faydalı siqnal itib ki, bu da fonoqramın qısamüddətli pozulduğunu göstərir. Həmçinin fonoqramda 1dəqiqə 56-sı saniyədə, 2 dəqiqə 32-ci saniyədə, 4 dəqiqə 27-ci saniyədə və digər yerlərdə keçid siqnallarına rast gəlinib, yazılışın davamlılığının pozulduğu aşkar olunub. Bununla da məhkəməyə təqdim olunmuş yeganə sübutun saxtalaşdırıldığı aşkarlanıb. Ona görə də biz hazırda sübutların saxtalaşdırılmasına və əsassız ittiham irəli sürülməsinə, eyni zamanda iş vaxtının alınmasına, maddi və mənəvi zərərin vurulmasına görə Flora Kərimova haqqında müvafiq hüquq-mühafizə orqanlarına və məhkəməyə şikayət etməyi planlaşdırırıq. Həmçinin həmin diski F.Kərimovaya təqdim etmiş jurnalist haqqında da tədbir görülməsi üçün qanun çərçivəsində müəyyən addımlar atmaq planımız var. Ola bilsin ki, həmin jurnalist sübut kimi təqdim olunan və montaj edildiyi aydınlaşdırılan məlum CD diski xalq artistinə təqdim etməklə sənətçilər arasında qalmaqal yaratmağa çalışıb."

Qeyd edək ki, iş üzrə məhkəmə prosesi martın 19-da saat 12-də Səbayel rayon Məhkəməsində hakim Elnur Həsənovun sədrliyi ilə davam etdiriləcək.

Elmarı kim öldürüb?

Elmar Hüseynov da işğal olunmuş torpaqlarımız kimi ildə bir dəfə ölümünün ildönümü ərəfəsində yada düşür. Sonra unudulur. Amma bu il xatırlanma bir az uzandı. Səbəb də məlumdur. Həbsdə olan Eynulla Fətullayev hadisədən bir neçə il keçdikdən sonra indi sifarişçi və qatillər haqqında məlumatlı olduğunu iddia edir. Və ən qəribəsi budur ki, Eynulla da daxil olmaqla bəzi insanlar hələ də bu qətldə Azərbaycan hakimiyyətini və ya onun hansısa qurumunu günahlandırmaqda, yaxud da adını hallandırmaqda davam edirlər. Amma nəzərə alanda ki, ölkədə baş verən ən xırda hadisə də beynəlxalq səviyyədə məhz mövcud hakimiyyətin zərərinə işləyə bilər, o zaman Elmarın qətlinin sifarişçilərinin də ölkədən kənarda olması heç bir şübhə doğurmur. Elmar 2005-ci il martın 2-də qətlə yetirildi. 2003-cü ildə Gürcüstanda, 2004-cü ildə isə Ukraynada “narıncı inqilab” baş vermişdi və artıq Azərbaycanda da aşkar surətdə “narıncı inqilab” haqqında danışılır, yazılır, bir çoxları narıncı rəngdə geyinirdilər. Halbuki həmin ilin dəbdə olacaq rəngləri haqqında danışan stilistlər, modelyerlər narıncı rəng haqqında heç nə deməmişdilər. Hər şey sanki hansısa gizli ssenariyə uyğun şəkildə gedirdi.
2005-ci il seçkiləri Prezident İlham Əliyevin hakimiyyəti dövründə ilk parlament seçkiləri olduğu üçün təbii ki, ölkədə sabitliyin olması, nəinki jurnalistlərin, adi vətəndaşların da burnunun qanamaması hamıdan çox məhz dövlət başçısının, sonra isə hüquq-mühafizə orqanlarının marağında idi. Amma bu İlham Əliyevin müstəqil siyasət həyata keçirməsini istəməyən, Qarabağın güzəştə gedilməsinə nail ola bilməyən, ölkədə marionet bir hakimiyyət formalaşdıra bilməyən xarici qüvvələrin marağında ola bilərdi. Qatil olduğu güman edilən şəxslərin “narıncı inqilab”ın baş verdiyi Gürcüstanda gizlənməsi və indiyədək də Azərbaycana təhvil verilməməsi, gürcü hüquq-mühafizə orqanlarının müxtəlif bəhanələrlə onları təhvil verməkdən boyun qaçırması, həmçinin Azərbaycana təzyiqlərin artdığı bir məqamda Eynullanın məlum açıqlamalarla çıxış etməsi doğurdan da istintaqın qatilin izinə düşdüyünü, doğru yolda olduğunu, amma bu gün də onu əsassız iddialarla doğru yoldan yayındırmaq istəyən qüvvələrin mövcudluğunu ortaya çıxarır.
Elmarın da qətlinin sifarişçiləri və səbəbləri nə vaxtsa tam bəlli olacaq, ola bilsin sabah, ola bilsin 30, yaxud 50 ildən sonra. Amma mütləq olacaq. 50 il demişkən yadıma ABŞ-ın Mərkəzi Kəşfiyyat İdarəsi haqqında oxuduqlarım düşdü. Sən demə bu idarə təkcə ABŞ-ın təhlükəsizliyinin keşiyində dayanmır, həm də xarici dövlət başçılarına qarşı sui-qəsdlər sifariş edir, xarici və yerli jurnalistləri qanunsuz təqib edirmiş. Bu barədə məlumatlar 2007-ci ildə ABŞ MKİ özünün 50 illik fəaliyyətini əks etdirən bir çox sirrlərin üstünü açandan sonra ortaya çıxıb.
Şübhəsiz ki, bir gün Elmarın da qətlinin üstü açılacaq və Azərbaycan hakimiyyətinə heç bir bağlılığı olmayan əsl sifarişçinin kimliyi hamımıza aydın olacaq.

Xanlar Xoca

İmpotent cəmiyyət

Korrupsiyadan, rüşvətxorluqdan demək olar ki, bütün cəmiyyət danışır, amma bu neqativ halları yaradan da elə yaşadığımız cəmiyyətin özüdür. Bu barədə çox yazıb, çox danışmışıq, amma vəziyyətin dəyişməməsi yenidən yazmaq ehtiyacı olduğunu göstərir. 8 Mart bayramı öncəsi təhsil naziri Misir Mərdanov bəyan etdi ki, heç kim məktəbdə hədiyyə üçün pul verməsin, heç kim də pul yığmasın, əgər bu qadağaya məhəl qoyan olmasa məktəblilər və valideynlər şikayət üçün yaradılan imkanlardan istifadə edib “qaynar xəttə” baş verənləri bildirsinlər. Bayram bitdi, kimsə hədiyyə qazandı, kimsə də işini itirdi. Məlum oldu ki, dövlət rüşvətxorluğa qarşı mübarizə aparır. 10 məktəb direktoru işdən çıxarıldı, halbuki həmin məktəblərdə oxuyan şagirdlərin valideynlərinin günahı o direktorlardan az deyil. Bəlkə də hansısa direktorun təşəbbüsü ilə deyil, elə hansısa müəllimin və ya yaltaq valideynin təşəbbüsü ilə pul yığımına başlanıb, nəticədə isə direktor işdən azad edilib.

Təbii ki, direktor müəssisənin rəhbəri kimi təhsil ocağında baş verənlərdən xəbərdar olmalı, müəllimin təlim verməklə, yoxsa pul yığmaqla məşğul olduğunu bilməlidir. Amma valideyn də axı öz övladının, dövlətin gələcəyi naminə maraqlanmalıdır ki, məktəbdə hansı proseslər cərəyan edir və niyə hansısa müəllim hər gün və ya hər ay uşağa “pul gətir” deyir. Amma maraqalanırlarmı? Təbii ki, xeyr. Məsələn bayram ərəfəsində çox insanlarla qarşılaşdım ki, “uşaqdan məktəbdə hədiyyə üçün pul istəyirlər, verməsən attestat görməyəcəksən deyirlər” söyləyib hökumətdən narazılıq edirdi, amma hansına elə hökumətin nümayəndəsi olan təhsil nazirinin bəyan etdiyi “qaynar xətt”ə müraciət etməyi məsləhət bildimsə hamısı “20 manata görə özümü biabır edəsi deyiləm ki”, “şikayət eləsəm uşağımı gözümçıxdıya salacaqlar” deyib imtina etdi. Bu cəmiyyət həmişə belə olub, elə Sovet dövründə də.

Kim nə deyirsə desin, mən tam əminəm ki, korrupsiyaya şərait yaradan bu cəmiyyət özüdür və “yuxarılar” korrupsiyaya qarşı nə qədər mübarizə aparsalar da “aşağılar” ən ləyaqətli məmuru da yoldan çıxarıb cibinə nəsə dürtməyə cəhd etməklə bu mübarizəni effektsiz bir hala gətirirlər. Bu bilirsiz nəyə oxşayır? Yol polisi yol hərəkət qaydalarını pozan sürücüləri inzibati qaydada cərimələyir, amma həmin sürücülərə problemlər yaradan, bir çox hallarda qəza vəziyyətlərinin səbəbkarı olan, sərxoş kimi keçidi saxlayıb hasardan aşıb yol keçən piyadalar heç nə olmamış kimi yolarına davam edirlər. Bizim cəmiyyət həmin piyadalara daha çox bənzəyir. Rüşvətxorlar cəzalandırılır, amma onları rüşvətxor edən yaltaqlar, “verənlər” cəzasız qalır. Cəmiyyət o qədər impotentləşib ki, ona yaradılan imkandan istifadə edib haqqını da tələb etmir, əksinə həkimə verir, polisə gedir verir, məhkəməyə gedir yenə verir, hara gedirsə verir və bir gün verməyəndə qapılar üzünə bağlanır. Ona görə də bu verməyi tərgitmək lazımdır. Yoxsa hansısa məmuru işdən çıxarmaqla heç nə dəyişən deyil. Cəmiyyət birinci özünü dəyişməlidir, cəmiyyət dəyişsə onun içindən çıxan məmurlar da dəyişəcək.

Xanlar Xoca

Faiq Ağayevin xanımlara bayram hədiyyəsi

Dünən “Bakı gecələri” restoranında Xalq Artisti Faiq Ağayevin 8 Mart Beynəlxalq Qadınlar Günü münasibətilə “Sevilməli zamandır” adlı konserti keçirilib.

“Qızıl Şlyager” pərəstişkarlarına ötən illərin “Sən gəlməz oldun”, “Dəşti” və s. sevilən mahnıları ilə yanaşı “Sevilməli zamandır” və digər yeni mahnılarını da ifa edib. Konsertdə sənət dostları ilə də səhnəni bölüşən Faiq Ağayev 15 il ərzində dostluq etdiyi sevilən müğənni, Xalq Artisti Nazpəri Dostəliyevaya minnətdarlığını bildirib və elə səhnədəcə bayram münasibətilə təbrik edərək hədiyyə təqdim edib. Konsert F.Ağayev pərəstişkarlarının böyük coşğusu ilə davam edib. Qeyd edək ki, F.Ağayev jurnalist xanımları da unutmayıb və onlara da bayram hədiyyələri təqdim olunub.

Show-biznes.az

Qadınlar dünyanın bəzəyidir

Ötən ay millət vəkili Elmira Axundovanın gözəl bir təklifi oldu: “28 Aprel Analar günü kimi qeyd edilsin”. Bu təklifi hərə bir cür qarşıladı, bəyənən bəyəndi, bəyənməyən bu təklifin qəbul ediləcəyi halda ölkədə gender bərabərliyinin pozulacağını iddia etdi. Hətta millət vəkili Musa Quliyev bildirdi ki, “Hesab edirəm ki, bu təklif kişilərə qarşı bir diskrinimasiyadır. Bəli, ana müqəddəsdir, bəs, ata? Yaxşı, ana gününun qeyd edilməsini istəyirik, bəs ata günü harada qaldı? Özü də gender bərabərliyindən danışırıq. Hər halda kifayət qədər bayramlarımız var. Yenisinə ehtiyac yoxdur.”

Əslində isə cəmiyyətimizdə ən çox haqları pozulan qadınlardır. Dünyaya gəldiyi gündən son nəfəsinə qədər alnına kiminsə qayğısına qalmaq yazılan qadınlar cəmiyyətimizdə qanunla kişilərlə eyni hüquqlu olsalar da adət-ənənə baxımından kölədirlər. Əvvəllər heç olmasa növbəyə duranda, ya da ictimai nəqliyyatda qadınlara hörmət edilirdi, indi o da nağıla dönüb. Şəhla Əbusəttarın vərəsəlik hüququ ilə bağlı araşdırması da bunu bir daha sübut edir. Azərbaycan qadınının hüququ dünyaya gəldiyi gündən pozulur, kimsə qız övladı istəmədiyi üçün bəzən uşaq dünyaya gəlməmiş abort etdirir, dünyaya gətirən isə adını ya Yetər qoyur, ya Bəsti,ya da Kifayət, sonra da “sabah ərə gedəndə əlindən bir iş gəlməyəcək, səni qovacaqlar” deyə-deyə o qədər ev işləri ilə yükləyirlər ki, qızlar ərlik yaşına çatmamış qocalırlar. Adi bir müşahidə aparan hər kəs görə bilər ki, qızların əksəriyyəti qara paltar geyirlər və üzlərində çox nadir hallarda təbəssüm görmək olar. Çünki bu qızlar hansı cəmiyyətdə yaşadıqlarını və düşünmədən atdıqları istənilən bir addımın adlarının ləkələnməsi ilə nəticələnəcəyini yaxşı bilirlər. Kişilər istədikləri oyundan çıxa bilərlər, cəmiyyət onlara haqq qazandıracaq, amma bu qadınlara aid deyil. Qadınlar hər addımda düşünməli, suyu da ətrafa baxa-baxa içməlidir ki, görən olmasın. Qadınlara zərif deyə-deyə zəiflədiblər. Hətta bu zəiflik o həddə çatıb ki, bəzən yenicə ailə quran gənc xanımlar da borca girib UZİ-yə gedirlər ki, dünyaya gələcək körpəsinin oğlan, ya qız olmasını öyrənsin, qız olacaqsa abort etdirsin. Halbuki Məhəmməd Peyğəmbər “Övladlarınız arasında fərq qoymayın, əgər fərq qoymaq lazım gəlsəydi mən qızları üstün tutardım” söylədiyib. Unutmaq olmaz ki, çox atalar olub oğul övladını qızından üstün tutub, amma sonda qızının ümidinə qalıb. Ona görə də Allahın verdiyinə şükr etmək lazımdır, naşükürlük yox.

Bu ölkədə qadınlardan ən yüksək vəzifə sahibi Elmira Süleymanovadır, onun da ikinci dəfə Ombudsman seçilməsi az qala qısqanclıqla qarşılanır, hərə bir açıqlama verir, “73 yaşı var, fiziki imkanları işinin öhdəsindən gəlməsinə imkan verməz” deyirlər, guya Ombudsmanlıq əlbəyaxa döyüş idmanıdır, bunlar da “biz kişilər qala-qala qadınmı döyüşə gedəcək” deyirlər. Millət vəkili Gültəkin Hacıbəylinin verdiyi açıqlama nəticəsində aydın oldu ki, icra başçıları arasında bir nəfər də olsa qadın yox imiş. Heç şübhəsiz ki, o yolları bərbad, əhalisi işsiz, evləri işıqsız qalan rayon və şəhərlərdən hansına qadın icra başçısı qoyulsa mütləq oranı abad edəcək. Çünki qadın olan yerdə mütləq səliqə-sahman olur. Hansısa kişi cinsindən olan məmur işçinin, vətəndaşın boğazından kəsib eyş-işrətə xərcləyir, sonra da insanların haqqlarını tapdaladığı, korrupsiyaya qurşandığı üçün azadlığını itirməli olur, vətəndaş isə yenə də bir şey qazanmır, amma məmurların heç olmasa 50 faizi qadın olsa həm idarələrdə qayda qanuna daha çox əməl olunar, həm də aşağıdan yuxarıya gedən şikayətlərin sayı da əhəmiyyətli dərəcədə azalar. Çünki qadın həm də anadır, ana olan bir insan heç vaxt qəbuluna gələn insanı qapıda gözlədib televizor seyr etməz, ehtiyacı olanı, haqqı pozulanı naümid qaytarmaz, əlindən gələni edər ki, heç olmasa bir xoş sözlə ona pənah gətirənin qəlbini ovuda bilsin. Ona görə də iri şəhərlərdən bir neçəsinə qadınlar rəhbər təyin olunsa, nazirlərdən heç olmasa biri qadın olsa, parlamentdəki qadın deputatların sayı 50-yə çatdırılsa gözəl olar.

Azərbaycan qadını hər şeyə qadirdir, istedadlıdır, zəhmətkeşdir, vətənpərvərdir, sadəcə cəmiyyətdə qədrini bilən yoxdur. Hələ ki, kişilər qadınları xəyanət etdiyi üçün döyür, işgəncə verir,sonra da qətlə yetirir, amma xəyanət edən kişilərə gözün üstə qaşın var deyən yoxdur. Çünki Azərbaycan qadını əksər hallarda hüququnu bilmir, hüququnu biləndə isə qarşısını “el-oba mənə nə deyər” düşüncəsi kəsir. Mentalitet deyilən bir şey qadınlarımızın əl-qolunu elə bağlayıb ki, döyülsə də, söyülsə də ərini haqlı sayır, çünki ona hələ ər evinə getməmiş “ərin sənin Allahındır”, “ər evindən ancaq meyidin çıxa bilər” deyib yola salırlar, yəni bir növ ata evinin qapısını qızların üzünə həmişəlik çırpırlar və nəticədə geriyə yol olmadığını görən qızlar ya döyülüb ölür, ya da döyülməkdən bezib özü özünü öldürür. Amma biz hələ də kişilərə qarşı diskriminasiya ola biləcəyindən danışırıq. Axı hər şey göz qabağındadır. Hansı cinsin əzən, hansının isə əzilən olduğu sirr deyil, belə olan halda 8 Mart Beynəlxalq Qadınlar günündən əlavə 28 Apreldə Analar günü qeyd olunsa məncə biz kişilər heç nə itirmərik, onsuz da onlar bizdən çox şey istəmirlər, səmimi qəlbdən deyilən bir təbrik də onların ürəyini ələ alıb, il uzunu çəkdikləri əziyyətləri unutmağa yetərlidir. Dünyaya da, evlərə də gözəllik gətirən, işıq salan qadınlardır və onların dəyərini bilmək lazımdır. Qadınlar dünyanın bəzəyidir. Onları nə qədər təbrik etsək də, ən gözəl hədiyyələrə qərq etsək də azdır. Kövrək və həssas, diqqət və nəvazişdən başqa heç nə ummayan qadınlara dünyanı bağışlaya bilmiriksə dünya boyda sevinc bağışlayaq. Qoy bütün qadınların üzü gülsün. Qadınlar gülsə dünya da güləcək.

Bayramınız mübarək Əziz Xanımlar!!!

Xanlar Xoca

Bekar politoloqlar

Deyirəm bekarçılıq yaman pis şeymiş. Adamlar bekar qalanda ya siyasətlə məşğul olurlar, ya incəsənətlə, ya da son illər olduğu kimi politologiya ilə. İranın ölkəmizdəki sabiq səfiri Əfşar Süleymanini indi mətbuatda politoloq kimi təqdim edirlər. Bakıda politoloqun sayı çox olan bir vaxtda məncə Süleymaniyə heç ehtiyac da yox idi. Gül kimi Zərdüşt Əlizadə var idi də. Onsuz da onun açıqlamaları İranın mənafeyinə daha çox uyğun gəlir, nəinki sabiq səfirin. Məsələn Z.Əlizadə bu günlərdə İsrail dövlətinin öz əhalisinin təhlükəsizliyinin qeydinə qalaraq əleyhqaz paylamasını “Azadlıq” qəzetinə belə şərh edib ki, “Qonşularına hücum edən, onların ərazisini işğal altında saxlayan, öz əhalisi hesab edilən fələstinlilərə işgəncə verən, on minlərlə insanı cani adlandırıb hərbi əsir kimi həbsxanada saxlayan, bütün beynəlxalq qanunları pozan dövlət əlbəttə ki, qorxmalıdır. Istənilən silahdan istifadə edib ona hücum edə bilərlər. Ondan qisas almaq istəyən, öz hüquqlarını müdafiə etmək istəyən insanlardan qorxmalıdır”. Bu fikri oxuyanda uzun illər Z.Əlizadənin Sosial Demokrat partiyasına necə rəhbərlik etdiyini düşündüm. Separatizm və terrordan əziyyət çəkən Azərbaycanın politoloqunun eyni vəziyyətlə üz-üzə olan İsarili hədəf seçib tənqid atəşinə tutması, az qala təcavüzkar dövlət kimi qələmə verməsi başadüşülən deyil. Şərqşünas politoloq bilməliydi ki, fələstinlilərin əzablarında İsrail yox, terrorçu təşkilatlar olan “HƏMAS” və “Hizbullah”, həmçinin onları maliyyələşdirən dövlətlər günahkardırlar. Bu məsələdə əziyyət tərəf çəkən tərəf varsa o da İsraildir ki, aralarında ərəblər də olan əhalisini terrordan qorumaq üçün ehtiyat tədbirləri görməkdədir. Həm də lap dinc dövrdə də öz əhalisinin təhlükəsizliyinin qayğısına qalmaq hər bir dövlətin vəzifəsidir və hansısa dövlətin buna imkanı çatırsa onu alqışlamaq lazımdır. İsrail heç vaxt hansısa dövləti yer üzündən silmək haqqında bəyanat verməyib və bunu da şərqşünas politoloq nəzərə almalı idi. Terrorçu təşkilatların sıralarında vuruşub günahsız insanları məhv etməkdənsə müasir tipli həbsxanalarda dincəlmək məncə terrorçuların özlərinin də ürəyincədir. Bir də axı onların qeydinə qalmaq bizim işimiz deyil. Biz Qarabağ haqqında, öz torpağından didərgin düşmüş insanlarımız, şəhidlərimiz, Xocalı soyqırımı haqqında düşünməliyik. Biz mənəvi terrorçuluqla məşğul olan və İran erməniləri tərəfindən maliyyələşdirilən “Səhər” televiziyasının erməni mənşəli rəhbərliyinin və əməkdaşlarının mənəviyyatsız, əxlaqsız fəaliyyəti haqqında düşünməli, bu çirkin təbliğat maşınına qarşı mübarizə aparmalıyıq ki, milli simvollarımıza, şəxsiyyətlərimizə qarşı mənəvi terrora son qoyulsun. Bunları demək, bunlardan danışmaq və tənqid etmək lazımdır. Yoxsa sülhsevər və hər zaman danışıqlara hazır olduğunu bəyan edən İsraili tənqid etməyə nə var ki... Ərdoğan da son zamanlar ermənilərin tarix boyu törətdikləri vəhşilikləri unudub Qəzzanı əlində bayraq eləmişdi, yeri gəldi-gəlmədi ərəb dünyasının maraqlarını müdafiə edən bəyanatlar səsləndirir, amma Ermənistana gəldikdə sərhədlərin açılması üçün əlindən gələni edirdi. Bu siyasətin uğursuz və acınacaqlı nəticəsi artıq məlumdur.

Z.Əlizadə isə elə partiya sədri olanda da İran meylli açıqlamaları ilə tanınırdı, indi də eyni mövqedədir. Belə politoloqluqdansa gedib Elza Seyidcahanla ağac əkmək daha faydalı olardı. Çünki ağaclar yaşıllıqdan əlavə həm də havanın təmizliyinə xidmət edirlər.

Xanlar Xoca

Nəzarətsiz qalan ekran və efir

Akademik Ramiz Mehdiyevin “Azərbaycanın efir məkanı: problemlər və vəzifələr” adlı məqaləsindən sonra televiziya və radio sahəsindəki problemlərin aradan qalxacağını düşünürdük, amma ötən müddət ərzində dəyişməsi vacib olan bir çox şeyin dəyişməməsi, əksinə daha da pisləşməsi, əndazəni aşması bəzi telekanal rəhbərlərinin özlərini görməməzliyə, eşitməməzliyə vurduğunu, qulaqlarına da pambıq tıxadığını ehtimal etməyə əsas verir.

Bəziləri isə efir deyəndə deyəsən təkcə televiziya nəzərdə tutulduğunu zənn edir və yəqin elə buna görədir ki, radio efirində sözün əsl mənasında “bespredel” hökm sürür. Kim nə istəyir danışır, deyir, gülür, dinləyici ilə məzələnir, ingilis, rus dillərində bildiyi sözlərdən kokteyl düzəldib çərənləyir, bir sözlə efir vaxtı bitənə kimi təkcə vaxt öldürmür, həm də radio dinləyicilərinin zövqü, əsəbləri ilə oynayır, Azərbaycan dilini təhqir edirlər. ANS ÇM radiosunun efirində “Süranə” adlı bir veriliş səslənir. Mən dilçilərdən soruşmaq istəyirəm, varmı Azərbaycan dilində belə bir söz? Yoxsa kim nə söz istəsə düzəldə bilər? Azərbaycan Cinayət Məcəlləsinin vəzifəsi sülhü və bəşəriyyətin təhlükəsizliyini təmin etməkdən, insan və vətəndaş hüquq və azadlıqlarını, mülkiyyəti, iqtisadi fəaliyyəti, ictimai qaydanı və ictimai təhlükəsizliyi, ətraf mühiti, Azərbaycan Respublikasının konstitusiya quruluşunu cinayətkar qəsdlərdən qorumaqdan, habelə cinayətlərin qarşısını almaqdan, Ailə Məcəlləsinin vəzifəsi isə ailənin ümumbəşəri prinsiplər əsasında qurulması,ailə münasibətlərinin qadın və kişinin könüllü nikah ittifaqı, bütün ailə üzvlərinin maddi mülahizələrdən azad olan qarşılıqlı məhəbbəti, dostluğu və hörmət hissləri əsasında qurulması,ailədə uşaqların ictimai tərbiyə ilə üzvi əlaqədar şəkildə vətənə sədaqət ruhunda tərbiyə edilməsi, ana və uşaqların mənafeyinin hərtərəfli müdafiəsi və hər bir uşağın xoşbəxt həyatının təmin edilməsi, ailə münasibətlərində zərərli adətlərin aradan qaldırılması, uşaqlarda ailə və cəmiyyət qarşısında məsuliyyət hissinin tərbiyə edilməsindən ibarətdir fala baxmaq üçün deyil. Amma Milli Qəhrəman, Xocalı faciəsinin aşkara çıxmasında misilsiz hünər göstərmiş Çingiz Mustafayevin adını daşıyan radionun gecə efirində “Qru Tofiq” adlı Dj Cinayət Məcəlləsi və Ailə Məcəlləsi ilə məhz fala baxır və ən acınacaqlı hal budur ki, efirə zəng edən gənc qızlar onun hər kəlməsinə kortəbii inanırlar. Həmin “Qru” ləqəbli DJ dünən gecə zəng edən xanım dinləyiciyə təxminən belə bir sual verdi: “Yorğanın altından danışırsınız? Əliniz indi hardadır?” Bu Milli Teleradio Şurasının iradlarını qəbul etmək istəməyən bir radionun efirindən dünən gecə eşitdiyimdir. Bu radionu davamlı izləyənlər belə misalları daha çox göstərə bilərlər. Demək olar ki, “İctimai radio”nu, “Media Fm”-i, “Xəzərin səsi”ni, dövlət radiolarını, internet radiolarından isə “Day.az”-ı çıxmaq şərtilə bütün özəl radiolarda eyni vəziyyət hökm sürür. Hərdən düşünürəm ki, nə yaxşı ki, Day.az radiosu və onun “Cahan” verilişi var, yoxsa doğrudan da radio efirimiz çox kasib və bərbad görünərdi.

Televiziyalarda da vəziyyət ürəkaçan deyil. “Yağ kimi”, “Qonaqlıq” və s. bu tip verilişlər hələ də insanları Azərbaycan teleməkanından didərgin salmaqda davam edir. Amma nə qədər tənqid səslənsə, iradlar bildirilsə də xeyri yoxdur, “dəyirman öz işindədir, çax-çax baş ağrıdır” məsəlində olduğu kimi. Dəfələrlə ANS-də Sevil Nuriyevanın heç olmasa bir verilişinə sona qədər baxmaq üçün özümə nə qədər zülm etsəm də alınmır, ona görə yox ki, səbrsizəm, yox, səbrim də, əsəblərim də yerindədir, sadəcə xanımın osmanlı türkcəsindən gen-bol istifadə olunmuş bir kitablıq cümlələrini başa düşmək çətindir. Qulaq asanda sanki şifahi olaraq “sözləri ardıcıllıqla düz” oyunu oynayırsan. Turan İbrahimovun “Günə baxan” verilişində də eyni vəziyyət yaşanır, həm də daha pis formada. Məsələn bu verilişdə, oxucularımdan üzr istəyirəm, tez-tez tin uşaqlarının sözləri işlədilir, bir dəfə hətta özüm onun dilindən “fuflo” sözünü eşidəndən sonra yaxın bildiyim insanlara televiziyadan uzaq durmağı məsləhət bilmişəm. Məncə elə sözlərə ehtiyac olsa elə Eminemin, Tupakın, ən azından Elşad Xosenin ifasını dinləmək pis olmaz. Həm də Turan cümlənin əvvəlində nə dediyini sonuna çatmamış unudur ki, bu da onun mənasız əl-qol hərəkətlərini daha da mənasızlaşdırmaqla bərabər çatdırmaq istədiyi təsadüfi bir mənalı fikri də əhəmiyyətsizləşdirir. “Elgizin cümə axşamları” haqqında danışmağı isə sadəcə artıq bilirəm və vaxt almaq istəmirəm, özünüz hər şeyi görürsünüz onsuz da. Verilişin qırxının çıxmasını gözləyənlər az deyil.

Heç Sovet dövrünü demirəm, elə müstəqillik illərində Nailə İslamzadə, İlhamiyyə Rzayeva, Səadət Məmmədova, Leyla Tağıyeva kimi aparıcı və telejurnalistlər yetişmişdi, tamaşaçı sevgisi qazanmış, televiziyaları da tamaşaçıya sevdirməyi bacarmışdılar. Bu xanımların diksiyası, efir mədəniyyəti, geyim tərzi məncə bu günki aparıcılar üçün nümunə olmalıdır. Amma bu gün Leyla istisna olmaqla adlarını çəkdiyim insanlar öz iradələrinin ziddinə olaraq və ya bu günki televiziyalarda peşəkarlar üçün yaradıcı mühit olmadığı üçün öz peşələrindən uzaq düşüblər. Onların əvəzində ekranda, efirdə diletantlar at oynadır, iki sözü düzgün tələffüz edə bilməyənlər çıxıb xalqa dərs keçməyə təşəbbüs göstərir, amma düşünmür ki, xalq axi bu televiziyalara baxmır. İndi hətta bəzi aparıcılar var-dövlət qazanmağa o qədər həvəs göstərirlər ki, özlərinə bəzi müğənnilər kimi “sponsor” da tapmağa imkan qazanırlar və bir də görürsən ki, həmişə maaşının azlığından gileylənən bir aparıcı xanım bahalı avtomobildən düşür, sonra da hardasa “obyekt” sahibi olur. Halbuki nə istedadı var, nə peşəkar səviyyəsi, televiziyada da açıq saçıqlıqdan başqa bir yenilik etməyib. Əvvəllər heç olmasa Səadət Məmmədovanın təqdimatında xəbərləri izləmək olurdu, indi qışqıra-qışqıra, nəfəsi kəsilə-kəsilə xəbər təqdim edənlərin sayəsində ondan da məhrum olub Azərbaycana aid xəbərləri ya internetdən, ya da radio efirindən izləməyə məcburuq. Bu vəziyyəti görəndə “Kərəm ağlamasın bəs neyləsin”?

Azərbaycan efiri Azərbaycan dili üçündür və bunu birdəfəlik, qəti olaraq bütün aparıcılar, Dj-lər yadında saxlamalıdır. Bəli, biz artıq bilirik ki, bəzi aparıcılarımız Osmanlı türkcəsində gözəl danışırlar, bəyəndik, amma Azərbaycan dili daha gözəldir, Azərbaycan dilində danışaq. Heç olmasa bu dilin rəsmi dil statusu alması, rus dilinin içində əriyib getməməsi üçün Sovet dövründə Heydər Əliyevin çəkdiyi əziyyətləri nəzərə alıb dilimizə hörmət etməli, assimilyasiyaya uğramasına imkan verməməliyik. Ona görə də düşünürəm ki, bu biabırçı vəziyyətə son qoymaq üçün yalnız inzibati üsullara ehtiyac var. Dövlət bütün televiziya və radioların efirinə nəzarəti öz üzərinə almalıdır. Azərbaycanda da Türkiyədəki kimi hansısa televiziyanın yayımı bir neçə saatdan tutmuş bir neçə günədək dayandırılsa onda hər şey yaxşılığa doğru dəyişəcək və Azərbaycan teleməkanından didərgin düşmüş tamaşaçı nəhayət ki, Azərbaycan dilində normal danışıb fikrini düzgün çatdırmağı bacaran aparıcıların təqdimatında normal səviyyəli verilişlərə baxmaq imkanı əldə edə biləcək. O günü çoxları səbirsizliklə gözləyir. O günün tez gəlməsi üçün isə Milli Teleradio Şurasına mütləq əlavə və müstəsna səlahiyyətlər verilməlidir, başqa yol yoxdur.

Xanlar Xoca

Rəqqasə Fatimə:”O,hələ uşaqdır”

Rəqqasə Fatimə barədə yenə şayiələr gəzir. Bu dəfə xəbər yayılıb ki, güya Fatimənin qızı Aydan ərə getməyə hazırlaşır və anası ona tezliklə toy çaldıracaq.Məsələyə aydınlıq gətirən rəqqasə SİA-ya bildirib ki, “O, hələ uşaqdır. Mənim qızımın cəmi 14 yaşı var. Hələ səkkizinci sinifdə oxuyur. Mənə təəccüblü gələn odur ki, bu yalan haradan qaynaqlanır? Bu qondarma söz-söhbətı kim yayır? Heç olmasa elə yalan uydursunlar ki, həqiqətə uyğun gəlsın. Bir də şayiə yayanlar nə deyirlərsə mənə desinlər. Mənim yaxınlarımın və doğmalarımın adını hallandırmasınlar”.

Show-biznes.az

Çılpaq supermodel

Fransız supermodel Laetitia Casta Fransanın Oscarı adlandırılan Cesar mükafatını almaq üçün qatıldığı tədbirə demək olar ki, çılpaq gedib.

Show-biznes.az saytının məlumatına görə, tədbirə Yves Saint Laurenin kolleksiyasından qara transparan ziyafət paltarıyla qatılan supermodel kürsüyə çıxanda nəfəslər tutulub. Çılpaq vücuduna üstü işləməli şifon paltar geyən Laetitianın aydın görünən bədəni hamını heyrətə salıb və tədbirin sonuna kimi bütün gözlər onun üzərində olub.

Show-biznes.az

Sevgilisi Zaurdan ayrılıb

ATV-nin “Yağ kimi” verilişinin aparıcısı Zaur Baxşəliyevin sevgilisi ondan ayrılıb. Bu barədə show-biznes saytına məlumat verən mənbənin sözlərinə görə, səbəb aparıcının özünü son zamanlar daha da şit aparması və həmçinin başqa qızlara meyl etməsi olub. Onun xüsusilə televiziyada aparıcı və müğənni xanımlarla isti münasibətləri qısqanc sevgilisini özündən çıxarıb və ayrılmaq qərarı verməsinə səbəb olub. Bir millət vəkilinin qızı ilə sevgili olduğu deyilən və hətta bir müddət əvvəl həmin millət vəkilinin Zaura “Qızımı rahat burax” deməsi barədə xəbərlər dolaşsa da Z.Baxşəliyev bu xəbərləri nə təsdiq, nə də təkzib etməmişdi. Görünür Zauru yola gətirə bilməyən ata qızını ələ ala bilib və onların ayrılmasına nail olub.

Show-biznes.az