Azərbaycanda cihada yer yoxdur

Başımıza gəlməyən iş qalmadı daha, torpaqlarımızı işğal etdikləri azmış kimi üstəlik qardaşımızı özlərinə dost elədilər, bir azdan yəqin ki, təzminat da alacaqlar Türkiyədən. Ərdoğan hökumətinin siyasəti bu istiqamətdə köklənib və türk xalqı Azərbaycanı düşünmürsə, heç olmasa öz gələcəyini indidən düşünməlidir. Çünki köylərində savadsızlıq tüğyan edən, işçisi yarıac-yarıtox yaşayan Türkiyənin diz çökdürülməsi prosesi gedir. Ərdoğan gələn il Nobeli qazanmaq və Türkiyəni yaxın gələcəkdə Avropa Birliyinə soxmaq üçün bütün güzəştlərə hazır kimi görünür, bunun əzabını isə təbii ki, xalqı çəkəcək. Bir gün də yəqin görəcəyik ki, Türkiyə Böyük Millət Məclisi artıq ermənilərə təzminat ödəmək haqqında məsələni müzakirə edir. Bunu da güman ki, edəcəklər. Az qalıb, əgər türk xalqı özü “dur” deməsə, gedilən yol buna doğru aparır.

Amma kimin dost, kimin düşmən olmasından asılı olmayaraq, Azərbaycan yenə çıxış yolu tapacaq və öz torpaqlarını mütləq azad edəcək. Sadəcə səbrli olmaq, hadisələrə təmkinlə yanaşmaq lazımdır. Lakin təəssüf ki, bəzən cəmiyyətdə öz xüsusi nüfuzu, sözünün çəkisi olan ziyalılar da təmkinli olmaqdansa, tələsik bəyanatlar verir, “cihad” deyib, hər şeyə həssas olan ictimai fikri dolaşığa salırlar. Bir başqası, təsadüfü bir şəxs “cihad edək” desəydi, bəlkə də reaksiya verməmək olardı. Amma vaxtilə dövlətdə kifayət qədər sanballı möqedə olmuş, dünyəvi dövlətlə şəriət dövlətinin fərqini şərqşünas alim kimi əla bilən, uzun müddət ərəb ölkələrində işləmiş təcrübəli siyasətçi, politoloq Vəfa Quluzadənin bu tip bəyanat verməsi artıq ağlımıza gəlməyənlərin başımıza gəlməsi deməkdir. Bu cür bəyanatı hansısa İran mollasının təsir altında olan birindən gözlədiyin halda həmişə Qərbyönümlü və bir çox hallarda obyektiv açıqlamaları, proqnozları ilə tanınan dünyəvi düşüncəli bir ziyalıdan eşıdəndə şoka düşməmək olmur.

Düşünürəm, əcəba, görəsən V.Quluzadə “bizim gözəl destruktiv imkanlarımız var. Birinci imkan Bakı-Ceyhan kəmərini partlatmaqdır. İkincisi, qazı Qərbə göndərməyi dayandırmaq, İranla əlaqələrə girmək. Qoyun bir az pis yaşayaq. Ancaq xalq bunu dəstəkləyər. Bizimlə belə rəftar etməyə onlara imkan verməməliyik. Onları hədələməliyik. Deməliyik ki, bizim torpaqlar Amerikanın, Rusiyanın, Fransanın sayəsində işğal altındadır. BMT-nin qərarlarını yerinə yetirməyən, təcavüzkarı, cinayətkarı şirnikləşdirən, üzündən öpən onlardır. Biz azərbaycanlılar oturmuşuq bahalı xarici maşınlarda, maqnitofona səs verib keflə məşğuluq. Görsəniz ki, torpaqlarınız azad olunmur, cihadla məşğul olun. Əlcəzair istiqlalını əldə edənə qədər bir milyona qədər qurban verdi. İndi bizə bu qədər zülm, haqsızlıq, ədalətsizlik edirlərsə, nəyə görə əcnəbilərə ölkəmizdə hər gün şou düzəldirik? Gəlib kef çəkirlər. Bəs bizə qarşı ədalətsizlik edənlər kimdir? Havyer Solananın, Kuşnerin, amerikalıların, ingilislərin nəslidir. Biz onları qucaqlayıb öpürük, özümüz də onlarla kef çəkirik. Üstəlik, torpaqların danışıq yolu ilə qayıtmasını istəyirik. Onlara yumruq da göstərmək lazımdır. Bir gün ölkəmizi onlar üçün cəhənnəmə döndərək, qovaq burdan” məzmunlu açıqlama verərkən bunun xoş bir şey olmadığını fikirləşdimi?!

Nə baş verdi ki, həmişə torpaqların işğaldan azad edilməsində əsas maneə kimi Rusiyanı görən, 2008-ci il, noyabrın 14-də “Media Forum” saytına verdiyi müsahibədə “Rusiya nüvə dövlətidir, fövqəldövlətdir, Qərbə tabe deyil. Ona görə də Azərbaycan Rusiyanın bir fövqəldövlət kimi çökməsini gözləməlidir. Rusiya özü də Avropa Birliyinin, NATO-nun üzvü olacaq. Onda bütün hakimiyyət keçəcək Amerikanın əlinə” deyən politoloq birdən-birə fikrini bu qədər dəyişdi? Dünyəvi dövlət də cihad edərmi? Cihad fayda versəydi ərəb ölkələrinə verərdi, Azərbaycan öz torpaqlarını azad etmək üçün Azadlıq müharibəsi apara bilər və bu hüququndan da vaxtı çatanda istifadə edəcək. İqtidardan narazı olduğunu əsas gətirib erməniyə SMS göndərənlər kimi indi biz də Qərbdən narazı olduğumuz üçün müstəqilliyimizi heç cür həzm edə bilməyən, erməniyə tarix boyu əl tutub dəstək vermiş, soydaşlarımızı əzib, erməniləri isə dövlət strukturlarında yerləşdirmiş İranın qucağınamı atılmalıyıq? Niyə? Nə vaxta qədər biz özümüzə “böyük qardaş” axtarmalıyıq? Özümüzə nə gəlib ki. Nə qədər bir-birimizi sevməsək də, sözümüz bir-birimizin boğazından keçməsə də bu xalq düşmənə qarşı birləşməyi bacarır və ehtiyac olarsa öz torpağını kiminsə köməyi olmadan azad edəcək. Bir də ki, əgər təzyiqə qalsa heç kimə sirr deyil ki, Azərbaycana da o təzyiqlərdən edilir, amma Azərbaycan Prezidenti xalqın mənafelərini kiməsə güzəştə getmir. Deməli təzyiqlərə davam gətirmək olardı və bunun üçün istək lazım idi, Ərdoğan hökuməti isə bunu istəmədi. İndi kimsə bizi dar ayaqda qoyub qaçırsa biz də molla rejimi qurmağa borclu deyilik ki?! İranın qucağına atılmaq molla dövləti qurmaq deməkdir, bu isə hüquqi, dünyəvi dövlət quruculuğu prinsiplərimizə heç cür uyğun deyil. Cihad dini anlayış olduğu üçün cihadçının əlbisəsi də mübarizəsinə uyğun olmalıdır. Ziyalılarımızı Vəfa Quluzadə də daxil olmaqla bu cür təsəvvür edə bilmirəm, mənə ağır gəlir. Bizə torpaqlarımız uğrunda Azadlıq müharibəsi yaraşır, cihad yox. Çünki indi 1979-cu il deyil və Azərbaycan da İran deyil ki, kimisə burdan qovaq. Belə populist bəyanatlar Azərbaycana investisiya qoymaq istəyən şirkətləri hürkütməkdən başqa heç bir işə yaramır. Azərbaycan balanslaşdırılmış xarici siyasətini davam etdirməlidir, Bakı Ceyhanı əbədi olaraq qorumalıdır, çünki V.Quluzadə də yaxşı bilir ki, bu kəmərin ideyası kimə məxsusdur, kimin adını daşıyır və ölkəmiz üçün strateji əhəmiyyəti nədir. Mən hələ də ümid edirəm ki, V.Quluzadə növbəti açıqlamasında fikirlərinin düzgün anlaşılmadığını bildirəcək...

Xanlar Xoca http://news.qaynar.info/31793.html